Köken: Arapça

Hamd eden, öven, şükreden kişi.

Köken: Arapça

Hamd eden, öven, şükreden

Köken: Arapça

Hüseyin isminin bir varyantı olarak kullanılan, 'güzel' veya 'iyi' anlamına gelen bir isim.

Köken: Arapça

Koruyucu, savunucu.

Köken: Arapça

Hamdeden, öven, şükreden

Köken: Arapça

Hamile olan, gebe.

Köken: Arapça

Hamis, bir şeyin kötü veya düşük kalitede olduğunu ifade eden bir terimdir.

Köken: Arapça

Hamit ismi, 'hamd eden, öven' anlamına gelir.

Köken: Arapça

Kuvvetli, güçlü, cesur olan kişi.

Köken: Türkçe

Han, genellikle bir yönetici veya lider anlamında kullanılan, aynı zamanda konaklama yeri olarak da bilinen bir terimdir.

Köken: Türkçe

Hanalp, 'han' ve 'alp' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'han' lider, 'alp' ise kahraman, yiğit anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Eski Türkçede 'idık' kelimesi, 'güçlü, sağlam, cesur' anlamına gelir. 'Idıkut' ise Türk mitolojisinde kahramanlık ve savaşçılığı simgeler.

Köken: Arapça

Bir peygamberin adı; dindarlığı ve bilgeliğiyle bilinen bir kişi.

Köken: Türkçe

Yan, engin, geniş anlamına gelen bir kelime.

Köken: Türkçe

İlginç bir şekilde zeki ve meraklı bir kişiliği temsil eden bir isim.

Köken: Türkçe

İlgililik, alaka; bir şeyi önemseme veya ona yönelme durumu.

Köken: Türkçe

Ilgın, Türkçe'de genel olarak 'göz kamaştıran, dikkat çeken' anlamında kullanılabilir; ayrıca Türkçede bir yer adı olarak da geçmektedir.

Köken: Türkçe

Ilıcak, genellikle 'ılıklık' ve 'sıcaklık' gibi kavramlara atıfta bulunarak kullanılabilir; ayrıca soyad olarak da bilinir.

Köken: İbranice

İkna edici, üstün olan

Köken: Türkçe

Doğada bulunan bir bitki türü; genellikle yeşil renkte ve sulak alanlarda yetişir.

Köken: Türkçe

Sert, katı, aceleci ve aşırı hiddetli olan; uygun bir şekilde davranmayan.

Köken: Türkçe

Büyüme, olgunlaşma, kişisel gelişim.

Köken: Türkçe

İsmin günümüzdeki kullanımında kesin bir anlamı yoktur, ancak

Köken: Arapça

İsa, Hristiyanlıkta Tanrı'nın oğlu olarak kabul edilen ve kutsal kitaplarda yer alan bir figürdür. Ayrıca İslam'da da önemli bir peygamberdir.

Köken: Türkçe

Işıklı, parlayan, aydınlık anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Işık saçan, parlak olan.

Köken: Türkçe

Işın; fizik alanında, enerji taşıyan dalgaların veya parçacıkların yayılmasını ifade eder.

Köken: Arapça

Güzel bir koku, parfüm

Köken: Arapça

İbad, ibadet eden, Allah’a kulluk eden anlamına gelir.

Köken: Arapça

Tanrı'ya yaklaşmak, ona ibadet etmek üzere yapılan her türlü davranış ve eylem.

Köken: Arapça

Kulluk eden, ibadet eden

Köken: Türkçe

Hediye, bağış; bir şeyi her hangi bir amaçla vermek.

Köken: Türkçe

Küçük kuşların tüyleri ya da yaşamsal faaliyetleriyle ilgili bir terim. Ayrıca, 'ibik' kelimesi bazı yırtıcı kuşların başındaki tüy düzenlemelerini de ifade edebilir.

Köken: Türkçe

Türkçe'de eğlenceli bir karakter, özellikle çocuk kitaplarında ve çizgi filmlerde yer alan sevimli bir figür.

Köken: Türkçe

Sadece bir adı belirtmek için kullanılan bir kelime; genellikle bağlamına göre kişinin kimliğini ifade eder.

Köken: Arapça

Hakkı, doğruyu, adaleti temsil eden; İbrahim, dinî metinlerde önemli bir peygamberdir.

Köken: İslam

İbrahimethem ismi, 'İbrahim'in dostu' anlamına gelir. İbrahim, İslam'da önemli bir peygamberdir.

Köken: Arapça

İbrahim'in öne çıkan bir formu olan halil, dost, arkadaş anlamına gelir. İbrahimhalil ismi, İbrahim'in dostu anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

İbrahim kelimesinden türetilmiş olup, İbrahim isminin özelliklerini taşıyan bir isim.

Köken: Arapça

İblis'in bir çeşididir; 'ibadet eden' anlamına da gelir.

Köken: Arapça

Özellikle 'yücelik' veya 'şeref' anlamına gelen bir isim.

Köken: İbranice

İdare eden, yönetici.

Köken: Türkçe

İdi, İdikurt veya İdikut, 'güçlü, cesur' anlamına gelen bir isimdir.

Köken: Arapça

İdrak eden, anlayan kişinin anlamında olan bir isim.

Köken: Arapça

Sadelik, içtenlik, samimiyet, bir olma durumu.

Köken: İbranice

Dönüş, geri dönüş; bir kişinin adıdır.

Köken: Slav

İlkbahar mevsimi veya yeni bir başlangıç anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Türkçe'de yaygın olan bir erkek ismi; 'büyük, güçlü' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kabadayı, genellikle güçlü ve cesur erkekleri tanımlayan bir terimdir; zamanla kötü şöhretli, kaba ve zorba kişiler için de kullanılmaktadır.

Köken: Türkçe

Üst giyimde soğuk hava koşullarında giyilen, genellikle astarlı, yün veya diğer sıcak tutan materyallerden yapılan kap.