Köken: Türkçe
Mehmet isminin bir türevi olan, 'Mehmet gibi' anlamına gelen bir isim.
Köken: Arapça
Mehmet isminin bir varyantı; 'övgüye değer' anlamına gelir.
Köken: Arapça
Mehmet isminin bir varyantı olan Mehmetsait, 'övgüye değer, yüceltilmiş' anlamına gelir.
Köken: Arapça
Mehmet'in bir türevi; 'zafer' anlamına gelir.
Köken: Farsça
Yardımcı, destek veren
Köken: Arapça
Mehtun, 'aydınlık, aydınlatılmış' anlamına gelir.
Köken: İbranice
Tanrı'nın kimliği veya Tanrı'nın gücü.
Köken: Türkçe
Yer, alan, ortam.
Köken: Türkçe
Mekân, yer, alan.
Köken: Arapça
Küçük, az, ya da bir şeyin başlangıcı anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Melen, suyun aktığı yer, dere veya çayın adı.
Köken: Arapça
Güçlü, kudretli
Köken: Türkçe
Melihcan ismi, 'melih' (güzel, hoş) ve 'can' (hayat, ruh) kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'güzel ruh' veya 'hoş hayat' anlamına gelir.
Köken: Arapça
Hükümdar, yönetici.
Köken: Arapça
Hükümdar, kral.
Köken: Arapça
Şah olan, hükümdar.
Köken: Arapça
Sürekli olarak bir şeyin peşinden koşan, azimli kişi.
Köken: Türkçe
Bir erkek ismi.
Köken: Türkçe
Memetali, genellikle 'memet' kökünden türetilmiş bir isim olup, 'bir şeyin en güzel, en değerli olanı' anlamında kullanılabilir.
Köken: Türkçe
Memetcan, 'Memet' ve 'can' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir. 'Memet' Arapça kökenli olup 'övgüye değer' anlamına gelirken, 'can' ise 'hayat, ruh' anlamındadır.
Köken: Türkçe
Küçük, sevimli bir çocuk veya genç erkek.
Köken: Türkçe
Memili, genellikle 'memeli' anlamında kullanılır; sütle beslenen hayvanlar veya bu hayvanların yavruları için kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Genellikle erkek ismi olarak kullanılan, samimi ve sevecen bir kişiliği ifade eden bir isim.
Köken: Arapça
Hoşnut, mutlu, memnun kalan.
Köken: Türkçe
Kısa bir isim, genellikle 'anlamlı' veya 'hatırlanacak' anlamında kullanılır.
Köken: Arapça
Huzur, mutluluk, memnuniyet.
Köken: Arapça
Kâr, kazanç anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Menci ismi, 'mencilik' veya 'mencilik yapma' anlamına gelen bir terimdir; genellikle bir şeyi veya durumu desteklemek, savunmak anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Menderes, genellikle bir nehir veya akarsu adı olarak kullanılır; ayrıca Türkiye'de bir yer adı olarak da bilinir.
Köken: İspanyolca
Küçük, sevimli bir çocuk veya genç erkek.
Köken: Türkçe
Menduh ismi, 'kurtuluş' veya 'özgürlük' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Kendi kendine yetebilen, bağımsız olan; güçlü, dayanıklı.
Köken: Türkçe
Kahraman, yiğit, cesur olan kişi.
Köken: Türkçe
Mengübay, 'mavi bay' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Yüksek, yüce, değerli olan.
Köken: Türkçe
Mengücek, tarihsel bir Türk boyu ve bu boyun adını taşıyan bir devletin ismidir.
Köken: Türkçe
Mengüç, Türk tarihinde bir isim olup, genellikle bir aile veya soy adıdır.
Köken: Türkçe
Küçük bir dağ veya tepe.
Köken: Türkçe
Mengütaş, Türkçe kökenli bir isim olup, 'taş' anlamına gelen 'taş' kelimesi ile 'mengü' kelimesinin birleşiminden oluşur. Genellikle sağlamlık ve dayanıklılık simgeler.
Köken: Türkçe
Mengütay, genellikle 'güçlü, kuvvetli' anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Mengütekin, 'mücadeleci' veya 'savaşçı' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Arapça
İyi, güzel, hoş olan; nazik, zarif.
Köken: Arapça
Birine veya bir şeye ait olma durumu; bir topluluğa, gruba veya aileye bağlılık.
Köken: Arapça
İnsanların akıl ve düşünce sahibi olanı, akıllı olanı.
Köken: Arapça
Küçük bir iş veya görev.
Köken: Arapça
Ölçü, ölçüm; bir şeyin büyüklüğünü veya miktarını belirlemek için kullanılan bir terim.
Köken: Türkçe
Merali ismi, genellikle 'merhametli' veya 'şefkatli' anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Merdali, cesur, yiğit anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
İyi, erdemli, cesur olan; yiğit.
Köken: Farsça
Kahraman, cesur kişi.