Köken: Türkçe

Bilgi sahibi olan, bilgiye değer veren kişi.

Köken: Türkçe

Bilgi sahibi, öğrenmeye ve öğretmeye meraklı olan kişi.

Köken: Türkçe

Bilgi sahibi olan, bilgiye değer veren kişi.

Köken: Türkçe

Bilgiye dayalı, akıllı, zeki.

Köken: Türkçe

Bilgi ve güç anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Bilgi, öğrenme ve anlama ile ilgili olan; zeka veya akıl yönüyle ilgili.

Köken: Türkçe

Bilgi sahibi, akıllı, zeki olan kişi.

Köken: Türkçe

Bilgi sahibi olan, anlayışlı.

Köken: Türkçe

Bilgili, öğrenmeye açık olan.

Köken: Türkçe

Bilsay ismi, 'bilgili, bilgi sahibi' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Taş yapısında bir malzeme veya madde.

Köken: Türkçe

Biltay, 'bilgi' ve 'tay' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; 'bilgi sahibi olan' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Bilye veya top şeklindeki küçük nesne.

Köken: Türkçe

Binal, bina ile ilgili olan veya binalarla ilgili.

Köken: Türkçe

Binali ismi, 'bina' kökünden türetilmiş olup, 'bina yapan, inşa eden' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Binalp ismi, 'bina' ve 'alp' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'bina' yapı, 'alp' ise yiğit, cesur anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Bina, yapı; inşa edilmiş olan yer.

Köken: Türkçe

Bina, yapı; inşa edilmiş olan yer.

Köken: Türkçe

Askeri bir rütbe; birliğin başında bulunan kişi.

Köken: Türkçe

Binbay, 'büyük ev' veya 'büyük konut' anlamına gelen bir isimdir.

Köken: Türkçe

Bağlantı, bağlama; bir şeyi bir yere veya bir şeye bağlama.

Köken: Türkçe

İki kat, iki katlı.

Köken: Türkçe

Bingöl, Türkiye'nin Doğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan bir il ve bu ilin merkezi olan şehir.

Köken: Türkçe

Bir şeyin üst üste gelmesi veya bir araya gelmesi durumu.

Köken: Türkçe

Binkan ismi, 'bütün, tam' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Bütünlük, tamlık anlamına gelen bir isim.

Köken: İbranice

Yeniden doğuş, yeniden doğan

Köken: İbranice

Sağlam, güçlü

Köken: Türkçe

Bin yıl yaşayan, çok uzun ömürlü.

Köken: Türkçe

İçki olarak tüketilen bir tür sıvı.

Köken: Türkçe

Birand ismi, 'bir' anlamına gelen 'bir' kelimesinden türetilmiştir ve 'bir olan' veya 'tek' anlamında kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Birant ismi, 'bir' ve 'ant' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'bir' anlamında tek, 'ant' ise söz, yemin anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Birgi, Türkiye'nin İzmir iline bağlı bir belde ve tarihi bir yerleşim yeridir.

Köken: İskandinav

Parlak, ışıltılı

Köken: Türkçe

Birkan ismi, 'bir' ve 'kan' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'bir' anlamında olan 'bir' kelimesi ve 'kan' kelimesiyle birlikte 'biricik' veya 'bir tane olan' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Bir tür bitki veya ağaç.

Köken: Türkçe

Bir kök, bir şeyin temelini veya başlangıcını ifade eder.

Köken: Türkçe

Birmen, genellikle bir kişiye veya bir varlığa atıfta bulunan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Güçlü, cesur, yiğit.

Köken: Türkçe

Birön, bir şeyin önünde bulunan, ön tarafında yer alan.

Köken: Türkçe

Birsin ismi, 'bir' kelimesinden türetilmiş olup, 'bir olan, tek olan' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Bir soy, bir aile veya nesil.

Köken: Türkçe

Bir şeyin, bir nesnenin veya bir durumun varlığını ifade eden bir isim.

Köken: Türkçe

Bir tanesi, bir tane.

Köken: Türkçe

Birtekin, 'bir' ve 'tekin' kelimelerinin birleşiminden oluşan, 'bir olan, tek olan' anlamına gelen bir isimdir.

Köken: Türkçe

Birten, 'bir' anlamına gelen 'bir' kelimesinden türetilmiş olup, genellikle 'bir olan, tek' anlamında kullanılır.

Köken: Arapça

İyi, güzel, hoş olan; iyi bir karaktere sahip olan.

Köken: Türkçe

Tek bir bitki veya ağaç parçası; genellikle bir tür bitki.

Köken: Türkçe

Bir şeyin sona ermesi, tamamlanması.

Köken: Türkçe

Boğa, erkek sığır; aynı zamanda zodyakın bir burcu.