Köken: Türkçe
Betim, bir şeyi veya durumu ayrıntılı bir şekilde anlatan, tasvir eden.
Köken: Arapça
Beyaz, açık renk.
Köken: Arapça
İstanbul'da bir semt ve tarihi bir yer olarak bilinir.
Köken: Arapça
Kahraman, cesur savaşçı
Köken: Türkçe
Beybolat ismi, 'bey' kelimesinden türetilmiş olup, 'bey' anlamında bir unvan veya saygınlık ifade eder.
Köken: Türkçe
Beycan, 'bey' kelimesinden türetilmiş olup, 'bey' anlamında bir unvan veya saygı ifadesi olarak kullanılabilir.
Köken: Türkçe
Beyda ismi, 'bey' kelimesinden türetilmiş olup, 'güzel, nazik' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Dağlık, yüksek ve engebeli yer.
Köken: Türkçe
Beydaş ismi, 'bey' kelimesinden türetilmiş olup, 'bey' anlamında, saygın, değerli, lider kişi anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Güzel, nazik, zarif.
Köken: Arapça
Güzel, hoş, nazik olan.
Köken: Türkçe
Beykal ismi, 'bey' kelimesinden türetilmiş olup, 'bey' anlamında, soylu, efendi, lider gibi anlamlar taşır.
Köken: Türkçe
Küçük, sevimli, tatlı bir çocuk.
Köken: Türkçe
Siyah, karanlık; aynı zamanda güçlü ve cesur anlamında da kullanılır.
Köken: Türkçe
Beykut, 'bey' ve 'kut' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; 'bey' soylu, 'kut' ise kutsal, bereketli anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Bey, saygın bir unvan veya erkek anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Beynur ismi, 'bey' kelimesinden türetilmiş olup, 'bey' anlamında, soylu, efendi, lider gibi anlamlar taşır.
Köken: Türkçe
Bir Türk destanında yer alan kahraman karakter.
Köken: Türkçe
Bey anlamında, efendi, lord.
Köken: Türkçe
Bey, efendi anlamında kullanılan bir unvan.
Köken: Türkçe
Beytekin ismi, 'bey' kelimesinden türetilmiş olup, 'bey' unvanına sahip olan, lider, önder anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Bey ve emir kelimelerinin birleşiminden oluşan, 'bey' unvanına sahip olan kişi.
Köken: Türkçe
Beyaz, temiz, saf anlamında kullanılan bir kelime.
Köken: Arapça
Allah'ın kullarına verdiği bir nimet, bir tür bereket.
Köken: Arapça
Allah'ın evi, kutsal yer
Köken: Arapça
Bey, efendi anlamında, soylu veya seçkin bir kişiyi ifade eden terim.
Köken: Türkçe
Beyaz renkte olan, açık renkli.
Köken: Türkçe
Yorgun, bitkin, isteksiz; bir şeyden bıkkınlık duyan.
Köken: Zulu
Kendine güvenen, cesur
Köken: Türkçe
Büyük, güçlü, cesur olan kişi.
Köken: Arapça
Kendine güvenen, cesur, güçlü.
Köken: Arapça
Bütün, tamam, eksiksiz olan.
Köken: Farsça
Göz alıcı, parlak, ışıltılı
Köken: Türkçe
Büyük baş hayvanların genel adı.
Köken: Türkçe
Bilgi sahibi, bilgili, öğrenmeye açık olan.
Köken: Türkçe
Bilgi sahibi, akıllı, zeki.
Köken: Türkçe
Bileda, genellikle bir tür çiçek veya bitki anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Kolun alt kısmında bulunan, el ile birleşen kısmı.
Köken: Türkçe
Bir tür karıştırıcı veya mikser.
Köken: Türkçe
Bilge, akıllı, bilgili kişi.
Köken: Türkçe
Bilge, bilgili ve akıllı olan; derin bilgiye sahip kişi.
Köken: Türkçe
Bilge, akıllı ve deneyimli kişi; bilgeliği ile tanınan kimse.
Köken: Türkçe
Bilge, akıllı ve deneyimli kişi.
Köken: Türkçe
Bilgi sahibi, akıllı, deneyimli kişi.
Köken: Türkçe
Bilge ve akıllı bir kurt; zeki ve bilgili bir kişiyi simgeler.
Köken: Türkçe
Bilgelik ve bilgi sahibi olma durumu; akıllı, deneyimli ve sağduyulu olma hali.
Köken: Türkçe
Bilge, bilgili, akıllı, deneyimli kişi.
Köken: Türkçe
Bilge, akıllı ve deneyimli kişi.
Köken: Türkçe
Bilge olan, akıllı ve deneyimli kişi.
Köken: Türkçe
Bilgili, akıllı, her konuda bilgi sahibi olan kişi.