Köken: Arapça
Yazıcı, belge yazan kişi.
Köken: Arapça
Yazıcı, belge veya yazılı metinleri kaydeden kişi.
Köken: Türkçe
Kavas, genellikle bir işte çalışan, usta veya işçi anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Kavçın, genellikle 'kavçın' veya 'kavçın otu' olarak bilinen bir bitki türüdür.
Köken: Türkçe
Koyu renkli, genellikle bronzlaşmış veya güneşten etkilenmiş ten rengi.
Köken: Türkçe
Kavurt, genellikle bir yer adı olarak kullanılır ve belirli bir coğrafi alanı veya bölgeyi ifade edebilir.
Köken: Türkçe
Kavurtbey, Türk kültüründe bir unvan veya isim olarak kullanılabilir.
Köken: Türkçe
Etin kavrulmasıyla yapılan bir yemek.
Köken: Türkçe
Kavvas, bir tür işçi veya zanaatkar anlamına gelir.
Köken: İngilizce
Küçük, sevimli bir çocuk veya genç.
Köken: Türkçe
Sert, taş gibi olan; sağlam, dayanıklı.
Köken: Türkçe
Kaya gibi sağlam, dayanıklı; dağlık, taşlık yer.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, dayanıklı olan.
Köken: Türkçe
Kaya gibi sağlam, dayanıklı.
Köken: Türkçe
Kayaların üzerinde veya arasında yaşayan, genellikle dağlık bölgelerde bulunan bir bitki türü.
Köken: Türkçe
Gündüz vakti, gündüz zamanı.
Köken: Türkçe
Güzel, hoş, sevimli olan; aynı zamanda bir erkek ismi.
Köken: Türkçe
Kayarak hareket eden, kayma eylemi ile ilgili.
Köken: Türkçe
Kaya gibi sağlam, dayanıklı.
Köken: Türkçe
Kayatekin, 'dağ' ve 'soy' anlamına gelen kelimelerin birleşiminden oluşan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Kaya gibi sağlam, dayanıklı.
Köken: Türkçe
Kayalarla ilgili veya kaya gibi sağlam olan.
Köken: Türkçe
Kaygı duymayan, endişesiz, rahat.
Köken: Türkçe
Ağlamak, gözyaşı dökmek anlamında kullanılan bir terim.
Köken: Farsça
Kahraman, yiğit
Köken: Türkçe
Kayı, Oğuz Türkleri'nin bir boyu ve aynı zamanda bu boyun adıdır.
Köken: Türkçe
Kayıbay ismi, 'kayı' kelimesinden türetilmiş olup, 'kayı boyu' anlamına gelir. Kayı, Osmanlı İmparatorluğu'nun kurucu boylarından biridir.
Köken: Türkçe
Kayıhan ismi, 'kayı' kelimesinden türetilmiş olup, 'kayı boyu' anlamına gelir ve Türk tarihinde önemli bir yere sahiptir.
Köken: Türkçe
Kayın ağacı; yaprak döken bir ağaç türü.
Köken: Türkçe
Kayıt, bir bilgiyi yazılı veya dijital ortamda saklama işlemi.
Köken: Türkçe
Kayıtlı, belgelenmiş; resmi olarak kaydedilmiş.
Köken: Türkçe
Kayma, kaydırma anlamına gelen bir terimdir.
Köken: Türkçe
Kaymaz, kaymayan, kaymayan yüzey veya zemin anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Su, akarsu, nehir gibi doğal su kaynakları.
Köken: Türkçe
Kaynar, sıvı haldeki bir maddenin yüksek sıcaklıkta buharlaşmaya başladığı durumu ifade eder.
Köken: Türkçe
Kaynarkan, suyun kaynadığı yer; su kaynağı.
Köken: Türkçe
Kaya gibi sağlam, güçlü
Köken: Türkçe
Kayı boyuna mensup olan, Kayra kelimesinden türemiştir; genellikle 'koruma', 'savunma' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli olan; bir şeyin kaynağı veya merkezi.
Köken: Türkçe
Güçlü, dayanıklı.
Köken: Türkçe
Küçük, sevimli, ya da güzel bir şey.
Köken: Türkçe
Kayseri iline ait olan veya bu ilde yaşayan kişi.
Köken: Arapça
Bir malın veya kurumun yönetimini devralan kişi.
Köken: Türkçe
Kazak, Orta Asya kökenli, göçebe yaşam tarzına sahip bir Türk boyu; ayrıca bu boydan gelen insan.
Köken: Türkçe
Kazak halkına ait olan, Kazaklarla ilgili.
Köken: Türkçe
Bir tür pişirme aracı; genellikle metalden yapılmış, derin ve geniş bir kap.
Köken: Türkçe
Kazanma, elde etme anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Kazan ve han kelimelerinin birleşiminden oluşan, kazan yeri veya kazan evi anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Kazgan, genellikle kazma veya benzeri bir aletin adıdır; ayrıca bazı bölgelerde 'kazgan' terimi, bir tür kazma veya kazma işlemi anlamında da kullanılabilir.
Köken: Arapça
Kâzım, 'kıyamet' veya 'azap' anlamına gelen bir isimdir.