Köken: Arapça

Kahraman, cesur kişi.

Köken: Türkçe

Küçük bir hükümdar veya yönetici.

Köken: Farsça

Kerman, İran'ın güneydoğusunda yer alan bir şehir ve aynı zamanda bu şehrin adını taşıyan bir bölgedir.

Köken: Türkçe

Kermen, genellikle 'kerman' kelimesinden türetilmiş olup, 'kale' veya 'savunma yeri' anlamına gelir.

Köken: Arapça

Göçebe veya kervan olarak seyahat eden grup.

Köken: Türkçe

Kesek, bir tür küçük taş veya çakıl parçası.

Köken: Türkçe

Kesim, bir şeyin belirli bir yerinden kesilmesi veya ayrılması anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Keskin, bir şeyin uç veya kenar kısmının ince ve sivri olması durumu; aynı zamanda bir şeyin net ve belirgin olmasını ifade eder.

Köken: Türkçe

Keskin, net, belirgin; aynı zamanda bir soyadı olarak da kullanılmaktadır.

Köken: Türkçe

Keskin, net, belirgin olan; aynı zamanda bir şeyin sivri veya ince olma durumunu ifade eder.

Köken: Türkçe

Keskiner, genellikle 'keskin' ve 'iner' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isim olup, keskin bir karaktere veya belirgin bir özelliğe sahip olan kişi anlamında kullanılabilir.

Köken: Farsça

Küçük, nazik, zarif

Köken: Türkçe

Keşfetmek, yeni bir şeyi bulmak veya ortaya çıkarmak anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

İçine çeşitli malzemeler konularak yapılan, genellikle hamur işi olan bir tür yiyecek.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, ya da sevimli bir şekilde küçültülmüş anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, ya da sevecen bir kişiyi tanımlayan bir isim.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, tatlı.

Köken: Türkçe

Anahtar, kapı veya kilit açmak için kullanılan araç.

Köken: Türkçe

Keyif, hoşnutluk, zevk, eğlence durumu.

Köken: Farsça

Küçük bir şey, parça; ayrıca bir isim olarak 'güçlü' veya 'kuvvetli' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, tatlı anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Bir şeyi yaparken izlenmesi gereken yol veya yöntem.

Köken: Türkçe

Keskin bir kenarı olan, genellikle savaşta veya avda kullanılan bir kesici alet.

Köken: Türkçe

Kılıç gibi keskin, güçlü, cesur.

Köken: Türkçe

Kılıç gibi keskin ve güçlü olan, savaşçı.

Köken: Türkçe

Kılıç taşıyan, kılıçla ilgili olan.

Köken: Türkçe

Kılıç gibi keskin, güçlü, cesur.

Köken: Türkçe

Kılıç gibi keskin, güçlü.

Köken: Türkçe

Kılıç taşıyan, kılıçla ilgili olan.

Köken: Türkçe

Kılıçların yapıldığı yer; kılıç ustası.

Köken: Türkçe

Kılıç anlamında, savaş aracı olarak kullanılan keskin kenarlı bir silah.

Köken: Türkçe

Kızılcık veya sütle mayalanmış, fermente edilmiş bir içecek.

Köken: Türkçe

Kına, genellikle saç veya cilt boyamak için kullanılan, doğal bir bitki maddesi.

Köken: Türkçe

Kınalp ismi, 'kına' ve 'alp' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'kına' geleneksel bir süsleme ve 'alp' ise kahraman, yiğit anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kınay ismi, 'kına' kelimesinden türetilmiş olup, genellikle kadınlara özgü bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kınama eylemi; bir durumu, davranışı veya kişiyi eleştirme, hoş görmeme.

Köken: Türk

Kınaytürk, Türk kültür ve geleneklerine bağlı olan, Türk kökenli bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kınel ismi, 'kına' ile ilişkilendirilen bir isim olup, genellikle kadınlar için kullanılır.

Köken: Türkçe

Kıner ismi, genellikle 'şirin', 'sevimli' anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kınık, genellikle bir yer adı olarak kullanılır ve 'kınık' kelimesi, 'kınık yeri' anlamında, bir tür çukur veya çöküntü alanını ifade edebilir.

Köken: Türkçe

Kınıkaslan, 'kınık' ve 'aslan' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; 'kınık' kelimesi, bir tür yırtıcı kuşu ifade ederken, 'aslan' ise güç ve cesaret simgesidir.

Köken: Türkçe

Kınama, eleştirme, ayıplama anlamında kullanılan bir terim.

Köken: Türk

Orta Asya kökenli bir Türk boyu; tarihsel olarak göçebe yaşam tarzına sahip olan bir topluluk.

Köken: Türkçe

Kıraç, tarıma elverişli olmayan, verimsiz toprak anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kral gibi, hükümdar gibi.

Köken: Türkçe

Kıran, genellikle bir şeyi kırma, parçalama ya da yarıda bırakma anlamına gelir; ayrıca bir yerin adı veya soyadı olarak da kullanılır.

Köken: Türkçe

Kıran gibi sert ve güçlü, zorlu.

Köken: Türkçe

Kıraner ismi, 'kıran' kelimesinden türetilmiş olup, 'kıran, yarıda kesen' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kırat, genellikle at rengi olarak tanımlanan, kahverengi ve beyaz karışımı bir renktir. Ayrıca, bu isim bazı bölgelerde 'kır' anlamında da kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Kırat rengi at; genellikle kahverengi veya kırmızımsı bir renkte olan at.