Köken: Türkçe
Güçlü, dayanıklı, sağlam.
Köken: Türkçe
Dinç ve güçlü olan; sağlıklı.
Köken: Türkçe
Dinçkaya, dinç ve güçlü anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Dinç ve güçlü olan, sağlıklı.
Köken: Türkçe
Dinç ve güçlü olan, zinde.
Köken: Türkçe
Güçlü, dinç, zinde olan kişi.
Köken: Türkçe
Dinç, zinde, sağlıklı; aynı zamanda neşeli, canlı anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Dinç, güçlü, zinde, sağlıklı anlamında kullanılan bir sıfattır.
Köken: Türkçe
Dinç, enerjik, zinde olan; sağlıklı ve güçlü.
Köken: Türkçe
Güçlü, dinç, zinde olan.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, dinç olan; zinde.
Köken: Türkçe
Güçlü, dayanıklı, sağlam.
Köken: Türkçe
Dinç, enerjik, zinde anlamında kullanılan bir sıfattır.
Köken: Türkçe
Güçlü, dayanıklı, sağlam.
Köken: Türkçe
Dinç, sağlıklı, zinde, güçlü anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Güçlü, dayanıklı, sağlam.
Köken: Türkçe
Güçlü, dayanıklı, sağlam.
Köken: Arapça
Dini kurallara ve inançlara bağlı olan, dindar bir yaşam süren.
Köken: Türkçe
Direnmek, karşı koymak anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Direnç gösteren, dayanıklı olan.
Köken: Türkçe
Bir şeyin, bir kuvvete karşı gösterdiği karşı koyma durumu.
Köken: Türkçe
Canlı, hareketli; diri olan, ölü olmayan.
Köken: Türkçe
Diribaş, genellikle bir kişinin veya ailenin soyadı olarak kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Küçük bir kuş türü; genellikle ormanlık alanlarda yaşayan, güzel sesleriyle bilinen bir kuş.
Köken: Türkçe
Dirik, canlı, yaşayan anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Dirilmek, yeniden hayata dönmek anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Bir sayının kendisiyle çarpıldığında verilen sayıyı veren matematiksel ifade.
Köken: Türkçe
Diril, yeniden doğma, canlanma anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Hayat, yaşam, varlık.
Köken: Türkçe
Dirençli, güçlü, dayanıklı olan.
Köken: Türkçe
Derin, derinlikte olan; yoğun, kapsamlı.
Köken: Türkçe
Direnmek, karşı koymak anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Küçük bir hayvan ya da insanın, genellikle sevimli bir şekilde, bir şeyin üzerine oturması veya bir şeyin üzerine yatması durumu.
Köken: Türkçe
Dirsekten gelen, dirsek ile ilgili olan.
Köken: Türkçe
Diyadin, 'diyad' kelimesinden türetilmiş olup, 'yurt, vatan' anlamına gelir.
Köken: Arapça
Diyar, ülke, memleket anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Dizdar, bir tür yönetici veya komutan anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Doğadan gelen, doğa ile ilgili olan.
Köken: Türkçe
Doğaç, doğaçlama, yani önceden planlanmadan, anlık olarak yapılan şeyleri ifade eder.
Köken: Türkçe
Şahin, avcı bir kuş türü; aynı zamanda bir erkek ismi.
Köken: Türkçe
Doğanın ve doğallığın simgesi olan, doğa ile ilgili olan.
Köken: Türkçe
Doğan ve baş kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isim.
Köken: Türkçe
Doğanbey, doğan kuşu gibi özgür ve güçlü olan, bey unvanına sahip kişi.
Köken: Türkçe
Doğa ile ilgili olan, doğayı seven.
Köken: Türkçe
Doğanın bir parçası olarak kabul edilen, doğal olan.
Köken: Türkçe
Doğum günü, bir kişinin doğduğu gün.
Köken: Türkçe
Doğan, doğmuş olan; doğa ile ilgili.
Köken: Türkçe
Doğanşah, 'doğan' kelimesinden türetilmiş olup, 'doğmuş olan, doğan' anlamına gelir; 'şah' ise 'büyük, önemli kişi' anlamındadır.
Köken: Türkçe
Doğanın, doğa ile ilgili olan; doğal.
Köken: Türkçe
Doğanın ve zamanın akışına uygun olarak ortaya çıkan, doğal olan.