Köken: Türkçe
Kurt anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Küçük, sevimli, tatlı çocuk; aynı zamanda bir isim olarak da kullanılır.
Köken: Arapça
İdrak eden, anlayan kişinin anlamında olan bir isim.
Köken: Arapça
İdris, İslam inancına göre bir peygamberdir.
Köken: Türkçe
İğde ağacından elde edilen meyve.
Köken: Arapça
Sadelik, içtenlik, samimiyet, bir olma durumu.
Köken: Arapça
Hac veya umre sırasında giyilen özel kıyafet.
Köken: Arapça
Görkem, şan, şöhret, ihtişam.
Köken: Arapça
Kardeşlik, dostluk anlamına gelen bir terim.
Köken: Türkçe
İkizler, aynı anda doğan iki birey.
Köken: Arapça
İkram eden, ikramda bulunan.
Köken: Arapça
İkram etme, ikramda bulunma, hediye verme.
Köken: Arapça
Söz verme, taahhüt etme.
Köken: Türkçe
Ülke veya devletin yönetim birimi; coğrafi bir alan.
Köken: Arapça
İlahi, Tanrı'ya ait olan.
Köken: Türkçe
İlalan, bir yerin veya bölgenin adını belirten, genellikle coğrafi bir terim olarak kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
İlaldı ismi, genellikle 'güzel' veya 'şirin' anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
İlalmış, bir şeyin ya da bir durumun daha önce var olduğunu veya yaşandığını ifade eden bir terim.
Köken: Türkçe
İlarslan ismi, 'yıldırım' ve 'aslan' kelimelerinin birleşiminden oluşan, güçlü ve cesur bir karakteri simgeleyen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Güzel, parlak, aydınlık olan.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur.
Köken: Türkçe
İlbasan, genellikle 'başkan' veya 'lider' anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
İlbaş, bir grup veya topluluğun lideri veya en önde geleni.
Köken: Türkçe
İlbastı, bir tür elbise veya giysi parçası.
Köken: Türkçe
İlbaş, bir topluluğun veya grubun lideri, öncüsü anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
İlbay ismi, 'bey' anlamına gelen 'bay' kelimesinin önüne 'il' ekinin gelmesiyle oluşmuş olup, 'il bey' yani 'il yöneticisi' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Yüksek, ulvi, soylu anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
İlbeği, bir tür kuş veya hayvan ismi olarak kullanılabilir.
Köken: Türkçe
İlbek ismi, 'güçlü, kuvvetli' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İl ve bey kelimelerinin birleşiminden oluşan, 'il' yönetim birimi, 'bey' ise lider, yönetici anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Yüksek, yüce, ulvi anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
İlboğa, genellikle 'boğa' anlamında kullanılan bir terimdir; güçlü, cesur ve dayanıklı bir karakteri simgeler.
Köken: Türkçe
İlbozan, 'boz' anlamına gelen bir kelime ile ilişkilidir ve genellikle 'boz renk' veya 'boz hayvan' anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Sıcak, samimi, içten.
Köken: Türkçe
Küçük, ince, zarif.
Köken: Türkçe
İlcan ismi, 'il' (ülke, memleket) ve 'can' (hayat, ruh) kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'ülkenin ruhu' veya 'ülkenin hayatı' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Bir yerin veya bölgenin yönetiminden sorumlu olan kişi.
Köken: Türkçe
İldem ismi, 'güzel, hoş' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
İldemer, suyun veya bir akarsuyun bir yerden başka bir yere akışını sağlayan, genellikle doğal veya yapay bir su yolu.
Köken: Türkçe
Demir gibi sağlam, güçlü.
Köken: Türkçe
İlerleme, gelişme anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Gelişmiş, ileriye doğru olan.
Köken: Türkçe
Gelecek günler, ilerideki günler.
Köken: Türkçe
Küçük, genç, yaşıt, akran.
Köken: Türkçe
Bir yerin, özellikle bir dağın veya tepenin adı.
Köken: Türkçe
İlgi çekici, dikkat çeken.
Köken: Arapça
ilham, bir kişinin aklına gelen yaratıcı düşünce veya ilham verici bir fikir.
Köken: Arapça
İlham veren, ilham eden.
Köken: Arapça
İlham, ilham verme, ilham edilen anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
İlhan ismi, 'ulu, büyük, lider' anlamına gelir.