Köken: Türkçe
Ertingü, Türk kültüründe 'erkek' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Ertok, 'yüce, yüksek' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Ertop, 'yüce, yüksek' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Ertöre ismi, Türkçede 'düşman' veya 'rakip' anlamına gelen bir terimdir.
Köken: Türkçe
Bir kişinin adı.
Köken: Türkçe
Kahraman, cesur kişi.
Köken: Türkçe
Güçlü, cesur, yiğit.
Köken: Türkçe
Güçlü, dayanıklı, sağlam.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, sağlam.
Köken: Türkçe
Ertuncay ismi, 'ertunç' kelimesinden türetilmiştir; 'ertunç' ise 'güçlü, kuvvetli' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Küçük, nazik, zarif.
Köken: Türkçe
Yüce, yüksek, ulvi.
Köken: Türkçe
Yüksek, yüce, ulvi.
Köken: Türkçe
Yücelik, erdemlilik, yüksek değer.
Köken: Türkçe
Güçlü, cesur, yiğit.
Köken: Türkçe
Ertut, 'yücelik, ululuk' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Yüksek, yüce, değerli.
Köken: Türkçe
Ertüre, 'ertur' kökünden türetilmiş olup, 'güzel, nazik, zarif' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Erkek adı olarak kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Yüksek, ulu, yüce; aynı zamanda bir kişinin adı.
Köken: Türkçe
Ertüzün ismi, 'güçlü, kuvvetli' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Ergen, genç, olgunlaşma sürecindeki birey.
Köken: Türkçe
Efsanevi bir varlık ya da mitolojik bir karakter.
Köken: Türkçe
Erünal ismi, 'er' kelimesinden türetilmiş olup, 'erkek', 'adam' anlamına gelir; 'ünal' ise 'ünlü', 'şanlı' anlamındadır.
Köken: Türkçe
Yüksek, yüce, üstün.
Köken: Türkçe
Eryalçın, 'yalçın' anlamına gelen bir kelimenin önüne 'er' ekinin gelmesiyle oluşmuş bir isimdir.
Köken: Türkçe
Eryaman, bir yerleşim yeri veya semt adıdır.
Köken: Türkçe
Yardımcı, destek veren.
Köken: Türkçe
Eryetiş, 'yetişen, olgunlaşan' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Yıldız gibi parlayan, ışık saçan.
Köken: Türkçe
Yılmaz, korkusuz, cesur, yılmayan kişi.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur olan kişi.
Köken: Türkçe
Erzade, 'Er' kökünden türetilmiş olup, 'erkek' veya 'adam' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Erkek ismi; cesur, yiğit anlamına gelir.
Köken: Arapça
Halk arasında 'koruyucu' veya 'şefkatli' anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Arapça
İyi, güzel, erdemli olan.
Köken: Arapça
Büyük, yüce, değerli.
Köken: İngilizce
Küçük bir nesne veya varlık, genellikle sevimli veya hoş bir şekilde tanımlanan.
Köken: Arapça
Allah'ın yardımıyla desteklenen, Allah'ın izniyle başarılı olan.
Köken: Arapça
Üzüntü, pişmanlık, acı duyma durumu.
Köken: Türkçe
Esen, huzur veren, sakin; bay ise bey, efendi anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Esenboğa, 'esen' ve 'boğa' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir yer adı olup, 'esen' kelimesi huzur, sağlık anlamında kullanılırken, 'boğa' kelimesi ise güç ve kuvvet simgesidir.
Köken: Türkçe
Dağların en yüksek yerleri, yükseklik.
Köken: Türkçe
Esendemir, 'eski' ve 'demir' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; genellikle güçlü, dayanıklı anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Esen, huzur içinde, sağlıklı, mutlu anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Esener, 'eski' ve 'ener' kelimelerinin birleşiminden türetilmiş olup, 'eski enerjisi' anlamında kullanılabilir.
Köken: Türkçe
Esen ve kal kelimelerinin birleşimiyle oluşan bir isim; huzurlu, sakin ve sağlıklı olan.
Köken: Türkçe
Esen, huzur veren, sakin; kul ise insan, kişi anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Güçlü, sağlam, dayanıklı.
Köken: Türkçe
Esentürk, 'esen' ve 'türk' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'esen' sağlıklı, huzurlu anlamında, 'türk' ise Türk milletine ait olan anlamındadır.