Köken: Türkçe

Işığı yansıtan, parlayan, aydınlık olan.

Köken: Türkçe

Işık veren, aydınlatan.

Köken: Türkçe

Işık veren, aydınlatan; metaforik olarak bilgi ve aydınlanma simgesi.

Köken: Türkçe

Işık veren, aydınlatan.

Köken: Türkçe

Işık taşıyan, aydınlatan.

Köken: Türkçe

Işık saçan, parlayan.

Köken: Türkçe

Işıldayan, ışık saçan; aydınlık, parlak.

Köken: Türkçe

Işık yayma, ışık saçma anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Işık saçan, parlayan.

Köken: Türkçe

Işık yayan, ışıkla ilgili olan; ışık gibi parlak veya etkileyici.

Köken: Türkçe

Işık yayan, ışıkla ilgili olan.

Köken: Türkçe

Işık saçan, parlayan.

Işin

E

Köken: Türkçe

Çalışma, iş yapma durumu.

Köken: Türkçe

Yerli bir bitki türü; genellikle yemeklerde kullanılan, yenilebilir bir bitki.

Itri

E

Köken: Arapça

Güzel, hoş, güzel kokulu

İbad

E

Köken: Arapça

İbad, ibadet eden, kulluk eden anlamına gelir.

Köken: Arapça

Allah'a ibadet etme, dini vecibeleri yerine getirme.

Köken: Arapça

Allah'a ibadet eden, kulluk eden

İban

E

Köken: Türkçe

İban, bir kişinin veya kuruluşun bankadaki hesap numarasını tanımlayan uluslararası bir standarttır.

İbat

E

Köken: Arapça

İbadet, Allah'a kulluk etme, dini vecibeleri yerine getirme.

İbik

E

Köken: Türkçe

Küçük, ince, zayıf, cılız olan.

İbiş

E

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli bir kuş türü; aynı zamanda sevimli bir karakter olarak da kullanılır.

İbo

E

Köken: Türkçe

İbo, İbrahim isminin kısaltmasıdır; 'baba' veya 'çok sevilen' anlamına gelir.

Köken: Arapça

İbrahim, İslam ve Hristiyanlıkta önemli bir peygamberdir.

Köken: Türkçe

İbrahim isminin bir türevidir; İbrahim, 'baba' veya 'çok sevilen' anlamına gelir.

Köken: Arapça

İbrahim'in halifesi, İbrahim'in soyundan gelen.

Köken: Türkçe

İbrahim ismi ile ilişkilendirilen bir isim, 'İbrahim'in oğlu' anlamına gelebilir.

Köken: Arapça

İbrahim'in kısaltması; 'baba' anlamına gelir.

İclal

E

Köken: Arapça

İkbal, şeref, onur, başarı.

Köken: Türkçe

İçten, samimi, dostça.

Köken: Türkçe

İçöz, içe dönük, derin düşüncelere sahip olan kişi.

İdan

E

Köken: İbranice

Yaratıcı, güçlü olan.

İdi

E

Köken: Türkçe

İdi, geçmişte var olan bir durumu veya durumu ifade eden bir fiil.

Köken: Türkçe

Kurt anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, tatlı çocuk; aynı zamanda bir isim olarak da kullanılır.

Köken: Arapça

İdrak eden, anlayan, bilge kişi.

İdris

E

Köken: Arapça

İdris, İslam inancına göre bir peygamberdir.

Köken: Türkçe

İğde ağacından elde edilen meyve.

Köken: Arapça

Sade, öz, içtenlik; bir şeyin özünü ifade eden durum.

İhram

E

Köken: Arapça

Hac veya umre sırasında giyilen özel kıyafet.

Köken: Arapça

Görkem, şan, şöhret, ihtişam.

İhvan

E

Köken: Arapça

Kardeşlik, dostluk anlamına gelen bir terim.

İkiz

E

Köken: Türkçe

İkizler, aynı anda doğan iki birey.

Köken: Arapça

İkram eden, ikramda bulunan.

Köken: Arapça

İkram etme, ikramda bulunma, hediye verme.

İkrar

E

Köken: Arapça

Söz verme, taahhüt etme.

İl

E

Köken: Türkçe

Ülke veya devletin yönetim birimi; coğrafi bir alan.

İlal

E

Köken: Arapça

İlahi, Tanrı'ya ait olan.

Köken: Türkçe

İlalan, bir yerin veya bölgenin adını belirten, genellikle coğrafi bir terim olarak kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

İlaldı ismi, genellikle 'güzel' veya 'şirin' anlamında kullanılan bir isimdir.