Köken: Türkçe
İlişki, bağlantı anlamına gelen bir terim.
Köken: Arapça
Bilgi, öğrenme, bilim.
Köken: Türkçe
Bilgi ve bilimle ilgili olan, öğrenmeye ve öğretmeye önem veren kişi.
Köken: Türkçe
İlkan ismi, 'güçlü, kuvvetli' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İlk, başlangıç; yeni bir şeyin ortaya çıkması.
Köken: Türkçe
İlkelerle hareket eden, prensip sahibi olan.
Köken: Türkçe
İlkeler, kurallar veya değerler olarak kabul edilen temel esaslar.
Köken: Türkçe
Kahraman, cesur olan.
Köken: Türkçe
İlk olan, bir şeyin başlangıcı.
Köken: Türkçe
İlksoy, ilk soy, köken, soydan gelen ilk nesil.
Köken: Türkçe
İlkut, 'ilk' ve 'kut' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'ilk' başlangıç, 'kut' ise kutlu, bereketli anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İlkutay ismi, 'ilk' ve 'kut' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'ilk' başlangıç, 'kut' ise kutlu, bereketli anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İlkutlu ismi, 'ilk' ve 'kutlu' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'ilk' başlangıç, 'kutlu' ise kutsal, bereketli anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İlkün ismi, 'ilk' anlamına gelen 'ilk' kelimesinden türetilmiş olup, yeni başlangıçları, yenilikleri simgeler.
Köken: Türkçe
İlkünsal, ilk insan veya ilk yaratılan anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Hastalık, rahatsızlık; mecazi anlamda bir sorun veya sıkıntı.
Köken: Türkçe
İlmafer ismi, 'bilgili, akıllı' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
İlmen, 'güzel, hoş, nazik' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Arapça
Bilim, bilgi, öğrenim.
Köken: Türkçe
İlmi, bilgi ile ilgili olan; ilimle ilgili.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur olan kişi.
Köken: Türkçe
Savaşçı, savaş alanında yer alan kişi.
Köken: Türkçe
Savunma, koruma anlamına gelen bir terim.
Köken: Türkçe
Sevgi, ilgi ve bağlılık duygusu.
Köken: Türkçe
İlseven, 'il' kelimesinden türemiş olup, 'bir yere ait olan, o yerin insanı' anlamında kullanılabilir.
Köken: Türkçe
İlsever, 'il' kelimesinden türemiş olup, 'il' ile ilgili olan, ilsever anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
İltan ismi, 'iltifat eden, nazik' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İltaş ismi, 'il' ve 'taş' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'il' kelimesi 'ülke, memleket' anlamına gelirken, 'taş' ise 'sağlam, dayanıklı' anlamındadır.
Köken: Türkçe
İltay ismi, 'güzel, hoş' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İltek, iltifat eden, nazik, kibar.
Köken: Türkçe
İltemir, 'yönetici, hükümdar' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Temiz, saf, arı.
Köken: Türkçe
İltemür, 'savaşçı' veya 'zafer kazanan' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
İlten, dost, arkadaş anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Türk tarihinde, Türk milletinin ilk devletini kuran ve yöneten kişi.
Köken: Türkçe
Bir kişinin adı; tarihi bir şahsiyet olan İltutmuş, Selçuklu Devleti'nin önemli hükümdarlarından biridir.
Köken: Türkçe
Güzel, hoş, sevimli.
Köken: Türkçe
Kötü ruhlu, kötü niyetli.
Köken: Türkçe
İlvan ismi, genellikle 'güzel, hoş' anlamına gelir.
Köken: Arapça
İlahî, Tanrı'nın bir sıfatı olarak kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
İlyaz ismi, 'yaz' kökünden türetilmiş olup, 'yaz mevsimi' veya 'yaz dönemi' anlamına gelir.
Köken: Arapça
İman eden, inanan kişi.
Köken: Arapça
İyilik yapan, yardım eden
Köken: Arapça
İslam dininde dini lider, camide vaaz veren ve toplumu yönlendiren kişi.
Köken: Arapça
İmam olan, önderlik eden.
Köken: Arapça
İnanç, güven, bir şeyin doğru olduğuna dair duyulan kesinlik.
Köken: Türkçe
İmat, bir şeyin yapılması, oluşturulması anlamına gelir.
Köken: Arapça
Yardım, destek anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur.
Köken: Arapça
İmran, 'inanç' veya 'güç' anlamına gelir.