Tüm İsimler ve Anlamları

Köken: Türkçe

Karamürsel, Türkiye'nin Marmara Bölgesi'nde, Kocaeli iline bağlı bir ilçedir.

Köken: Türkçe

Karan, karanlık, loş veya ışık olmayan yer anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Karanlık, gece gibi anlamlara gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Karanlık, gölgeli, ışık olmayan yer.

Köken: Sanskritçe

Karan, eylem, iş veya neden anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Karaoğlan, genellikle kahverengi veya siyah renkte olan bir erkeği tanımlayan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Karaörs, kara ve örs kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir. 'Kara' kelimesi genellikle siyah veya koyu anlamına gelirken, 'örs' ise demir işçiliğinde kullanılan bir alet anlamındadır.

Köken: Türkçe

Kara parsa, genellikle siyah veya koyu renkli bir şeyin adı.

Köken: Türkçe

Karasal, kara ile ilgili olan; kara iklimine ait.

Köken: Türkçe

Siyah ve beyaz renklerin karışımıyla oluşan, genellikle su kenarlarında bulunan bir akarsu.

Köken: Türkçe

Kara kuş, özellikle yırtıcı kuşlar arasında yer alan bir tür.

Köken: Türkçe

Kara suyu ifade eden bir terim.

Köken: Türkçe

Karaşın, genellikle koyu renkli, siyah veya kahverengi tonlarında olan bir hayvan veya nesne için kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Kara, karanlık, siyah anlamına gelen bir kelime.

Köken: Türkçe

Kara taş; genellikle siyah veya koyu renkli taş.

Köken: Türkçe

Karatay, genellikle 'kara' ve 'tay' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir. 'Kara' kelimesi siyah, 'tay' ise genç at anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Karatekin, Türkçe kökenli bir isim olup, 'karatekin' kelimesi, 'karatekin' unvanı veya 'karatekin' anlamında kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Kara ve tun kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isim.

Köken: Türkçe

Kara yağız, koyu renkli, genellikle esmer tenli olan kişi.

Köken: Türkçe

Kuzeydoğudan esen rüzgar.

Köken: Türkçe

Küçük bir çocuğun veya genç bir bireyin ismi.

Köken: Türkçe

Aynı anne ve babadan doğan çocuklardan her biri.

Köken: Türkçe

Kardeş gibi yakın olan, dost.

Köken: Türkçe

Kargı, genellikle karga kuşunu ifade eden bir terimdir; ayrıca bazı bölgelerde bir yer adı olarak da kullanılır.

Köken: Türkçe

Kırgın, dargın; birine karşı duyulan olumsuz his.

Köken: Türkçe

Kargınalp ismi, 'kargın' kelimesinden türetilmiş olup, 'kırgın, dargın' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kahraman, cesur kişi.

Köken: Türkçe

Karak, karışık veya dağınık olan; ayrıca bir tür tarım aleti.

Köken: Türkçe

Kardeş, özellikle aynı anne babadan olan erkek kardeş.

Köken: Türkçe

Kısa, öz, sade.

Köken: Türkçe

Küçük, dar, ya da sıkışık yer.

Köken: Almanca

Küçük, sevimli bir şey.

Köken: Türkçe

Bir Türk boyu; ayrıca, bu boyun adını taşıyan bir yerleşim yeri.

Köken: Türkçe

Karlukhan, Karluk boyunun lideri veya hükümdarı anlamına gelir.

Köken: Slav

Güçlü, cesur

Köken: Türkçe

Yüksek dağlarda yaşayan, güçlü ve keskin görüş yeteneğine sahip bir kuş türü.

Köken: Türkçe

Kahraman, cesur kişi.

Köken: Türkçe

Kartekin, Türkçe'de 'dağ' veya 'yüksek yer' anlamına gelen bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kasal, genellikle bir şeyin içini doldurmak veya kaplamak anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Kasar, genellikle bir tür yiyecek veya içecek anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Arapça

Kasım, paylaşan, dağıtan anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Hızla dönen, yıkıcı rüzgar.

Köken: Arapça

Kasim, bölüştüren, paylaşan anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kasimhan ismi, 'Kasımlı' veya 'Kasımlıların hanı' anlamına gelir; 'han' kelimesi, yönetici veya lider anlamında kullanılır.

Köken: Arapça

Kassim, 'bölücü' veya 'paylaştıran' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Keşfeden, araştıran, yeni yerler veya bilgiler bulan kişi.

Köken: Arapça

Yeni yerler keşfeden, araştıran kişi.

Köken: Türkçe

Küçük bir yerleşim yeri veya köy.

Köken: Türkçe

Sert, yumuşak olmayan, katı bir yapıya sahip olan.

Köken: Türkçe

Katı olan, sert; sıvı olmayan.