Tüm İsimler ve Anlamları

Köken: Türkçe

Mançu, Uzak Doğu kökenli bir etnik grup ve dil ailesidir.

Köken: Türkçe

Mançuhan, genellikle 'Mançurya' bölgesine ait olan veya bu bölge ile ilgili olan anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Ateşle pişirilmiş yiyeceklerin yapıldığı ocak.

Köken: Türkçe

Matuk, genellikle 'şirin', 'sevimli' anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Bir kişinin veya nesnenin adı.

Köken: Türkçe

Medit, genellikle 'meditasyon' ile ilişkilendirilen bir terimdir ve zihinsel dinginlik veya düşünce derinliği anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Mehip, genellikle 'güzel' veya 'hoş' anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Mehmet'in bir türevi olan, 'Mehmet'in oğlu' anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Türk askerine verilen ad.

Köken: Türkçe

Mehmet isminin bir türevi olan, 'Mehmet gibi' anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Yer, alan, ortam.

Köken: Türkçe

Mekân, yer, alan.

Köken: Türkçe

Melen, suyun aktığı yer, dere veya çayın adı.

Köken: Türkçe

Melihcan ismi, 'melih' (güzel, hoş) ve 'can' (hayat, ruh) kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'güzel ruh' veya 'hoş hayat' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Bir erkek ismi.

Köken: Türkçe

Memetali, genellikle 'memet' kökünden türetilmiş bir isim olup, 'bir şeyin en güzel, en değerli olanı' anlamında kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Memetcan, 'Memet' ve 'can' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir. 'Memet' Arapça kökenli olup 'övgüye değer' anlamına gelirken, 'can' ise 'hayat, ruh' anlamındadır.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli bir çocuk veya genç erkek.

Köken: Türkçe

Memili, genellikle 'memeli' anlamında kullanılır; sütle beslenen hayvanlar veya bu hayvanların yavruları için kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Genellikle erkek ismi olarak kullanılan, samimi ve sevecen bir kişiliği ifade eden bir isim.

Köken: Türkçe

Kısa bir isim, genellikle 'anlamlı' veya 'hatırlanacak' anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Menci ismi, 'mencilik' veya 'mencilik yapma' anlamına gelen bir terimdir; genellikle bir şeyi veya durumu desteklemek, savunmak anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Menderes, genellikle bir nehir veya akarsu adı olarak kullanılır; ayrıca Türkiye'de bir yer adı olarak da bilinir.

Köken: Türkçe

Menduh ismi, 'kurtuluş' veya 'özgürlük' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kendi kendine yetebilen, bağımsız olan; güçlü, dayanıklı.

Köken: Türkçe

Kahraman, yiğit, cesur olan kişi.

Köken: Türkçe

Mengübay, 'mavi bay' anlamına gelen bir isimdir.

Köken: Türkçe

Yüksek, yüce, değerli olan.

Köken: Türkçe

Mengücek, tarihsel bir Türk boyu ve bu boyun adını taşıyan bir devletin ismidir.

Köken: Türkçe

Mengüç, Türk tarihinde bir isim olup, genellikle bir aile veya soy adıdır.

Köken: Türkçe

Küçük bir dağ veya tepe.

Köken: Türkçe

Mengütaş, Türkçe kökenli bir isim olup, 'taş' anlamına gelen 'taş' kelimesi ile 'mengü' kelimesinin birleşiminden oluşur. Genellikle sağlamlık ve dayanıklılık simgeler.

Köken: Türkçe

Mengütay, genellikle 'güçlü, kuvvetli' anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Mengütekin, 'mücadeleci' veya 'savaşçı' anlamına gelen bir isimdir.

Köken: Türkçe

Merali ismi, genellikle 'merhametli' veya 'şefkatli' anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Merdali, cesur, yiğit anlamına gelen bir isimdir.

Köken: Türkçe

İyi, erdemli, cesur olan; yiğit.

Köken: Türkçe

Akıllı, zeki, anlayışlı.

Köken: Türkçe

Küçük bir su birikintisi, gölet.

Köken: Türkçe

Köy, kasaba ya da belde anlamında kullanılan bir kelime; aynı zamanda yiğit, güçlü ve cesur anlamında da kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Courage, bravery; often associated with epic heroes.

Köken: Türkçe

Obuz, genellikle hayvan isimleri veya nesneler için kullanılsa da, belirli bir anlamda yaygın olarak kullanılmamaktadır. Daha çok özel isim olarak öne çıkmaktadır. Anlamı tam olarak belirgin değildir.

Köken: Türkçe

Yılın ilk ayı.

Köken: Türkçe

Deniz veya okyanus demektir.

Köken: Türkçe

Od kelimesi, genellikle 'odun' anlamına gelir. Aynı zamanda, 'açık alan, açık yer' gibi anlamları da olabilir.

Köken: Türkçe

Küçük bir dağ veya tepe.

Köken: Türkçe

Göz alıcı, dikkat çeken.

Köken: Türkçe

Kahraman, yiğit; güçlü ve cesur olan kişi.

Köken: Türkçe

Bir şeyi bir araya getirmiş, yığın olmuş nesneler topluluğu.

Köken: Türkçe

Yardımcı, destek olan; bir şeyin yapılmasını kolaylaştıran.