Köken: Türkçe
İkna edici, etkileyici.
Köken: Türkçe
Yenilikçi, modern, çağdaş anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
İyiliksever, başkalarına yardım etmeyi seven.
Köken: Türkçe
İyilik yapan, iyi huylu olan.
Köken: Türkçe
İyi bir gün, güzel bir gün.
Köken: Türkçe
İyi yol, iyi bir yolculuk dileği.
Köken: Türkçe
İyilik, güzellik, olumlu özellikler taşıyan kişi.
Köken: Türkçe
İyilik, güzellik, olumlu özellikler taşıyan kişi.
Köken: Türkçe
İyi kalpli, merhametli, yardımsever.
Köken: Türkçe
İzboğa, boğa gibi güçlü ve sağlam olan, cesur.
Köken: Türkçe
Bir tür av hayvanı.
Köken: Türkçe
İzbudak, genellikle bir ağaç türü olan 'budak' kelimesinden türetilmiş bir isimdir.
Köken: Türkçe
İzbudun, Türkçede 'iz bırakma' anlamına gelen bir kelimedir.
Köken: Türkçe
Bir şeyi bulmak, keşfetmek veya ortaya çıkarmak amacıyla yapılan eylem.
Köken: Türkçe
İzleyen, takip eden; iz bırakmış olan.
Köken: Arapça
İzzetli, şerefli, onurlu
Köken: Türkçe
İyi, güzel, hoş olan; uygun, elverişli.
Köken: Arapça
İzzet sahibi, onurlu, şerefli.
Köken: Arapça
Güç, kuvvet, azamet.
Köken: Arapça
İzzet, saygınlık, onur, şeref anlamına gelir.
Köken: Arapça
İzzet ve şeref sahibi olan, saygıdeğer.
Köken: İbranice
Yahve'nin koruduğu
Köken: İbranice
Dönüş, geri dönüş; bir kişinin adıdır.
Köken: İngilizce
Tanrı'nın lütfu
Köken: Slav
İlkbahar mevsimi veya yeni bir başlangıç anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Büyük, güçlü, cesur olan.
Köken: Türkçe
Türkçe'de yaygın olan bir erkek ismi; 'büyük, güçlü' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Kabadayı, genellikle güçlü ve cesur erkekleri tanımlayan bir terimdir; zamanla kötü şöhretli, kaba ve zorba kişiler için de kullanılmaktadır.
Köken: Türkçe
Üst giyimde soğuk hava koşullarında giyilen, genellikle astarlı, yün veya diğer sıcak tutan materyallerden yapılan kap.
Köken: Arapça
Kabil, İslam mitolojisine göre Hz. Adem'in ilk oğlu olan Kabil'den gelir ve 'kabul edilen, kabullenilen' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Kablacı, kablo işlerinde uzmanlaşmış kişi.
Köken: Türkçe
Büyük ve güçlü bir yırtıcı hayvan; aslan ve panter gibi kedigillerden biri.
Köken: Türkçe
Küçük, sevimli, tatlı anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Hükümdar, yönetici; eski Türklerde kullanılan bir unvan.
Köken: Arapça
Savaşçı, zorlu, güç sahibi kişiyi ifade eden bir isim.
Köken: Arapça
Eski, eski çağlara ait, geçmişte var olan.
Köken: Arapça
Kadir, değerli, kıymetli anlamına gelir.
Köken: Arapça
Kadir, güç ve kudret sahibi, yüce; Kadircan ise 'kadir' kelimesine 'can' eklenmesiyle oluşan, sevimli ve değerli kişi anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Kadircan ismi, 'kadir' kelimesinden türetilmiştir; 'değerli, kıymetli' anlamına gelir.
Köken: Arapça
Kadri yüksek, değerli, kıymetli olan; şeref, haysiyet.
Köken: Arapça
Kadir, değerli, kıymetli anlamına gelir.
Köken: Arapça
Değer, kıymet, saygı
Köken: Türkçe
Kadrihan ismi, 'kadr' kelimesinden türetilmiş olup, 'değerli, kıymetli' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Kafası çalışan, zeki, akıllı kişi.
Köken: Türkçe
Kafası çalışan, akıllı, zeki kişi; bazen mecazi anlamda, aza veya bir şeye karşı olan duygu veya düşünce.
Köken: Arapça
Beyaz toprak veya beyaz renkli mineral.
Köken: Türkçe
Hükümdar, padişah, lider.
Köken: Türkçe
Anlamı kesin olarak bilinmemekle birlikte, genellikle bilgelik veya derin düşünce anlamında kullanıldığı düşünülmektedir.
Köken: Arapça
Çok güçlü, dayanıklı, zorlu.
Köken: Arapça
Galip, zorlu, üstün olan; başkaları üzerinde hakimiyet kuran.