Köken: Türkçe
Bay ve yiğit kelimelerinin birleşiminden oluşan, cesur, yiğit olan kişi.
Köken: Türkçe
Bayzettin ismi, 'bay' kelimesinden türetilmiş olup, 'bey' veya 'efendi' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Bir şeyin karşılığı, değer.
Köken: Türkçe
Kısa ve öz bir şekilde ifade edilen, genellikle bir kişi veya nesne için kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Beğenmek, hoşlanmak anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Güzel, hoş, sevimli; aynı zamanda bir isim olarak kullanılır.
Köken: Türkçe
Bir kişinin adı.
Köken: Türkçe
Bej rengi, açık kahverengi tonları.
Köken: Türkçe
Bek, bir kişinin ya da nesnenin beklediği, umduğu ya da arzuladığı şey.
Köken: Türkçe
Küçük ve sevimli bir çocuk, bebek.
Köken: Türkçe
Bir tür hayvan veya nesne adı olarak kullanılabilir; ayrıca bazı yerlerde özel isim olarak da geçer.
Köken: Türkçe
Karakışta avlanan bir tür yırtıcı kuş.
Köken: Türkçe
Küçük bir çocuk, bebek.
Köken: Türkçe
Demirci, demir işleyen kişi.
Köken: Türkçe
Küçük bir hayvan ya da insanın sırtında taşınan yük.
Köken: Türkçe
Güçlü, dayanıklı, sağlam.
Köken: Türkçe
Kuvvetli, dayanıklı, sağlam.
Köken: Türkçe
Küçük bir bey, bey oğlu; bir aile veya soyun lideri.
Köken: Türkçe
Beklemek eylemi; bir şeyin olmasını, gelmesini ya da gerçekleşmesini sabırla beklemek.
Köken: Türkçe
Beksan ismi, 'bek' kökünden türetilmiş olup, 'beklemek', 'umut etmek' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Bir kişinin adı.
Köken: Türkçe
İslam'ın bir yorumu olan Bektaşilik tarikatına mensup olan kişi.
Köken: Türkçe
Bektöre, genellikle bir yer adı veya bir kişinin adı olarak kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Bektürk, Türk kökenli bir isimdir.
Köken: Türkçe
Küçük bir yerleşim yeri, köy.
Köken: Türkçe
Güzel, hoş, çekici yer; tatil beldesi.
Köken: Türkçe
Belge, bir olayın, durumun veya işlemin resmi olarak kaydedildiği yazılı veya basılı doküman.
Köken: Türkçe
Kardeş, dost, arkadaş.
Köken: Türkçe
Bener, 'bir şeyi başarmak, gerçekleştirmek' anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Bengialp, 'beng' kelimesinden türetilmiş olup, 'zafer' veya 'şan' anlamına gelir; 'alp' ise 'kahraman' veya 'yiğit' demektir.
Köken: Türkçe
Bengibay ismi, 'bengi' kelimesinden türetilmiştir ve 'sonsuz, ebedi' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Bengisoy, 'sonsuz, ebedi' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Bengitaş, genellikle taş veya kaya anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Özgür, bağımsız, hür.
Köken: Türkçe
Güzel, nazik, hoş.
Köken: Türkçe
Küçük bir çocuğun veya hayvanın sevimliliğini ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
Büyük, güçlü, sağlam anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Benzer, bir şeye veya birine benzeyen, benzerlik gösteren.
Köken: Türkçe
Küçük başlı, başı küçük olan.
Köken: Türkçe
Aydınlık, parlak, ışık saçan.
Köken: Türkçe
Bergün, genellikle dağlık bölgelerde bulunan bir yerleşim yeri veya köy adıdır.
Köken: Türkçe
Bir şeyin başlangıcı, kaynağı.
Köken: Türkçe
Kuvvetli, sağlam, cesur.
Köken: Türkçe
Berkal ismi, 'güçlü, sağlam' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Küçük bir çocuğun veya genç bir erkeğin adı.
Köken: Türkçe
Berkant ismi, 'güçlü, sağlam' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Küçük bir çocuk veya genç erkek.
Köken: Türkçe
Küçük bir çocuk veya genç erkek.
Köken: Türkçe
Berk ve han kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isim; 'güçlü, sağlam' ve 'han, lider' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Berkel ismi, güçlü, sağlam anlamına gelir.