Köken: Türkçe
Savaşçı, kahraman.
Köken: Farsça
Dünyayı fetheden, cihanı yöneten.
Köken: Farsça
Dünya, evren.
Köken: Türkçe
Cihanın en güzel, en değerli parçası; çok değerli, kıymetli.
Köken: Farsça
Dünyanın en yüksek dağları arasında yer alan Cihanşah, 'dünya hükümdarı' anlamına gelir.
Köken: Arapça
Savaşçı, cesur
Köken: Türkçe
Bir erkek ismi.
Köken: Türkçe
Cindoruk, genellikle bir soyadı olarak kullanılan, kökeni Türkçe olan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Genç, dinç, taze.
Köken: Türkçe
Civanbaht, güzel, değerli, kıymetli anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Civanmert, yiğit, cesur, mert olan; aynı zamanda cömert anlamında da kullanılır.
Köken: Türkçe
Civanşir, 'civan' kelimesinden türetilmiş olup, 'genç, delikanlı' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Coşku, heyecan, neşe ile dolma durumu.
Köken: Türkçe
Coşku, sevinç, heyecan içinde olma durumu.
Köken: Türkçe
Coşku, heyecan ve sevinç dolu bir durumu ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
Coşku, heyecan, sevinç dolu olma durumu.
Köken: Türkçe
Sevinç, heyecan, coşku duyma durumu.
Köken: Türkçe
Coşku, heyecan, sevinç gibi duyguların yoğun bir şekilde yaşandığı durum.
Köken: Türkçe
Coşku dolu, neşeli, heyecanlı olan.
Köken: Türkçe
Coşku ve neşe dolu olan, heyecanlı.
Köken: Türkçe
Coşkulu, neşeli, heyecanlı.
Köken: Türkçe
Cömert, başkalarına yardım etmeyi seven, eli açık olan kişi.
Köken: Türkçe
Küçük çocuklar için kullanılan sevimli bir hitap.
Köken: Kürtçe
Cudi, genellikle 'yüksek dağ' veya 'dağlık bölge' anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Yıldız, özellikle de parlak olanı.
Köken: Arapça
İslam dininde haftanın beşinci günü, Müslümanların topluca namaz kıldığı gün.
Köken: Arapça
Cuma günü yapılan toplu ibadet.
Köken: Türkçe
Cumali ismi, 'Cumartesi günü doğmuş olan' anlamına gelir.
Köken: Arapça
Cuma günü, Müslümanların topluca ibadet ettiği gün.
Köken: Türkçe
Cumhuriyetin kısaltması; halk yönetimi.
Köken: Türkçe
Halkın egemenliğine dayanan yönetim biçimi.
Köken: Türkçe
Cunfer, genellikle 'güzel, nazik' anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Latince
Şifa, tedavi.
Köken: Türkçe
Bir kişinin soyadı veya unvanı olarak kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Küçük bir köy veya yerleşim yeri.
Köken: Arapça
Allah'ın kullarına olan lütfu, ihsanı.
Köken: Arapça
Güzel sesle şarkı söyleyen, şair.
Köken: Arapça
İyi, güzel, erdemli olan; yiğit.
Köken: Türkçe
Güzel, hoş, sevimli; aynı zamanda bir erkek ismi.
Köken: Türkçe
Bir işi başarmak için gösterilen gayret, emek.
Köken: Türkçe
Bir şeyi başarmak için gösterilen gayret, emek.
Köken: Türkçe
Erkek ismi; cesur, yiğit, kahraman anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Küçük, sevimli, tatlı anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Geçici barınma amacıyla hazırlanan, genellikle hafif malzemeden yapılmış örtü.
Köken: Türkçe
Geçici barınma amacıyla kurulan, genellikle kumaş veya benzeri malzemeden yapılmış yapı.
Köken: Türkçe
Çagatay ismi, Türkçe kökenli olup, 'çağ' anlamına gelir ve genellikle 'çağdaş' veya 'modern' anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Zaman diliminde bir dönemi ifade eden kelime.
Köken: Türkçe
Zamanın ilerleyişi; çağ, dönem.
Köken: Türkçe
Çağaçan ismi, 'çağ' ve 'çan' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; 'çağ' dönem, çağdaş anlamında kullanılırken, 'çan' ise ses, yankı anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Çağrışım, çağrıda bulunma; çağrışım yapma.