Köken: Türkçe

Cankan ismi, 'can' kelimesinden türetilmiş olup, 'canım, sevgilim' anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Cankaya, genellikle bir yer adı olarak bilinir, Ankara'nın bir ilçesidir.

Köken: Türkçe

Kılıç gibi keskin, güçlü; cesur.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli bir çocuk; aynı zamanda bir isim olarak kullanılmaktadır.

Köken: Türkçe

Korku, cesaret gösterememe durumu.

Köken: Türkçe

Cankurt, genellikle 'cankurtaran' anlamında kullanılan bir terimdir; hayat kurtaran, tehlikeleri önleyen kişi veya şey.

Köken: Türkçe

Küçük bir çocuğun veya genç bir erkeğin adı.

Köken: Türkçe

Canol ismi, 'can' ve 'ol' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'can' ruh, hayat anlamına gelirken, 'ol' ise varlık veya oluş anlamındadır.

Köken: Türkçe

Küçük bir çukur veya çöküntü; genellikle su birikintisi olan yer.

Köken: Türkçe

Kahraman, cesur kişi.

Köken: Türkçe

Cansal, canlı, hayat dolu anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Cansay, 'can' kelimesinden türetilmiş olup, 'canı saymak, değer vermek' anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Güzel, nazik, sevimli.

Köken: Türkçe

Cansunay, canlı ve neşeli bir kişiliğe sahip olan, hayat dolu anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Cansuner ismi, 'can' ve 'suner' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'can' ruh, hayat anlamına gelirken, 'suner' sunmak, vermek anlamındadır. Genel olarak 'can sunan' anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Çanta, eşyaların taşınması için kullanılan, genellikle bez veya deri malzemeden yapılmış, kapaklı bir taşıma aracıdır.

Köken: Türkçe

Küçük bir çocuğa veya genç bir erkeğe hitap eden samimi bir terim.

Köken: Türkçe

Cantez ismi, genellikle 'şen, neşeli' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Çantuk, Türkçe'de 'çanta' kökünden türetilmiş bir isim olup, 'çanta' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kanyon gibi derin ve geniş bir yer.

Köken: Türkçe

Karanlık, gölgeli yer.

Köken: Arapça

Kendi kendine yeterli, bağımsız olan.

Köken: Arapça

Allah'a yakın olan, dost, arkadaş.

Köken: Arapça

Küçük, az, önemsiz anlamına gelir.

Köken: İtalyanca

Küçük bir şarkı veya melodi.

Köken: Türkçe

Kavak ağacının bir türü; aynı zamanda bir erkek ismi.

Köken: Türkçe

Cavlı, genellikle cesur, yürekli anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, şirin anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Sakıncalı, tehlikeli, riskli durumları ifade eden bir terim.

Köken: Arapça

Güzel, nazik, ince.

Köken: Arapça

Çekici, ilgi çekici.

Köken: Arapça

Güçlü, dayanıklı, cesur kişi.

Köken: Türkçe

Cebe, genellikle kıyafetlerin içinde veya dış kısmında bulunan, eşyaların konulması için tasarlanmış bölme.

Köken: Türkçe

Cebealp, 'cep' ve 'alp' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; 'cep' cephesi veya yan anlamında, 'alp' ise cesur, yiğit anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Küçük bir kap veya çömlek.

Köken: Türkçe

Cebesoy, 'ceb' ve 'soy' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; ceb, 'cebe ait' anlamında, soy ise 'soydan gelen' anlamına gelir.

Köken: Arapça

Cebir veya matematiksel işlemlerle ilgili terim.

Köken: Arapça

Cebrail, İslam inancında Allah tarafından insanlara vahiy getiren melek.

Köken: Türkçe

Çile, zorluk veya sıkıntı çekme durumu.

Köken: Arapça

Küçük, sevimli, tatlı.

Köken: Arapça

Cesaret, yiğitlik, kahramanlık.

Köken: Arapça

Sürekli, kalıcı olan; bir şeyi gerçekleştiren.

Köken: Arapça

Büyük, yüce, yüksek.

Köken: Arapça

Celal ve din kelimelerinin birleşiminden oluşan, 'şan, şeref ve din' anlamına gelen bir isim.

Köken: Arapça

Celal sahibi, yücelik, ululuk.

Köken: Arapça

Celal sahibi, yücelik, büyüklük.

Köken: Arapça

Yücelik, ululuk, yüksek derecede olma durumu.

Köken: Arapça

Celâl, yücelik, azamet, büyüklük anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Güneşin doğuşu sırasında oluşan kırmızımsı renk.

Köken: Türkçe

Bir Türk boyu ve tarihi bir kavim.