Köken: Türkçe
İlmen, 'güzel, hoş, nazik' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Arapça
Bilim, bilgi, öğrenim.
Köken: Türkçe
İlmi, bilgi ile ilgili olan; ilimle ilgili.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur olan kişi.
Köken: Türkçe
Savaşçı, savaş alanında yer alan kişi.
Köken: Türkçe
Savunma, koruma anlamına gelen bir terim.
Köken: Türkçe
Sevgi, ilgi ve bağlılık duygusu.
Köken: Türkçe
İlseven, 'il' kelimesinden türemiş olup, 'bir yere ait olan, o yerin insanı' anlamında kullanılabilir.
Köken: Türkçe
İlsever, 'il' kelimesinden türemiş olup, 'il' ile ilgili olan, ilsever anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
İltan ismi, 'iltifat eden, nazik' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İltaş ismi, 'il' ve 'taş' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'il' kelimesi 'ülke, memleket' anlamına gelirken, 'taş' ise 'sağlam, dayanıklı' anlamındadır.
Köken: Türkçe
İltay ismi, 'güzel, hoş' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İltek, iltifat eden, nazik, kibar.
Köken: Türkçe
İltemir, 'yönetici, hükümdar' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Temiz, saf, arı.
Köken: Türkçe
İltemür, 'savaşçı' veya 'zafer kazanan' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
İlten, dost, arkadaş anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Türk tarihinde, Türk milletinin ilk devletini kuran ve yöneten kişi.
Köken: Türkçe
Bir kişinin adı; tarihi bir şahsiyet olan İltutmuş, Selçuklu Devleti'nin önemli hükümdarlarından biridir.
Köken: Türkçe
Güzel, hoş, sevimli.
Köken: Türkçe
Kötü ruhlu, kötü niyetli.
Köken: Türkçe
İlvan ismi, genellikle 'güzel, hoş' anlamına gelir.
Köken: Arapça
İlahî, Tanrı'nın bir sıfatı olarak kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
İlyaz ismi, 'yaz' kökünden türetilmiş olup, 'yaz mevsimi' veya 'yaz dönemi' anlamına gelir.
Köken: Arapça
İman eden, inanan kişi.
Köken: Arapça
İyilik yapan, yardım eden
Köken: Arapça
İslam dininde dini lider, camide vaaz veren ve toplumu yönlendiren kişi.
Köken: Arapça
İmam olan, önderlik eden.
Köken: Arapça
İnanç, güven, bir şeyin doğru olduğuna dair duyulan kesinlik.
Köken: Türkçe
İmat, bir şeyin yapılması, oluşturulması anlamına gelir.
Köken: Arapça
Yardım, destek anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur.
Köken: Arapça
İmran, 'inanç' veya 'güç' anlamına gelir.
Köken: Arapça
İmran, 'bir şeyin gelişmesi, büyümesi' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur olan kişi.
Köken: Türkçe
Küçük bir su akıntısı veya dere.
Köken: Türkçe
İnalbey, Türkçe kökenli bir isim olup, 'bey' unvanı ile birlikte kullanılan bir erkek ismidir.
Köken: Türkçe
İnalcık, Türkçe'de 'inal' kökünden türetilmiş olup, 'bir şeyin içine girmek, dalmak' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Küçük bir hayvanın veya nesnenin adıdır; genellikle sevimli ve zarif olan şeyler için kullanılır.
Köken: Türkçe
İnaltekin ismi, 'inal' ve 'tekin' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'inal' kelimesi 'yüce, yüksek' anlamına gelirken, 'tekin' ise 'tek, biricik' anlamındadır. Bu bağlamda, İnaltekin ismi 'yüce olan biricik' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İnanç sahibi olan, inancı güçlü olan.
Köken: Türkçe
Bir şeye güven duyan, inanan kişi.
Köken: Türkçe
İnanma durumu, güvenme.
Köken: Türkçe
İnanılmaz bir şeyin ya da durumun gerçekleşmesi; inanç, güven.
Köken: Türkçe
İnce, zarif, narin olan; aynı zamanda bir soyadı olarak da kullanılabilir.
Köken: Türkçe
İnce ve zarif olan, narin.
Köken: Türkçe
İncesu, ince ve su anlamına gelen bir kelimedir; genellikle suyun ince bir akışını veya niteliğini ifade eder.
Köken: İbranice
Hristiyanlığın kutsal kitabı.
Köken: Türkçe
İnönü, Türk tarihinde önemli bir yer tutan İnönü Savaşları'nın yapıldığı yer ve aynı zamanda bir soyadı olarak da kullanılır.
Köken: Arapça
Seçim, tercih, seçim yapma.