Köken: Türkçe
Eryaman, bir yerleşim yeri veya semt adıdır.
Köken: Türkçe
Yardımcı, destek veren.
Köken: Türkçe
Eryetiş, 'yetişen, olgunlaşan' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Yıldız gibi parlayan, ışık saçan.
Köken: Türkçe
Yılmaz, korkusuz, cesur, yılmayan kişi.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur olan kişi.
Köken: Türkçe
Erzade, 'Er' kökünden türetilmiş olup, 'erkek' veya 'adam' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Erkek ismi; cesur, yiğit anlamına gelir.
Köken: Arapça
Halk arasında 'koruyucu' veya 'şefkatli' anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Arapça
İyi, güzel, erdemli olan.
Köken: Arapça
Büyük, yüce, değerli.
Köken: İngilizce
Küçük bir nesne veya varlık, genellikle sevimli veya hoş bir şekilde tanımlanan.
Köken: Arapça
Allah'ın yardımıyla desteklenen, Allah'ın izniyle başarılı olan.
Köken: Arapça
Üzüntü, pişmanlık, acı duyma durumu.
Köken: Türkçe
Esen, huzur veren, sakin; bay ise bey, efendi anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Esenboğa, 'esen' ve 'boğa' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir yer adı olup, 'esen' kelimesi huzur, sağlık anlamında kullanılırken, 'boğa' kelimesi ise güç ve kuvvet simgesidir.
Köken: Türkçe
Dağların en yüksek yerleri, yükseklik.
Köken: Türkçe
Esendemir, 'eski' ve 'demir' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; genellikle güçlü, dayanıklı anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Esen, huzur içinde, sağlıklı, mutlu anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Esener, 'eski' ve 'ener' kelimelerinin birleşiminden türetilmiş olup, 'eski enerjisi' anlamında kullanılabilir.
Köken: Türkçe
Esen ve kal kelimelerinin birleşimiyle oluşan bir isim; huzurlu, sakin ve sağlıklı olan.
Köken: Türkçe
Esen, huzur veren, sakin; kul ise insan, kişi anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Güçlü, sağlam, dayanıklı.
Köken: Türkçe
Esentürk, 'esen' ve 'türk' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'esen' sağlıklı, huzurlu anlamında, 'türk' ise Türk milletine ait olan anlamındadır.
Köken: Türkçe
Eser taşıyan, eser veren; sanat veya bilim alanında üretim yapan kişi.
Köken: Slavca
Koruyucu, savunucu
Köken: Arapça
Peygamberin arkadaşları, dostları.
Köken: Arapça
Kıyamet, son, ahiret.
Köken: Türkçe
Esiner ismi, 'güzel, hoş' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Küçük bir hayvan ya da insanın dış görünüşüyle ilgili bir terim.
Köken: Türkçe
Küçük bir yerleşim yeri veya köy.
Köken: Türkçe
Eslek, bir tür ot veya bitki anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Espir, genellikle eğlenceli, şaka veya mizah içeren bir durumu ifade eden bir terimdir.
Köken: Arapça
Yeşil, taze, canlı.
Köken: Arapça
Güzel, hoş, nazik.
Köken: Türkçe
Eşit olan, aynı durumda bulunan.
Köken: Türkçe
Eşkin, genellikle 'eşkin' kelimesinin anlamı olarak, 'eşkin' kelimesi, 'eşkin' anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Arapça
Zengin, varlıklı, soylu.
Köken: Arapça
Kendine güvenen, cesur, yiğit.
Köken: Türkçe
Güçlü, dayanıklı, sağlam.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur.
Köken: Türkçe
Yiyecek, gıda.
Köken: Türkçe
Etkin, etkili olan, bir şeyin işlevini yerine getiren.
Köken: Türkçe
Evgin ismi, 'ev' kökünden türetilmiş olup, 'ev sahibi', 'aile reisi' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Evhat ismi, 'ev' kökünden türetilmiş olup, 'ev sahibi' veya 'evde olan' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Evirgen, bir şeyin yönünü veya durumunu değiştiren, dönüştüren kişi veya nesne.
Köken: Arapça
Seyyah, gezgin; özellikle İslam dünyasında önemli yerleri ziyaret eden ve bu yerler hakkında bilgi veren kişi.
Köken: Türkçe
Güzel, hoş, nazik.
Köken: Türkçe
Evrenin genişliğini ve derinliğini simgeleyen bir isim.
Köken: Türkçe
Evrenle ilgili, evrensel olan; genel, tüm dünyayı kapsayan.