Köken: Türkçe

Karaç, genellikle kara ve çar anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Karaçay, Türk kökenli bir isim olup, genellikle 'kara' (siyah) ve 'çay' (dere) kelimelerinin birleşiminden oluşur.

Köken: Türkçe

Karaçelik, genellikle koyu renkli, sert ve dayanıklı bir ağaç türü veya bu ağaçtan yapılan ürünler için kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Yüksek dağlar veya dağlık alanlar.

Köken: Türkçe

Kara ve demir kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isim.

Köken: Türkçe

Türkiye'nin kuzeyinde yer alan deniz.

Köken: Türkçe

Kara doğan, genellikle büyük ve güçlü bir kuş türüdür.

Köken: Türkçe

Karanlık, siyah anlamına gelen 'kara' kelimesinden türetilmiştir.

Köken: Türkçe

Karaer, 'kara' ve 'er' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; 'kara' kelimesi genellikle 'siyah' veya 'koyu' anlamına gelirken, 'er' kelimesi 'adam' veya 'erkek' anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Kahraman, cesur ve güçlü kişi.

Köken: Türkçe

Karakalpak, Orta Asya'da yaşayan bir Türk halkı ve onların dilini ifade eder.

Köken: Türkçe

Karakış, kış mevsiminin en soğuk ve sert dönemini ifade eder.

Köken: Türkçe

Karaş, genellikle siyah veya koyu renkli olan, özellikle de saç veya göz rengi için kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Kara ve kaya kelimelerinin birleşiminden oluşan, genellikle dağlık veya kayalık yerleri ifade eden bir isim.

Köken: Türkçe

Karakoca, genellikle güçlü, dayanıklı ve cesur bir kişiliği simgeler.

Köken: Türkçe

Kara kuzu; koyun cinslerinden biri.

Köken: Türkçe

Kara renkli koyun.

Köken: Türkçe

Bir tür güreş.

Köken: Türkçe

Kara kurt; yırtıcı bir hayvan olan kurtun, siyah renkte olanı.

Köken: Türkçe

Kara kuş; genellikle siyah tüyleri olan kuş türleri için kullanılan bir terim.

Köken: Türkçe

Karaman, Türkiye'de bir şehir ve aynı zamanda bu şehirde yaşayan insanların soyadıdır.

Köken: Türkçe

Karamık, genellikle küçük, dar ve çamurlu su birikintisi veya bataklık anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Karamuk, genellikle sulak alanlarda yetişen bir bitki türüdür.

Köken: Türkçe

Karamut, genellikle karanlık ve gizemli bir anlam taşıyan, nadir kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Karamürsel, Türkiye'nin Marmara Bölgesi'nde, Kocaeli iline bağlı bir ilçedir.

Köken: Türkçe

Karan, karanlık, loş veya ışık olmayan yer anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Karanlık, gece gibi anlamlara gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Karanlık, gölgeli, ışık olmayan yer.

Köken: Sanskritçe

Karan, eylem, iş veya neden anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Karaoğlan, genellikle kahverengi veya siyah renkte olan bir erkeği tanımlayan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Karaörs, kara ve örs kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir. 'Kara' kelimesi genellikle siyah veya koyu anlamına gelirken, 'örs' ise demir işçiliğinde kullanılan bir alet anlamındadır.

Köken: Türkçe

Kara parsa, genellikle siyah veya koyu renkli bir şeyin adı.

Köken: Türkçe

Karasal, kara ile ilgili olan; kara iklimine ait.

Köken: Türkçe

Siyah ve beyaz renklerin karışımıyla oluşan, genellikle su kenarlarında bulunan bir akarsu.

Köken: Türkçe

Kara kuş, özellikle yırtıcı kuşlar arasında yer alan bir tür.

Köken: Türkçe

Kara suyu ifade eden bir terim.

Köken: Türkçe

Karaşın, genellikle koyu renkli, siyah veya kahverengi tonlarında olan bir hayvan veya nesne için kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Kara, karanlık, siyah anlamına gelen bir kelime.

Köken: Türkçe

Kara taş; genellikle siyah veya koyu renkli taş.

Köken: Türkçe

Karatay, genellikle 'kara' ve 'tay' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir. 'Kara' kelimesi siyah, 'tay' ise genç at anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Karatekin, Türkçe kökenli bir isim olup, 'karatekin' kelimesi, 'karatekin' unvanı veya 'karatekin' anlamında kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Kara ve tun kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isim.

Köken: Türkçe

Kara yağız, koyu renkli, genellikle esmer tenli olan kişi.

Köken: Türkçe

Kuzeydoğudan esen rüzgar.

Köken: Türkçe

Küçük bir çocuğun veya genç bir bireyin ismi.

Köken: Türkçe

Aynı anne ve babadan doğan çocuklardan her biri.

Köken: Türkçe

Kardeş gibi yakın olan, dost.

Köken: Türkçe

Kargı, genellikle karga kuşunu ifade eden bir terimdir; ayrıca bazı bölgelerde bir yer adı olarak da kullanılır.

Köken: Türkçe

Kırgın, dargın; birine karşı duyulan olumsuz his.

Köken: Türkçe

Kargınalp ismi, 'kargın' kelimesinden türetilmiş olup, 'kırgın, dargın' anlamına gelir.