Köken: Türkçe

Bir şeyin ortaya çıkması, keşfedilmesi.

Köken: Türkçe

Bulgubay, genellikle 'bulgu' ve 'bay' kelimelerinin birleşiminden oluşan, 'bulgu sahibi olan' anlamına gelen bir isimdir.

Köken: Türkçe

Bulgucan ismi, 'bulgu' kelimesinden türetilmiş olup, 'bulma, keşfetme' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Bulgunoyan, genellikle 'bulgu' kelimesinden türetilmiş bir isim olup, 'bulgu yapan, keşfeden' anlamına gelebilir.

Köken: Türkçe

Buluç, bir şeyin bir araya gelmesi veya birleşmesi anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Bir şeyin varlığını veya durumunu belirlemek için kullanılan terim.

Köken: Türkçe

Gökyüzünde bulunan, su buharı veya su damlacıklarından oluşan, genellikle beyaz veya gri renkte görülen yapı.

Köken: Türkçe

Bulut gibi hafif, yumuşak, nazik.

Köken: Türkçe

Bulut gibi olan, hafif ve serin.

Köken: Türkçe

Bir kişinin adı; Türk tarihinde önemli bir figür olan Bumin Kağan'dan gelmektedir.

Köken: Türkçe

Buminhan, Türk tarihinde bir unvan veya isim olarak kullanılmaktadır.

Köken: Türkçe

Türkçe'de 'burak' kelimesi, 'bir şeyin geçici olarak durması' anlamına gelir; ayrıca İslam kültüründe, 'gece yolculuğu' anlamında da kullanılır.

Köken: Türkçe

Burakbey, genellikle 'bey' unvanı ile birlikte kullanılan bir isimdir; 'bey' kelimesi, saygınlık ve liderlik anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Büyük, güçlü, cesur olan.

Köken: Türkçe

Büyük, geniş, açık anlamında kullanılan bir kelime; ayrıca bir isim olarak da kullanılır.

Köken: Türkçe

Burç, gökyüzündeki 12 takımyıldızından biri; ayrıca bir kişinin doğum tarihine göre belirlenen astrolojik alan.

Köken: Türkçe

Burçlar ile ilgili olan, burçlara ait.

Köken: Türkçe

Burçhan ismi, 'burç' kelimesinden türetilmiş olup, 'burç sahibi' veya 'yıldızların etkisi altında olan' anlamına gelir.

Köken: Arapça

Şeref, onur, saygınlık anlamına gelir.

Köken: Arapça

İlahi, kutsal olan; Allah'a ait.

Köken: Arapça

İnançlı, güvenilir, sağlam

Köken: Türkçe

Güçlü, kuvvetli, cesur olan kişi.

Köken: Türkçe

Bir erkek ismi.

Köken: Türkçe

Acı, hüzünlü, tatsız.

Köken: Türkçe

Acı, hüzünlü, kederli.

Köken: Türkçe

Acı, hüzünlü, kederli.

Köken: Türkçe

Bir dağın veya tepenin en yüksek noktası; yükseklik.

Köken: Türkçe

Emir, buyruk verme durumu.

Köken: Türkçe

Buyruk ve alp kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isim; 'buyruk veren, lider' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Buyrukata, 'buyruk' ve 'ata' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; 'buyruk' emir, talimat anlamına gelirken, 'ata' ise baba veya öncü anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Buyruk veren, emir veren kişi.

Köken: Türkçe

Birine emir veren, buyruk veren kişi.

Köken: Türkçe

Buyruk sahibi, emir veren kişi.

Köken: Türkçe

Bütçe, gelir ve giderlerin planlandığı hesap.

Köken: Türkçe

Büğdüz, genellikle bir yer adı olarak kullanılan, dağlık veya engebeli arazide bulunan bir alanı ifade edebilir.

Köken: Türkçe

Bük, bir şeyi bükme, eğme anlamına gelir; ayrıca, doğal bir akarsuyun kıvrımlı bir şekilde ilerlediği yer.

Köken: Türkçe

Bükülme, eğilme anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Güçlü, kuvvetli, cesur olan.

Köken: Türkçe

Bülent ismi, 'yüksek, ulu, yüce' anlamına gelir.

Köken: Arapça

Bünyami ismi, 'büyüklük' veya 'şan' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Bünyamil ismi, 'büyük, yüce' anlamına gelir.

Köken: İbranice

Sağlam, güçlü

Köken: Türkçe

Bünyesinde barındırdığı özellikler veya nitelikler.

Köken: Türkçe

Buran, rüzgârın sert estiği yer; fırtına.

Köken: Türkçe

Burç, gökyüzündeki on iki takımyıldızdan her biri; aynı zamanda bir kişinin doğum tarihine göre belirlenen astrolojik özellikler.

Köken: Arapça

Bütünlük, tamlık, eksiksizlik anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Bir tür kuş, özellikle yırtıcı kuşlar için kullanılan bir terim.

Köken: Türkçe

Güçlü, kuvvetli olan kimse.

Köken: Türkçe

Güçlü, kuvvetli, cesur olan kişi.

Köken: Arapça

Nihayetinde, sonunda gelen; bir şeyin tamamlanması veya sona ermesi durumunu ifade eden isim.