Köken: Türkçe
Yorgun, bitkin, isteksiz; bir şeyden bıkkınlık duyan.
Köken: Zulu
Kendine güvenen, cesur
Köken: Türkçe
Büyük, güçlü, cesur olan kişi.
Köken: Arapça
Kendine güvenen, cesur, güçlü.
Köken: Arapça
Bütün, tamam, eksiksiz olan.
Köken: Farsça
Göz alıcı, parlak, ışıltılı
Köken: Türkçe
Büyük baş hayvanların genel adı.
Köken: Türkçe
Bilgi sahibi, bilgili, öğrenmeye açık olan.
Köken: Türkçe
Bilgi sahibi, akıllı, zeki.
Köken: Türkçe
Bileda, genellikle bir tür çiçek veya bitki anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Kolun alt kısmında bulunan, el ile birleşen kısmı.
Köken: Türkçe
Bir tür karıştırıcı veya mikser.
Köken: Türkçe
Bilge, akıllı, bilgili kişi.
Köken: Türkçe
Bilge, bilgili ve akıllı olan; derin bilgiye sahip kişi.
Köken: Türkçe
Bilge, akıllı ve deneyimli kişi; bilgeliği ile tanınan kimse.
Köken: Türkçe
Bilge, akıllı ve deneyimli kişi.
Köken: Türkçe
Bilgi sahibi, akıllı, deneyimli kişi.
Köken: Türkçe
Bilge ve akıllı bir kurt; zeki ve bilgili bir kişiyi simgeler.
Köken: Türkçe
Bilgelik ve bilgi sahibi olma durumu; akıllı, deneyimli ve sağduyulu olma hali.
Köken: Türkçe
Bilge, bilgili, akıllı, deneyimli kişi.
Köken: Türkçe
Bilge, akıllı ve deneyimli kişi.
Köken: Türkçe
Bilge olan, akıllı ve deneyimli kişi.
Köken: Türkçe
Bilgili, akıllı, her konuda bilgi sahibi olan kişi.
Köken: Türkçe
Bilgi sahibi olan, bilgiye değer veren kişi.
Köken: Türkçe
Bilgi sahibi, öğrenmeye ve öğretmeye meraklı olan kişi.
Köken: Türkçe
Bilgi sahibi olan, bilgiye değer veren kişi.
Köken: Türkçe
Bilgiye dayalı, akıllı, zeki.
Köken: Türkçe
Bilgi ve güç anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Bilgi, öğrenme ve anlama ile ilgili olan; zeka veya akıl yönüyle ilgili.
Köken: Türkçe
Bilgi sahibi, akıllı, zeki olan kişi.
Köken: Türkçe
Bilgi sahibi olan, anlayışlı.
Köken: Türkçe
Bilgili, öğrenmeye açık olan.
Köken: Türkçe
Bilsay ismi, 'bilgili, bilgi sahibi' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Taş yapısında bir malzeme veya madde.
Köken: Türkçe
Biltay, 'bilgi' ve 'tay' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; 'bilgi sahibi olan' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Bilye veya top şeklindeki küçük nesne.
Köken: Türkçe
Binal, bina ile ilgili olan veya binalarla ilgili.
Köken: Türkçe
Binali ismi, 'bina' kökünden türetilmiş olup, 'bina yapan, inşa eden' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Binalp ismi, 'bina' ve 'alp' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'bina' yapı, 'alp' ise yiğit, cesur anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Bina, yapı; inşa edilmiş olan yer.
Köken: Türkçe
Bina, yapı; inşa edilmiş olan yer.
Köken: Türkçe
Askeri bir rütbe; birliğin başında bulunan kişi.
Köken: Türkçe
Binbay, 'büyük ev' veya 'büyük konut' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Bağlantı, bağlama; bir şeyi bir yere veya bir şeye bağlama.
Köken: Türkçe
İki kat, iki katlı.
Köken: Türkçe
Bingöl, Türkiye'nin Doğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan bir il ve bu ilin merkezi olan şehir.
Köken: Türkçe
Bir şeyin üst üste gelmesi veya bir araya gelmesi durumu.
Köken: Türkçe
Binkan ismi, 'bütün, tam' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Bütünlük, tamlık anlamına gelen bir isim.
Köken: İbranice
Yeniden doğuş, yeniden doğan