Köken: Türkçe
Duranay ismi, 'durmak' kökünden türetilmiş olup, 'duraklayan, duraksayan' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Duraner ismi, 'durmak' fiilinden türetilmiş olup, 'duraklayan, durak' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Sonsuz, sürekli, durmaksızın devam eden.
Köken: Türkçe
Bir tür ağaç veya bitki.
Köken: Türkçe
Durağan, sabit; aynı yerde kalan.
Köken: Türkçe
Durdali, durmak, duraksamak anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Hareket etmeyen, sakin, durgun olan.
Köken: Türkçe
Durgun, hareketsiz, sakin olan.
Köken: Türkçe
Sakin, hareketsiz su.
Köken: Türkçe
Sakin, durgun, hareketsiz.
Köken: Türkçe
Yardımcı, destek veren kişi.
Köken: Türkçe
Durhasan ismi, 'dur' ve 'hasan' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'dur' sabit kalmak, 'hasan' ise güzel, iyi anlamına gelir. Genel olarak 'güzel duruş' veya 'iyi duruş' anlamında kullanılabilir.
Köken: Türkçe
Durak, bekleme yeri; sabırlı, dayanıklı olan.
Köken: Türkçe
Durmak fiilinden türetilmiş, hareketsiz kalmak veya bir yerde beklemek anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Durmak, sabit kalmak anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Dursan ismi, durmak, sabit kalmak anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Dursun ismi, 'durmak' fiilinden türetilmiş olup, 'duraklayan', 'sakin', 'sabırlı' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Dursunali, 'durmak' kökünden türetilmiş bir isim olup, 'duraklayan, sakin' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Sakin, durgun, hareketsiz.
Köken: Türkçe
Duru ve alp kelimelerinin birleşiminden oluşan, 'sakin, duru' ve 'yiğit, cesur' anlamlarına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Küçük bir yerleşim yeri, köy.
Köken: Türkçe
Duru, saf, temiz; aynı zamanda sakin ve huzurlu anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Duru, sakin, temiz; aynı zamanda bir isim olarak kullanılan bir terim.
Köken: Türkçe
Sakin, durgun, huzurlu olan.
Köken: Türkçe
Küçük bir nesne veya parça; ayrıca, bir şeyin en küçük hali.
Köken: Türkçe
Durukal, sağlam, dayanıklı anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Sert, dayanıklı; aynı zamanda bir isim olarak kullanılır.
Köken: Türkçe
Sakin, durgun, hareketsiz.
Köken: Türkçe
Sakin, durgun, huzurlu olan.
Köken: Türkçe
Durmak, sabit kalmak anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Duruşu, durumu, hali ile dikkat çeken, belirgin.
Köken: Türkçe
Duru ve sağlam bir şekilde ayakta durma durumu.
Köken: Türkçe
Suyun duru, temiz ve berrak olması durumu.
Köken: Türkçe
Dayanıklı, sağlam, güçlü.
Köken: Türkçe
Türk kökenli bir isimdir.
Köken: Türkçe
Duygularla ilgili olan, hissetme yetisine sahip.
Köken: Türkçe
Duyularla ilgili veya duyularla algılanan.
Köken: Türkçe
Küçük, sevimli, tatlı.
Köken: Türkçe
Ahşap veya metal gibi malzemeleri işleyerek çeşitli eşyalar yapan, marangoz.
Köken: Türkçe
Küçük bir şeyin, bir nesnenin ya da bir olayın adı olarak kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Dündaralp, cesur ve yiğit anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Dünya ile ilgili olan, dünya ile ilgili şeyler.
Köken: Arapça
Değerli, kıymetli, parlak.
Köken: Türkçe
Düşünme eylemi; akıl yürütme, fikir oluşturma.
Köken: Türkçe
Düşünce ile ilgili olan, zihinsel faaliyetlere dair.
Köken: Türkçe
Hayal, düş.
Köken: Türkçe
Düzeltmek, hataları gidermek veya bir şeyi doğru hale getirmek anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Düz, yatay, eğimsiz; bir şeyin düz bir yüzeye sahip olması durumu.
Köken: Türkçe
Düzgün, düzgün bir şekilde, düzgün olan; hatasız, eksiksiz.
Köken: Türkçe
Türkçede genellikle 'hava, atmosfer, evren' anlamına gelir.