Köken: Türkçe
İskender, 'zafer kazanan' anlamına gelen bir isimdir. Genellikle Büyük İskender ile ilişkilendirilir.
Köken: Türk
Eski Türk topluluklarından biri olan İskitler'e ait.
Köken: Arapça
Barış, teslimiyet anlamına gelen bir isim.
Köken: Arapça
Barış, teslimiyet anlamına gelir; İslam dininin adı.
Köken: Arapça
Tanışma, dostluk, sevgi anlamına gelen bir isim.
Köken: Arapça
İsmail'in hakikati, İsmail'in gerçeği.
Köken: Arapça
Allah'ın adını anarak yapılan dualarda kullanılan bir isim.
Köken: İbranice
Kur'an ve diğer kutsal metinlerde yer alan, Allah'ın emriyle insanları diriltmekle görevli melek.
Köken: Türkçe
İstemek, talep etmek anlamına gelen bir isim.
Köken: İbranice
Tanrı'nın lütfu
Köken: Türkçe
İsvendi, bir kişinin adı olarak kullanılan özel bir isimdir.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İş ve çalışma ile ilgili olan, iş yapan.
Köken: Türkçe
Çalışma, iş yapma durumu.
Köken: Türkçe
İş gücü, emek; çalışkan, işine bağlı kişi.
Köken: Türkçe
Türkiye İş Kurumu, işsizlikle mücadele ve istihdamı artırma amacıyla kurulmuş bir devlet kurumudur.
Köken: Türkçe
İşle ilgili olan, iş yapan.
Köken: Türkçe
İşle ilgili olan, iş yapan veya iş hayatıyla ilgili.
Köken: Türkçe
İşini seven, çalışmayı seven kişi.
Köken: Türkçe
İş yapma isteği ve yeteneği olan kişi.
Köken: Türkçe
Güzel, zarif, nazik.
Köken: Türkçe
İkna edici, etkileyici.
Köken: Türkçe
Yenilikçi, modern, çağdaş anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
İyiliksever, başkalarına yardım etmeyi seven.
Köken: Türkçe
İyilik yapan, iyi huylu olan.
Köken: Türkçe
İyi bir gün, güzel bir gün.
Köken: Türkçe
İyi yol, iyi bir yolculuk dileği.
Köken: Türkçe
İyilik, güzellik, olumlu özellikler taşıyan kişi.
Köken: Türkçe
İyilik, güzellik, olumlu özellikler taşıyan kişi.
Köken: Türkçe
İyi kalpli, merhametli, yardımsever.
Köken: Türkçe
İzboğa, boğa gibi güçlü ve sağlam olan, cesur.
Köken: Türkçe
Bir tür av hayvanı.
Köken: Türkçe
İzbudak, genellikle bir ağaç türü olan 'budak' kelimesinden türetilmiş bir isimdir.
Köken: Türkçe
İzbudun, Türkçede 'iz bırakma' anlamına gelen bir kelimedir.
Köken: Türkçe
Bir şeyi bulmak, keşfetmek veya ortaya çıkarmak amacıyla yapılan eylem.
Köken: Türkçe
İzleyen, takip eden; iz bırakmış olan.
Köken: Arapça
İzzetli, şerefli, onurlu
Köken: Türkçe
İyi, güzel, hoş olan; uygun, elverişli.
Köken: Arapça
İzzet sahibi, onurlu, şerefli.
Köken: Arapça
Güç, kuvvet, azamet.
Köken: Arapça
İzzet, saygınlık, onur, şeref anlamına gelir.
Köken: Arapça
İzzet ve şeref sahibi olan, saygıdeğer.