Tüm İsimler ve Anlamları

Köken: Türkçe

Cesaret ve kahramanlık özelliklerine sahip olan kişi.

Köken: Arapça

Kahraman, cesaret gösteren, büyük işler başaran kişi; kahriman ise, güçlü, gücüyle tanınan kişi.

Köken: Arapça

Kahraman, cesur ve yiğit kişi.

Köken: Arapça

Zayıf, güçsüz, nazik.

Köken: Türkçe

Kakınç ismi, genellikle 'kakınmak' fiilinden türetilmiş olup, 'kalkmak', 'yükselmek' anlamına gelir.

Köken: Kürtçe

Kakil, genellikle bir tür meyve veya sebze anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Sanskritçe

Zaman, dönem

Köken: Türkçe

Geleneksel bir Türk müzik aleti; genellikle iki veya daha fazla telden oluşan, yaylı bir çalgıdır.

Köken: Türkçe

Yazı yazmak veya çizim yapmak için kullanılan, genellikle ucu mürekkepli veya kurşunlu olan alet.

Köken: Türkçe

Takvim, zamanın bölümlerini gösteren bir düzen.

Köken: Türkçe

Kalgay, eski Türkçe'de 'kalkıp giden, hareket eden' anlamına gelen bir terimdir.

Köken: Türkçe

Denizden yükselen, genellikle kıyıya paralel olan ve dalgaların etkisiyle oluşan doğal bir yapıdır.

Köken: Türkçe

Kalmık, Kalmuk kökenli bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kalmuk, Orta Asya kökenli bir Türk boyu ve aynı zamanda bu boyun mensuplarını ifade eden bir terimdir.

Köken: Yunanca

Güzel, zarif

Köken: Türkçe

Kamuya ait olan, halkla ilgili.

Köken: Türkçe

Kama ile ilgili veya kama gibi keskin olan.

Köken: Arapça

Tam ve eksiksiz olan, mükemmel.

Köken: Türkçe

Kaman, genellikle 'kaman' veya 'kamanı' olarak bilinen bir terimdir ve 'ok' anlamına gelir. Ayrıca, bazı bölgelerde 'kaman' kelimesi, 'savaşçı' veya 'kahraman' anlamında da kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Kamanbay ismi, Türk kültüründe 'kaman' yani yay anlamına gelen bir kelimeden türetilmiş olup, 'yay gibi güçlü' veya 'güçlü, dayanıklı' anlamında kullanılabilir.

Köken: Arapça

Ay ışığı, parlayan, aydınlık

Köken: Türkçe

Kambay, genellikle bir yer adı veya soyadı olarak kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Kamber, genellikle 'karşı' veya 'düşman' anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Çiçek türü; genellikle güzel ve gösterişli çiçekleri olan bir bitki.

Köken: Türkçe

Kıyamet, dünyanın sonu veya büyük bir felaket anlamına gelir.

Köken: Arapça

Kamil, olgun, mükemmel, eksiksiz anlamına gelir.

Köken: Arapça

Tam, eksiksiz, olgun.

Köken: Türkçe

Kamilcan ismi, 'tam, eksiksiz' anlamına gelen 'kamil' kelimesinden türetilmiştir.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, zarif anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Halk, toplum anlamına gelen bir terim.

Köken: Türkçe

Sürekli olarak bir şeyin peşinde koşan, azimle çalışan kişi.

Köken: Türkçe

Küçük kuş, özellikle serçe.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, tatlı çocuk; bazen 'kanak' kelimesi, 'şirin' anlamında da kullanılır.

Köken: Türkçe

Uçma yeteneğine sahip olan, kuşların veya uçan diğer canlıların kanatları gibi.

Köken: Türkçe

Kanbay ismi, 'kan' ve 'bay' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'kan' kelimesi genellikle yaşamı, soyu, kökeni ifade ederken, 'bay' kelimesi ise saygı, bey, efendi anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Küçük bir çocuk veya genç erkek.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli bir şey; genellikle çocuklar için kullanılan bir terim.

Köken: Türkçe

Kandemir ismi, 'demir gibi sağlam, güçlü' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Küçük, nazik, zarif.

Köken: Türkçe

Küçük, ince, zarif; ayrıca bir tür bitki veya ağaç.

Köken: Türkçe

Kanıkor, 'kan' ve 'kor' kelimelerinin birleşiminden oluşan, koruma veya savunma anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Bir durumun veya olayın doğruluğunu veya gerçekliğini gösteren belge veya nesne.

Köken: Türkçe

Kani ismi, 'kan' kökünden türetilmiş olup, 'kanlı', 'şiddetli' anlamına gelir.

Köken: Arapça

Kâni, bir şeyin sahibi veya sahibi olan kişi anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Kanpolat, 'kan' ve 'polat' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir. 'Kan' kelimesi genellikle kan bağı, soy anlamında kullanılırken, 'polat' kelimesi ise 'sert, sağlam' anlamına gelir. Bu bağlamda, Kanpolat ismi 'sağlam soy' veya 'güçlü kan' anlamına gelebilir.

Köken: Türkçe

Bir tür geleneksel Türk müziği enstrümanı.

Köken: Türkçe

Güçlü, dayanıklı, sağlam.

Köken: Türkçe

Kansun, genellikle 'kan' ile ilgili bir anlam taşıyan, sağlık veya yaşam ile bağlantılı bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kanturalı, 'kantar' kökünden türetilmiş olup, kantar ile ilgili veya kantar kullanarak ölçüm yapan anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kantürk ismi, 'Kant' kelimesinden türetilmiş olup, 'yüce, yüksek' anlamına gelir.