Tüm İsimler ve Anlamları

Köken: Türkçe

Küçük bir çocuğun ya da genç bir bireyin samimi ve sevimli bir şekilde hitap edilmesi.

Köken: Türkçe

Başlık, örtü veya kapak olarak kullanılan bir tür şapka.

Köken: Türkçe

Küçük bir çocuğun veya genç bir bireyin sevgiyle hitap edilen ismi.

Köken: Türkçe

Kurt

Köken: Türkçe

Kurt

Köken: Türkçe

Kurt, özellikle Türk mitolojisinde ve kültüründe önemli bir sembol olan hayvan.

Köken: Türkçe

Kurt anlamına gelir; aynı zamanda cesur, güçlü ve koruyucu özellikleri simgeler.

Köken: Türkçe

Kurt

Köken: Türkçe

Kurt, özellikle Türk mitolojisinde önemli bir sembol olan hayvan.

Köken: Latince

Bir tür baykuş cinsi.

Köken: Türkçe

Bucak, genellikle bir yerleşim yeri veya bölge anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Küçük ağaç veya çalı.

Köken: Türkçe

Bir topluluğu, milleti veya halkı ifade eden terim.

Köken: Türkçe

Buda'nın öğretilerine dayanan, genellikle ruhsal bir aydınlanma arayışını ifade eden bir isim.

Köken: Türkçe

Buda'nın en yüksek mertebesi olan, aydınlanmış kişi.

Köken: Türkçe

Bozkırda yaşayan bir hayvan; ayrıca, bir erkek ismi.

Köken: Türkçe

Büyük, güçlü, yiğit.

Köken: Arapça

Doğru yol üzerinde olan, doğruyu gösteren.

Köken: Türkçe

Küçük bir çocuk veya genç erkek.

Köken: Türkçe

Büyük, yüksek, yüce; aynı zamanda bir isim olarak kullanılır.

Köken: Türkçe

Su veya benzeri bir sıvının, bir yerden bir yere akmasını sağlayan doğal veya yapay çukur.

Köken: Türkçe

Bülent ismi, 'yükselmiş, yüksek, ulu' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Büyük baş hayvan, özellikle sığır.

Köken: Türkçe

Bir şeyin ortaya çıkması, keşfedilmesi.

Köken: Türkçe

Bulgubay, genellikle 'bulgu' ve 'bay' kelimelerinin birleşiminden oluşan, 'bulgu sahibi olan' anlamına gelen bir isimdir.

Köken: Türkçe

Bulgucan ismi, 'bulgu' kelimesinden türetilmiş olup, 'bulma, keşfetme' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Bulgunoyan, genellikle 'bulgu' kelimesinden türetilmiş bir isim olup, 'bulgu yapan, keşfeden' anlamına gelebilir.

Köken: Türkçe

Buluç, bir şeyin bir araya gelmesi veya birleşmesi anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Bir şeyin varlığını veya durumunu belirlemek için kullanılan terim.

Köken: Türkçe

Gökyüzünde bulunan, su buharı veya su damlacıklarından oluşan, genellikle beyaz veya gri renkte görülen yapı.

Köken: Türkçe

Bulut gibi hafif, yumuşak, nazik.

Köken: Türkçe

Bulut gibi olan, hafif ve serin.

Köken: Türkçe

Bir kişinin adı; Türk tarihinde önemli bir figür olan Bumin Kağan'dan gelmektedir.

Köken: Türkçe

Buminhan, Türk tarihinde bir unvan veya isim olarak kullanılmaktadır.

Köken: Türkçe

Türkçe'de 'burak' kelimesi, 'bir şeyin geçici olarak durması' anlamına gelir; ayrıca İslam kültüründe, 'gece yolculuğu' anlamında da kullanılır.

Köken: Türkçe

Burakbey, genellikle 'bey' unvanı ile birlikte kullanılan bir isimdir; 'bey' kelimesi, saygınlık ve liderlik anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Büyük, güçlü, cesur olan.

Köken: Türkçe

Büyük, geniş, açık anlamında kullanılan bir kelime; ayrıca bir isim olarak da kullanılır.

Köken: Türkçe

Burç, gökyüzündeki 12 takımyıldızından biri; ayrıca bir kişinin doğum tarihine göre belirlenen astrolojik alan.

Köken: Türkçe

Burçlar ile ilgili olan, burçlara ait.

Köken: Türkçe

Burçhan ismi, 'burç' kelimesinden türetilmiş olup, 'burç sahibi' veya 'yıldızların etkisi altında olan' anlamına gelir.

Köken: Arapça

Şeref, onur, saygınlık anlamına gelir.

Köken: Arapça

İlahi, kutsal olan; Allah'a ait.

Köken: Arapça

İnançlı, güvenilir, sağlam

Köken: Türkçe

Güçlü, kuvvetli, cesur olan kişi.

Köken: Türkçe

Bir erkek ismi.

Köken: Türkçe

Acı, hüzünlü, tatsız.

Köken: Türkçe

Acı, hüzünlü, kederli.

Köken: Türkçe

Acı, hüzünlü, kederli.

Köken: Türkçe

Bir dağın veya tepenin en yüksek noktası; yükseklik.