Köken: Türkçe

Boz renkli, açık gri tonlarında olan.

Köken: Türkçe

Bozca, genellikle bir yer adı olarak kullanılır; ayrıca 'boz' kökünden türetilmiş olup, 'açık gri' veya 'solgun' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Dağlık, sarp ve yüksek yer.

Köken: Türkçe

Demir rengi veya demirden yapılmış olan.

Köken: Türkçe

Boz renkli deniz.

Köken: Türkçe

Bozdoğan, genellikle 'boz' rengi ve 'doğan' kelimesinin birleşiminden oluşan bir isimdir; doğan kuşu anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Bozmak, parçalamak anlamına gelen bir fiil; ayrıca bir soyadı olarak da kullanılır.

Köken: Türkçe

Bozulan, bozuk olan; kötüleşmiş.

Köken: Türkçe

Boz renkli, açık gri.

Köken: Türkçe

Bozkır, açık alan; genellikle ağaçsız, otlak olan yer.

Köken: Türkçe

Bozkırda yaşayan, genellikle koyu renkli olan bir hayvan ya da insan.

Köken: Türkçe

Bozkırda yaşayan, bozkırla ilgili olan.

Köken: Türkçe

Ağaçsız, bitkisiz veya seyrek bitki örtüsüne sahip geniş, düz ve kurak alan.

Köken: Türkçe

Bozkırda yaşayan, kurt gibi güçlü ve cesur olan kişi.

Köken: Türkçe

Bozkırda yaşayan, genellikle Türk halk müziğinde yer alan bir tür müzik ve yaşam tarzı.

Köken: Türkçe

Bozok, Türkçe'de 'boz' ve 'ok' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; 'boz' kelimesi gri ya da açık renk anlamına gelirken, 'ok' ise ok anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Boz renkli, gri veya açık kahverengi tonlarında olan.

Köken: Türkçe

Taş rengi olan, açık gri veya beyazımsı renk.

Köken: Türkçe

Boztepe, genellikle bir tepe veya yüksek bir yer anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Boz renkli, açık gri.

Köken: Türkçe

Boz renkli, açık gri veya sarımsı renk.

Köken: Türkçe

Bozyiğit, 'boz' renkli ve 'yiğit' anlamında cesur, yiğit olan kişi anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Böget, eski Türkçede 'büyü, sihir' anlamına gelen bir terimdir.

Köken: Türkçe

Bir tür hamur işi, genellikle içi peynir, et veya sebze ile doldurulmuş.

Köken: Türkçe

Böke, Türkçe'de 'böcek' anlamına gelen bir kelimedir; ayrıca bazı Türk boylarında 'böke' olarak da bilinen bir unvan veya isim olarak kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Böken, Türkçe'de 'bir tür bitki' veya 'bir tür ağaç' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Askeri bir terim olarak, bölük, askeri bir birliktir; aynı zamanda bir grup veya topluluk anlamında da kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Küçük bir çocuğun ya da genç bir bireyin samimi ve sevimli bir şekilde hitap edilmesi.

Köken: Türkçe

Başlık, örtü veya kapak olarak kullanılan bir tür şapka.

Köken: Türkçe

Küçük bir çocuğun veya genç bir bireyin sevgiyle hitap edilen ismi.

Köken: Türkçe

Kurt

Köken: Türkçe

Kurt

Köken: Türkçe

Kurt, özellikle Türk mitolojisinde ve kültüründe önemli bir sembol olan hayvan.

Köken: Türkçe

Kurt anlamına gelir; aynı zamanda cesur, güçlü ve koruyucu özellikleri simgeler.

Köken: Türkçe

Kurt

Köken: Türkçe

Kurt, özellikle Türk mitolojisinde önemli bir sembol olan hayvan.

Köken: Latince

Bir tür baykuş cinsi.

Köken: Türkçe

Bucak, genellikle bir yerleşim yeri veya bölge anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Küçük ağaç veya çalı.

Köken: Türkçe

Bir topluluğu, milleti veya halkı ifade eden terim.

Köken: Türkçe

Buda'nın öğretilerine dayanan, genellikle ruhsal bir aydınlanma arayışını ifade eden bir isim.

Köken: Türkçe

Buda'nın en yüksek mertebesi olan, aydınlanmış kişi.

Köken: Türkçe

Bozkırda yaşayan bir hayvan; ayrıca, bir erkek ismi.

Köken: Türkçe

Büyük, güçlü, yiğit.

Köken: Arapça

Doğru yol üzerinde olan, doğruyu gösteren.

Köken: Türkçe

Küçük bir çocuk veya genç erkek.

Köken: Türkçe

Büyük, yüksek, yüce; aynı zamanda bir isim olarak kullanılır.

Köken: Türkçe

Su veya benzeri bir sıvının, bir yerden bir yere akmasını sağlayan doğal veya yapay çukur.

Köken: Türkçe

Bülent ismi, 'yükselmiş, yüksek, ulu' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Büyük baş hayvan, özellikle sığır.