Tüm İsimler ve Anlamları

Köken: Türkçe

Türkçe'de yaygın olan bir erkek ismi; 'büyük, güçlü' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kabadayı, genellikle güçlü ve cesur erkekleri tanımlayan bir terimdir; zamanla kötü şöhretli, kaba ve zorba kişiler için de kullanılmaktadır.

Köken: Türkçe

Üst giyimde soğuk hava koşullarında giyilen, genellikle astarlı, yün veya diğer sıcak tutan materyallerden yapılan kap.

Köken: Arapça

Kabil, İslam mitolojisine göre Hz. Adem'in ilk oğlu olan Kabil'den gelir ve 'kabul edilen, kabullenilen' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kablacı, kablo işlerinde uzmanlaşmış kişi.

Köken: Türkçe

Büyük ve güçlü bir yırtıcı hayvan; aslan ve panter gibi kedigillerden biri.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, tatlı anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Hükümdar, yönetici; eski Türklerde kullanılan bir unvan.

Köken: Arapça

Savaşçı, zorlu, güç sahibi kişiyi ifade eden bir isim.

Köken: Arapça

Eski, eski çağlara ait, geçmişte var olan.

Köken: Arapça

Kadir, değerli, kıymetli anlamına gelir.

Köken: Arapça

Kadir, güç ve kudret sahibi, yüce; Kadircan ise 'kadir' kelimesine 'can' eklenmesiyle oluşan, sevimli ve değerli kişi anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Kadircan ismi, 'kadir' kelimesinden türetilmiştir; 'değerli, kıymetli' anlamına gelir.

Köken: Arapça

Kadri yüksek, değerli, kıymetli olan; şeref, haysiyet.

Köken: Arapça

Kadir, değerli, kıymetli anlamına gelir.

Köken: Arapça

Değer, kıymet, saygı

Köken: Türkçe

Kadrihan ismi, 'kadr' kelimesinden türetilmiş olup, 'değerli, kıymetli' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kafası çalışan, zeki, akıllı kişi.

Köken: Türkçe

Kafası çalışan, akıllı, zeki kişi; bazen mecazi anlamda, aza veya bir şeye karşı olan duygu veya düşünce.

Köken: Arapça

Beyaz toprak veya beyaz renkli mineral.

Köken: Türkçe

Hükümdar, padişah, lider.

Köken: Türkçe

Anlamı kesin olarak bilinmemekle birlikte, genellikle bilgelik veya derin düşünce anlamında kullanıldığı düşünülmektedir.

Köken: Arapça

Çok güçlü, dayanıklı, zorlu.

Köken: Arapça

Galip, zorlu, üstün olan; başkaları üzerinde hakimiyet kuran.

Köken: Türkçe

Cesaret ve kahramanlık özelliklerine sahip olan kişi.

Köken: Arapça

Kahraman, cesaret gösteren, büyük işler başaran kişi; kahriman ise, güçlü, gücüyle tanınan kişi.

Köken: Arapça

Kahraman, cesur ve yiğit kişi.

Köken: Arapça

Zayıf, güçsüz, nazik.

Köken: Türkçe

Kakınç ismi, genellikle 'kakınmak' fiilinden türetilmiş olup, 'kalkmak', 'yükselmek' anlamına gelir.

Köken: Kürtçe

Kakil, genellikle bir tür meyve veya sebze anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Sanskritçe

Zaman, dönem

Köken: Türkçe

Geleneksel bir Türk müzik aleti; genellikle iki veya daha fazla telden oluşan, yaylı bir çalgıdır.

Köken: Türkçe

Yazı yazmak veya çizim yapmak için kullanılan, genellikle ucu mürekkepli veya kurşunlu olan alet.

Köken: Türkçe

Takvim, zamanın bölümlerini gösteren bir düzen.

Köken: Türkçe

Kalgay, eski Türkçe'de 'kalkıp giden, hareket eden' anlamına gelen bir terimdir.

Köken: Türkçe

Denizden yükselen, genellikle kıyıya paralel olan ve dalgaların etkisiyle oluşan doğal bir yapıdır.

Köken: Türkçe

Kalmık, Kalmuk kökenli bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kalmuk, Orta Asya kökenli bir Türk boyu ve aynı zamanda bu boyun mensuplarını ifade eden bir terimdir.

Köken: Yunanca

Güzel, zarif

Köken: Türkçe

Kamuya ait olan, halkla ilgili.

Köken: Türkçe

Kama ile ilgili veya kama gibi keskin olan.

Köken: Arapça

Tam ve eksiksiz olan, mükemmel.

Köken: Türkçe

Kaman, genellikle 'kaman' veya 'kamanı' olarak bilinen bir terimdir ve 'ok' anlamına gelir. Ayrıca, bazı bölgelerde 'kaman' kelimesi, 'savaşçı' veya 'kahraman' anlamında da kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Kamanbay ismi, Türk kültüründe 'kaman' yani yay anlamına gelen bir kelimeden türetilmiş olup, 'yay gibi güçlü' veya 'güçlü, dayanıklı' anlamında kullanılabilir.

Köken: Arapça

Ay ışığı, parlayan, aydınlık

Köken: Türkçe

Kambay, genellikle bir yer adı veya soyadı olarak kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Kamber, genellikle 'karşı' veya 'düşman' anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Çiçek türü; genellikle güzel ve gösterişli çiçekleri olan bir bitki.

Köken: Türkçe

Kıyamet, dünyanın sonu veya büyük bir felaket anlamına gelir.

Köken: Arapça

Kamil, olgun, mükemmel, eksiksiz anlamına gelir.