Köken: Türkçe
Küçük bir çocuğa veya genç bir erkeğe hitap eden samimi bir terim.
Köken: Türkçe
Cantez ismi, genellikle 'şen, neşeli' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Çantuk, Türkçe'de 'çanta' kökünden türetilmiş bir isim olup, 'çanta' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Kanyon gibi derin ve geniş bir yer.
Köken: Türkçe
Karanlık, gölgeli yer.
Köken: Arapça
Kendi kendine yeterli, bağımsız olan.
Köken: Arapça
Allah'a yakın olan, dost, arkadaş.
Köken: Arapça
Küçük, az, önemsiz anlamına gelir.
Köken: İtalyanca
Küçük bir şarkı veya melodi.
Köken: Türkçe
Kavak ağacının bir türü; aynı zamanda bir erkek ismi.
Köken: Türkçe
Cavlı, genellikle cesur, yürekli anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Küçük, sevimli, şirin anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Sakıncalı, tehlikeli, riskli durumları ifade eden bir terim.
Köken: Arapça
Güzel, nazik, ince.
Köken: Arapça
Çekici, ilgi çekici.
Köken: Arapça
Güçlü, dayanıklı, cesur kişi.
Köken: Türkçe
Cebe, genellikle kıyafetlerin içinde veya dış kısmında bulunan, eşyaların konulması için tasarlanmış bölme.
Köken: Türkçe
Cebealp, 'cep' ve 'alp' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; 'cep' cephesi veya yan anlamında, 'alp' ise cesur, yiğit anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Küçük bir kap veya çömlek.
Köken: Türkçe
Cebesoy, 'ceb' ve 'soy' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; ceb, 'cebe ait' anlamında, soy ise 'soydan gelen' anlamına gelir.
Köken: Arapça
Cebir veya matematiksel işlemlerle ilgili terim.
Köken: Arapça
Cebrail, İslam inancında Allah tarafından insanlara vahiy getiren melek.
Köken: Türkçe
Çile, zorluk veya sıkıntı çekme durumu.
Köken: Arapça
Küçük, sevimli, tatlı.
Köken: Arapça
Cesaret, yiğitlik, kahramanlık.
Köken: Arapça
Sürekli, kalıcı olan; bir şeyi gerçekleştiren.
Köken: Arapça
Büyük, yüce, yüksek.
Köken: Arapça
Celal ve din kelimelerinin birleşiminden oluşan, 'şan, şeref ve din' anlamına gelen bir isim.
Köken: Arapça
Celal sahibi, yücelik, ululuk.
Köken: Arapça
Celal sahibi, yücelik, büyüklük.
Köken: Arapça
Yücelik, ululuk, yüksek derecede olma durumu.
Köken: Arapça
Celâl, yücelik, azamet, büyüklük anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Güneşin doğuşu sırasında oluşan kırmızımsı renk.
Köken: Türkçe
Bir Türk boyu ve tarihi bir kavim.
Köken: Arapça
Kamil, olgun, mükemmel anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Güzel, nazik, zarif.
Köken: Türkçe
Küçük bir kıyamet, büyük bir felaket ya da yıkım anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Arapça
Kamil, olgun, mükemmel olan.
Köken: Arapça
Cemal sahibi, güzellik sahibi.
Köken: Arapça
Cemalettin, 'güzellik' anlamına gelen 'cemal' kelimesinden türetilmiştir ve 'güzellik dinine ait' anlamında kullanılır.
Köken: Arapça
Kendi kendine yeten, bağımsız.
Köken: Arapça
Allah'ın emriyle olan, Allah'a ait.
Köken: Türkçe
Cemi, bir araya gelen, toplanan veya birleştirilen şeyler anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Arapça
Söz, konuşma, ifade.
Köken: Türkçe
Cemocan ismi, genellikle 'cesur' veya 'güçlü' anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Cemşah ismi, 'şah' kelimesi ile birleşerek 'cem' anlamında bir araya gelen, bir araya toplamak, birleştirmek anlamına gelir.
Köken: Farsça
Bir tür bitki; genellikle süs bitkisi olarak yetiştirilir.
Köken: Türkçe
Bir erkek ismi; genellikle cesur, yiğit anlamında kullanılır.
Köken: Arapça
Küçük, genç, yeni anlamına gelir.
Köken: Arapça
Cennet, cennette bulunan bir şey; güzel, hoş.