Köken: Arapça
İzzet sahibi, onurlu, şerefli.
Köken: Arapça
Güç, kuvvet, azamet.
Köken: Arapça
İzzet, saygınlık, onur, şeref anlamına gelir.
Köken: Arapça
İzzet ve şeref sahibi olan, saygıdeğer.
Köken: İbranice
Yahve'nin koruduğu
Köken: İngilizce
Tanrı'nın lütfu
Köken: Türkçe
Büyük, güçlü, cesur olan.
Köken: Türkçe
Kaan, 'hükümdar' veya 'şah' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Kabadayı, cesur, yiğit, zorba anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Üst giyim olarak giyilen, genellikle kalın ve sıcak tutan dış giysi.
Köken: Arapça
Başkent, bir ülkenin yönetim merkezi.
Köken: Türkçe
Kablacı, kablo işlerinde uzmanlaşmış kişi.
Köken: Türkçe
Küçük, sevimli, tatlı anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Arapça
Hükümdar, lider.
Köken: Arapça
Eski, antik; geçmişe ait olan.
Köken: Arapça
Kadir, değerli, kıymetli anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Kadircan ismi, 'kadir' kelimesinden türetilmiştir; 'değerli, kıymetli' anlamına gelir.
Köken: Arapça
Kader, yazgı; bir şeyin önceden belirlenmiş durumu.
Köken: Arapça
Kadir, değerli, kıymetli anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Kadrihan ismi, 'kadr' kelimesinden türetilmiş olup, 'değerli, kıymetli' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Kafası çalışan, zeki, akıllı kişi.
Köken: Arapça
Beyaz, saf, temiz; genellikle parfüm veya güzel kokulu bir madde.
Köken: Türkçe
Hükümdar, padişah, lider.
Köken: Türkçe
Kahraman, cesur ve yiğit kişi.
Köken: Arapça
Çok güçlü, dayanıklı, zorlu.
Köken: Türkçe
Cesaret ve kahramanlık özelliklerine sahip olan kişi.
Köken: Arapça
Kahraman, cesur ve yiğit kişi.
Köken: Türkçe
Kaim, ayakta duran, dik, sağlam anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Kakınç ismi, genellikle 'kakınmak' fiilinden türetilmiş olup, 'kalkmak', 'yükselmek' anlamına gelir.
Köken: Kürtçe
Kakil, genellikle bir tür meyve veya sebze anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Sanskritçe
Zaman, dönem
Köken: Türkçe
Geleneksel bir Türk müzik aleti; genellikle iki veya daha fazla telden oluşan, yaylı bir çalgıdır.
Köken: Türkçe
Yazı yazmak veya çizim yapmak için kullanılan, genellikle ucu mürekkepli veya kurşunlu olan alet.
Köken: Türkçe
Takvim, zamanın bölümlerini gösteren bir düzen.
Köken: Türkçe
Kalgay, eski Türkçe'de 'kalkıp giden, hareket eden' anlamına gelen bir terimdir.
Köken: Türkçe
Denizden yükselen, genellikle kıyıya paralel olan ve dalgaların etkisiyle oluşan doğal bir yapıdır.
Köken: Türkçe
Kalmık, Kalmuk kökenli bir isimdir.
Köken: Türkçe
Kalmuk, Orta Asya kökenli bir Türk boyu ve aynı zamanda bu boyun mensuplarını ifade eden bir terimdir.
Köken: Yunanca
Güzel, zarif
Köken: Türkçe
Kamuya ait olan, halkla ilgili.
Köken: Türkçe
Kama ile ilgili veya kama gibi keskin olan.
Köken: Arapça
Tam ve eksiksiz olan, mükemmel.
Köken: Türkçe
Kaman, genellikle 'kaman' veya 'kamanı' olarak bilinen bir terimdir ve 'ok' anlamına gelir. Ayrıca, bazı bölgelerde 'kaman' kelimesi, 'savaşçı' veya 'kahraman' anlamında da kullanılabilir.
Köken: Türkçe
Kamanbay ismi, Türk kültüründe 'kaman' yani yay anlamına gelen bir kelimeden türetilmiş olup, 'yay gibi güçlü' veya 'güçlü, dayanıklı' anlamında kullanılabilir.
Köken: Arapça
Ay ışığı, parlayan, aydınlık
Köken: Türkçe
Kambay, genellikle bir yer adı veya soyadı olarak kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Kamber, genellikle 'karşı' veya 'düşman' anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Çiçek türü; genellikle güzel ve gösterişli çiçekleri olan bir bitki.
Köken: Türkçe
Kıyamet, dünyanın sonu veya büyük bir felaket anlamına gelir.
Köken: Arapça
Kamil, olgun, mükemmel, eksiksiz anlamına gelir.