İlmen

E

Köken: Türkçe

İlmen, 'güzel, hoş, nazik' anlamına gelen bir isimdir.

İlmi

E

Köken: Arapça

Bilim, bilgi, öğrenim.

Köken: Türkçe

İlmi, bilgi ile ilgili olan; ilimle ilgili.

Köken: Türkçe

Güçlü, kuvvetli, cesur olan kişi.

Köken: Türkçe

Savaşçı, savaş alanında yer alan kişi.

Köken: Türkçe

Savunma, koruma anlamına gelen bir terim.

İlsev

E

Köken: Türkçe

Sevgi, ilgi ve bağlılık duygusu.

Köken: Türkçe

İlseven, 'il' kelimesinden türemiş olup, 'bir yere ait olan, o yerin insanı' anlamında kullanılabilir.

Köken: Türkçe

İlsever, 'il' kelimesinden türemiş olup, 'il' ile ilgili olan, ilsever anlamında kullanılan bir terimdir.

İltan

E

Köken: Türkçe

İltan ismi, 'iltifat eden, nazik' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

İltaş ismi, 'il' ve 'taş' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'il' kelimesi 'ülke, memleket' anlamına gelirken, 'taş' ise 'sağlam, dayanıklı' anlamındadır.

İltay

E

Köken: Türkçe

İltay ismi, 'güzel, hoş' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

İltek, iltifat eden, nazik, kibar.

Köken: Türkçe

İltemir, 'yönetici, hükümdar' anlamına gelen bir isimdir.

Köken: Türkçe

Temiz, saf, arı.

Köken: Türkçe

İltemür, 'savaşçı' veya 'zafer kazanan' anlamına gelen bir isimdir.

İlten

E

Köken: Türkçe

İlten, dost, arkadaş anlamına gelen bir isimdir.

Köken: Türkçe

Türk tarihinde, Türk milletinin ilk devletini kuran ve yöneten kişi.

Köken: Türkçe

Bir kişinin adı; tarihi bir şahsiyet olan İltutmuş, Selçuklu Devleti'nin önemli hükümdarlarından biridir.

Köken: Türkçe

Güzel, hoş, sevimli.

Köken: Türkçe

Kötü ruhlu, kötü niyetli.

İlvan

E

Köken: Türkçe

İlvan ismi, genellikle 'güzel, hoş' anlamına gelir.

İlyas

E

Köken: Arapça

İlahî, Tanrı'nın bir sıfatı olarak kullanılan bir isim.

İlyaz

E

Köken: Türkçe

İlyaz ismi, 'yaz' kökünden türetilmiş olup, 'yaz mevsimi' veya 'yaz dönemi' anlamına gelir.

Köken: Arapça

İman eden, inanan kişi.

Köken: Arapça

İyilik yapan, yardım eden

İmam

E

Köken: Arapça

İslam dininde dini lider, camide vaaz veren ve toplumu yönlendiren kişi.

Köken: Arapça

İmam olan, önderlik eden.

İman

E

Köken: Arapça

İnanç, güven, bir şeyin doğru olduğuna dair duyulan kesinlik.

İmat

E

Köken: Türkçe

İmat, bir şeyin yapılması, oluşturulması anlamına gelir.

İmdat

E

Köken: Arapça

Yardım, destek anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Güçlü, kuvvetli, cesur.

İmran

E

Köken: Arapça

İmran, 'inanç' veya 'güç' anlamına gelir.

Köken: Arapça

İmran, 'bir şeyin gelişmesi, büyümesi' anlamına gelir.

İmre

E

Köken: Türkçe

Güçlü, kuvvetli, cesur olan kişi.

İnak

E

Köken: Türkçe

Küçük bir su akıntısı veya dere.

Köken: Türkçe

İnalbey, Türkçe kökenli bir isim olup, 'bey' unvanı ile birlikte kullanılan bir erkek ismidir.

Köken: Türkçe

İnalcık, Türkçe'de 'inal' kökünden türetilmiş olup, 'bir şeyin içine girmek, dalmak' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Küçük bir hayvanın veya nesnenin adıdır; genellikle sevimli ve zarif olan şeyler için kullanılır.

Köken: Türkçe

İnaltekin ismi, 'inal' ve 'tekin' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'inal' kelimesi 'yüce, yüksek' anlamına gelirken, 'tekin' ise 'tek, biricik' anlamındadır. Bu bağlamda, İnaltekin ismi 'yüce olan biricik' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

İnanç sahibi olan, inancı güçlü olan.

Köken: Türkçe

Bir şeye güven duyan, inanan kişi.

Köken: Türkçe

İnanma durumu, güvenme.

Köken: Türkçe

İnanılmaz bir şeyin ya da durumun gerçekleşmesi; inanç, güven.

Köken: Türkçe

İnce, zarif, narin olan; aynı zamanda bir soyadı olarak da kullanılabilir.

Köken: Türkçe

İnce ve zarif olan, narin.

Köken: Türkçe

İncesu, ince ve su anlamına gelen bir kelimedir; genellikle suyun ince bir akışını veya niteliğini ifade eder.

İncil

E

Köken: İbranice

Hristiyanlığın kutsal kitabı.

Köken: Türkçe

İnönü, Türk tarihinde önemli bir yer tutan İnönü Savaşları'nın yapıldığı yer ve aynı zamanda bir soyadı olarak da kullanılır.

Köken: Arapça

Seçim, tercih, seçim yapma.