Köken: Arapça
Kulluk eden, Allah'a ibadet eden
Köken: Arapça
Allah'a yakın olan, O'na dost olan.
Köken: Arapça
Barış, selamet anlamına gelir.
Köken: Arapça
Barış ve selamet anlamına gelen bir isim.
Köken: Arapça
İyi, güzel, hoş olan; güzel ahlaklı.
Köken: Arapça
İyi, güzel, hayırlı olan.
Köken: Arapça
Allah'a yakın, Allah'ın sevgisini kazanan.
Köken: Arapça
Küçük, az, önemsiz.
Köken: Arapça
Allah'a ibadet eden, Allah'a kulluk eden kişi.
Köken: Arapça
Sakin, huzurlu, rahat.
Köken: Arapça
Kulluk eden, ibadet eden.
Köken: Arapça
Kulluk eden, ibadet eden
Köken: Arapça
Kullanan, ibadet eden, kulluk eden kişi.
Köken: Türkçe
Küçük, sevimli, sevecen bir kişi.
Köken: Arapça
Güzel, hoş, sevimli olan.
Köken: Arapça
Küçük, az olan; aynı zamanda bir isim olarak da kullanılır.
Köken: Türkçe
Kapı veya pencere gibi açılıp kapanabilen bir yapının bir parçası.
Köken: Türkçe
Küçük, ince bir yapıya sahip olan; zayıf.
Köken: Arapça
Kulluk eden, Allah'a ibadet eden
Köken: Arapça
İyi haber, müjde veren.
Köken: Türkçe
Küçük, sevimli bir çocuk; genellikle sevimlilik ifade eden bir isim.
Köken: Arapça
Kendine güvenen, cesur olan kişi.
Köken: Arapça
Korkusuz, cesur.
Köken: Arapça
Kötü, kötü niyetli, zararlı.
Köken: Arapça
İyi, güzel, hoş olan; güzel bir şekilde.
Köken: Arapça
Zeytin yağı, zeytin.
Köken: Türkçe
Yüksek, yüce; aynı zamanda bir isim olarak da kullanılır.
Köken: Türkçe
Büyük, yüce, saygıdeğer.
Köken: Türkçe
Belirsizlik, muğlaklık ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
Büyük, güçlü, cesur anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Kahraman, cesur olan kişi.
Köken: Türkçe
Acar olan, cesur, yiğit.
Köken: Türkçe
Kahraman, cesur olan.
Köken: Türkçe
Açık, net, belirgin; aynı zamanda bir isim olarak kullanılır.
Köken: Türkçe
Küçük bir yerleşim yeri, köy.
Köken: Türkçe
Güçlü, dayanıklı, cesur olan.
Köken: Türkçe
Yüksek, yüce, ulu anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Acatay ismi, 'güzel, hoş' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Acı ile ilgili olan, acı veren.
Köken: Türkçe
Açık, net, belirgin olan; aynı zamanda bir isim olarak kullanılan bir kelime.
Köken: Türkçe
Küçük bir şeyin, bir olayın veya bir durumun temsilcisi olarak kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Yardımcı, destekleyici.
Köken: Türkçe
Acunalan, 'acun' kökünden türetilmiş olup, 'dünya, evren' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Küçük bir çocuk, genç erkek.
Köken: Türkçe
Aile, soy, kök anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Acunman ismi, Türkçe kökenli olup 'acun' kelimesinden türetilmiştir. 'Acun' kelimesi, 'dünya, evren' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Acunseven, Acun ismi ile 'seven' kelimesinin birleşiminden oluşan bir isimdir; Acun, 'dünya, evren' anlamına gelirken, 'seven' ise 'seven, aşık olan' anlamındadır.
Köken: Türkçe
Açık ve net bir şekilde ifade edilen; anlaşılır.
Köken: Türkçe
Açıkel, açık ve net olan, anlaşılır bir şekilde ifade edilen anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Açık olan, net, belirgin.