Köken: Türkçe

Akasya ağacı; güzel kokulu çiçekleri olan bir ağaç türü.

Köken: Türkçe

Akasoy, 'ak' ve 'soy' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; 'ak' temiz, saf, 'soy' ise kök, nesil anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Küçük başlı, kısa boylu, zayıf kimse.

Köken: Türkçe

Akatay, genellikle 'kat' kökünden türetilmiş bir isim olup, 'kat' anlamında bir şeyin bir araya getirilmesi veya birleştirilmesi anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Aydın, aydınlık, bilgi sahibi olan.

Köken: Farsça

Büyük, yüce, ulu.

Köken: Türkçe

Akbaş, beyaz başlı veya ak renkli başı olan anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Kahraman, cesur kişi.

Köken: Türkçe

Kahraman, yiğit, cesur kişi.

Köken: Türkçe

Aile adı olarak kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Akbayar, genellikle 'açık, beyaz' anlamına gelen 'ak' kelimesi ile 'bayar' kelimesinin birleşiminden oluşan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Beyaz, parlak, aydınlık.

Köken: Türkçe

Aydınlık, açık, parlak olan.

Köken: Türkçe

Kıymetli, değerli, önemli.

Köken: Türkçe

Akbey, 'ak' ve 'bey' kelimelerinin birleşiminden oluşan, 'bey' unvanı taşıyan, ak olan, temiz, saf anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

İstanbul'da toplu taşıma araçlarında kullanılan akıllı kart.

Köken: Türkçe

Akıl ve bilgelik sahibi olan, bilgili.

Köken: Türkçe

Akboğa, beyaz veya açık renkli boğa anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Küçük bir kuş türü; genellikle yırtıcı kuşlar arasında yer alır.

Köken: Türkçe

Açık renkli, beyazımsı, genellikle saf ve temiz anlamında kullanılan bir terim.

Köken: Türkçe

Beyaz, parlak, aydınlık anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Beyaz, parlak, aydınlık anlamına gelen bir kelime.

Köken: Türkçe

Beyaz kuş, özellikle güvercin.

Köken: Türkçe

Akbulut ismi, 'ak' ve 'bulut' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'temiz, saf bulut' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Aydınlık, parlak, beyaz.

Köken: Türkçe

Akburç, burçların en güzel ve en parlak olanı olarak bilinir.

Köken: Türkçe

Akburçak, bir bitki türü olan ve genellikle yemiş olarak tüketilen bir çeşit baklagildir.

Köken: Türkçe

Küçük bir su kaynağı, dere.

Köken: Türkçe

Akçivan, ak ve temiz olan, saf anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Akçabay, genellikle 'açık, beyaz, parlak' anlamına gelen 'ak' kelimesi ile 'baba' anlamına gelen 'babay' kelimesinin birleşiminden oluşan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Akçael, 'akça' kelimesinden türetilmiş olup, 'beyaz, temiz' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Akçakan, genellikle bir yer adı veya soyadı olarak kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kaya, taş.

Köken: Türkçe

Akçakıl, genellikle temiz ve berrak su anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Karadeniz Bölgesi'nde yer alan bir ilçe ve aynı zamanda bir yerleşim yeri.

Köken: Türkçe

Açık, net, belirgin; aynı zamanda bir soyadı.

Köken: Türkçe

Akçalı, akça kelimesinden türetilmiş olup, 'paranın, değerli madenin' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Çam ağacı.

Köken: Türkçe

Akçan, genellikle 'akça' kelimesinden türetilmiş olup, 'beyaz, temiz' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Akçay, genellikle 'ak' ve 'çay' kelimelerinin birleşiminden oluşan, 'temiz su' veya 'suyun akışı' anlamına gelen bir isimdir.

Köken: Türkçe

Akçer ismi, genellikle 'beyaz' veya 'açık renk' anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Akçığır, genellikle 'beyaz' veya 'açık renkli' anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Akçınar, ak ağaç anlamına gelir; genellikle doğal güzellikleri simgeler.

Köken: Türkçe

Akçit, genellikle 'ak' ve 'çit' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; 'ak' temiz, saf anlamına gelirken, 'çit' ise sınır, çevre anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Akçora, genellikle 'ak' ve 'çora' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir. 'Ak' saf, temiz anlamına gelirken, 'çora' ise toprak veya yer anlamında kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Kara dağ, yüksek dağ.

Köken: Türkçe

Akdal, 'ak' ve 'dal' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; 'ak' temiz, saf anlamında, 'dal' ise bir bitkinin uzantısı veya kolu anlamına gelir.

Köken: Ermeni

Güzel, hoş, sevimli

Köken: Türkçe

Akdemir, 'ak' ve 'demir' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; 'ak' saf, temiz anlamına gelirken, 'demir' ise dayanıklılığı simgeler.

Köken: Türkçe

Denizlerin en büyüklerinden biri olan Akdeniz'e ait veya onunla ilgili.