Köken: Türkçe
Işığı yansıtan, parlayan, aydınlık olan.
Köken: Türkçe
Işık veren, aydınlatan.
Köken: Türkçe
Işık veren, aydınlatan; metaforik olarak bilgi ve aydınlanma simgesi.
Köken: Türkçe
Işık veren, aydınlatan.
Köken: Türkçe
Işık taşıyan, aydınlatan.
Köken: Türkçe
Işık saçan, parlayan.
Köken: Türkçe
Işıldayan, ışık saçan; aydınlık, parlak.
Köken: Türkçe
Işık yayma, ışık saçma anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Işık saçan, parlayan.
Köken: Türkçe
Işık yayan, ışıkla ilgili olan; ışık gibi parlak veya etkileyici.
Köken: Türkçe
Işık yayan, ışıkla ilgili olan.
Köken: Türkçe
Işık saçan, parlayan.
Köken: Türkçe
Çalışma, iş yapma durumu.
Köken: Türkçe
Yerli bir bitki türü; genellikle yemeklerde kullanılan, yenilebilir bir bitki.
Köken: Arapça
Güzel, hoş, güzel kokulu
Köken: Arapça
İbad, ibadet eden, kulluk eden anlamına gelir.
Köken: Arapça
Allah'a ibadet etme, dini vecibeleri yerine getirme.
Köken: Arapça
Allah'a ibadet eden, kulluk eden
Köken: Türkçe
İban, bir kişinin veya kuruluşun bankadaki hesap numarasını tanımlayan uluslararası bir standarttır.
Köken: Arapça
İbadet, Allah'a kulluk etme, dini vecibeleri yerine getirme.
Köken: Türkçe
Küçük, ince, zayıf, cılız olan.
Köken: Türkçe
Küçük, sevimli bir kuş türü; aynı zamanda sevimli bir karakter olarak da kullanılır.
Köken: Türkçe
İbo, İbrahim isminin kısaltmasıdır; 'baba' veya 'çok sevilen' anlamına gelir.
Köken: Arapça
İbrahim, İslam ve Hristiyanlıkta önemli bir peygamberdir.
Köken: Türkçe
İbrahim isminin bir türevidir; İbrahim, 'baba' veya 'çok sevilen' anlamına gelir.
Köken: Arapça
İbrahim'in halifesi, İbrahim'in soyundan gelen.
Köken: Türkçe
İbrahim ismi ile ilişkilendirilen bir isim, 'İbrahim'in oğlu' anlamına gelebilir.
Köken: Arapça
İbrahim'in kısaltması; 'baba' anlamına gelir.
Köken: Arapça
İkbal, şeref, onur, başarı.
Köken: Türkçe
İçten, samimi, dostça.
Köken: Türkçe
İçöz, içe dönük, derin düşüncelere sahip olan kişi.
Köken: İbranice
Yaratıcı, güçlü olan.
Köken: Türkçe
İdi, geçmişte var olan bir durumu veya durumu ifade eden bir fiil.
Köken: Türkçe
Kurt anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Küçük, sevimli, tatlı çocuk; aynı zamanda bir isim olarak da kullanılır.
Köken: Arapça
İdrak eden, anlayan, bilge kişi.
Köken: Arapça
İdris, İslam inancına göre bir peygamberdir.
Köken: Türkçe
İğde ağacından elde edilen meyve.
Köken: Arapça
Sade, öz, içtenlik; bir şeyin özünü ifade eden durum.
Köken: Arapça
Hac veya umre sırasında giyilen özel kıyafet.
Köken: Arapça
Görkem, şan, şöhret, ihtişam.
Köken: Arapça
Kardeşlik, dostluk anlamına gelen bir terim.
Köken: Türkçe
İkizler, aynı anda doğan iki birey.
Köken: Arapça
İkram eden, ikramda bulunan.
Köken: Arapça
İkram etme, ikramda bulunma, hediye verme.
Köken: Arapça
Söz verme, taahhüt etme.
Köken: Türkçe
Ülke veya devletin yönetim birimi; coğrafi bir alan.
Köken: Arapça
İlahi, Tanrı'ya ait olan.
Köken: Türkçe
İlalan, bir yerin veya bölgenin adını belirten, genellikle coğrafi bir terim olarak kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
İlaldı ismi, genellikle 'güzel' veya 'şirin' anlamında kullanılan bir isimdir.