Köken: Arapça
Bir nehrin adı; aynı zamanda 'akmak' anlamında kullanılır.
Köken: Arapça
Kendine güvenen, cesur, güçlü
Köken: Farsça
Şair, özellikle İran edebiyatında önemli bir yere sahip olan Firdevsi, Şehname adlı eserinin yazarıdır.
Köken: Farsça
Mavi, gökyüzü rengi; ayrıca değerli bir taş olan firuze.
Köken: Arapça
Sözlükte 'şerefli, onurlu' anlamına gelir.
Köken: Arapça
Fuat ismi, 'doğru, sağlam, güvenilir' anlamına gelir.
Köken: Arapça
Fırtına, güçlü rüzgar.
Köken: Arapça
Kuran'da 'fark' veya 'seçkin' anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Arapça
Aşk, sevgi, özlem gibi duyguları işleyen bir edebi türün temsilcisi olan şair.
Köken: Arapça
Kuran'da geçen bir terim olup, 'doğru yolu gösteren' anlamına gelir.
Köken: Arapça
Cesaret, yiğitlik ve erdemlilik gibi değerleri temsil eden bir kavram.
Köken: Türkçe
Gabil, genellikle 'güzel' veya 'nazik' anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Arapça
Cömert, eli açık, yardımsever.
Köken: Arapça
Affeden, bağışlayan; günahlardan arındıran
Köken: Arapça
Küçük, az, hafif olan; bazı anlamlarda 'kısmet' olarak da kullanılır.
Köken: Türkçe
Kahraman, cesur, yiğit ve mert insan; savaşta üstün başarı gösteren kişi.
Köken: Arapça
Galip, zafer kazanan, üstün gelen.
Köken: Arapça
Zafer kazanan, galip gelen.
Köken: Arapça
Galip, zafer kazanan, üstün gelen kişi anlamına gelir.
Köken: Arapça
Geniş, bol, çok anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Alışılmadık, sıradışı, tuhaf olan.
Köken: Arapça
Küçük gelen, hafif.
Köken: Arapça
Güç, kudret sahibi olan, yardım eden kimse.
Köken: Türkçe
Çaba, gayret; bir işe harcanan emek veya gösterilen azim.
Köken: Türkçe
Cesaretli, yiğit; kahraman.
Köken: Türkçe
Fırtına, kasırga ya da büyük tehlike anlamına gelen bir kelime.
Köken: Türkçe
Öfke, hiddet veya aşırı öfke durumu; genellikle birine karşı duyulan yoğun kızgınlık.
Köken: Türkçe
Savaşta gösterdiği cesaret ve başarı sonucu unvan olarak verilen isim.
Köken: Türkçe
Küçük tepe veya yükseklik.
Köken: Türkçe
Gedikbaş ismi, genellikle 'gedik' (kapı, geçit) ve 'baş' (önde olan) kelimelerinin birleşiminden türetilmiş bir isimdir. Başka bir deyişle, gedik başı olarak, bir geçidin veya kapının önündeki kişi anlamına gelebilir.
Köken: Türkçe
Gedikbay ismi, 'gedik' kelimesinin üzerine eklenen 'bay' eki ile oluşturulmuş olup, 'gedik' geçit, yarık anlamına gelirken, 'bay' ise bey, efendi gibi anlamlarda kullanılmaktadır.
Köken: Türkçe
Taş, kaya anlamında kullanılan bir terim. Ayrıca, yerleşim yeri olarak bilinen Gediktaş isimli yerleri de ifade edebilir.
Köken: Türkçe
Geleneksel olan, geçmişten günümüze aktarılan.
Köken: Türkçe
Genç, dinamik, gençlik döneminde olan kişi.
Köken: Türkçe
Genç, genç olan, gençlik döneminde olan.
Köken: Türkçe
Genç ve güçlü olan, genç yaşta olan.
Köken: Azerice
Genç, genç olan; gençlik dönemindeki kişi.
Köken: Türkçe
Genç, dinamik, genç yaşta olan kişi.
Köken: Türkçe
Güçlü, cesur, yiğit.
Köken: Türkçe
Cesur, güçlü, yiğit.
Köken: Türkçe
Genç, yaşça küçük veya olgunlaşmamış olan; gençlik döneminde bulunan.
Köken: Türkçe
Genç, dinamik, genç yaşta olan kişi.
Köken: Türkçe
Genç ve güçlü olan, genç yaşta olan.
Köken: Türkçe
Genç aslan; cesur ve güçlü bir genç.
Köken: Türkçe
Genç olan, gençliğe ait.
Köken: Türkçe
Genç olan, gençlik döneminde bulunan.
Köken: Türkçe
Genç olan, genç yaşta bulunan.
Köken: Türkçe
Genç ve savunma anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Genç olan, gençlik döneminde bulunan.
Köken: Türkçe
Gençsu, genç ve su anlamına gelir; genç yaşta olan su.