Tüm İsimler ve Anlamları

Köken: Türkçe

Kökü olan, soy veya aile anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Köksu, suyun kaynağı veya temiz su anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Köksür, kökünden gelen bir şeyin veya bir durumun özünü ifade eden bir terimdir.

Köken: Türkçe

Kökşin, genellikle 'kök' anlamına gelen bir terimdir ve köklerden türemiş bitkisel veya doğal unsurları ifade edebilir.

Köken: Türkçe

Köktan ismi, 'gökten gelen' veya 'gökten inen' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Köktaş, kök ve taş kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir. Genellikle sağlamlık ve dayanıklılık anlamı taşır.

Köken: Türkçe

Köktay ismi, kök ve tay kelimelerinin birleşiminden oluşur; kök, bir şeyin temeli veya kaynağı anlamına gelirken, tay ise genç at anlamındadır.

Köken: Türkçe

Bitkilerin yer altında bulunan, genellikle toprakta gelişen ve bitkinin besin maddelerini depolayan kısmı.

Köken: Türkçe

Köktürkler, Türk tarihinin ilk devletlerinden biri olan ve Orta Asya'da M.S. 6. yüzyılda kurulan bir Türk devletidir.

Köken: Türkçe

Kömen, genellikle 'koyun' anlamına gelen bir terimdir; ayrıca bazı bölgelerde 'koyun yünü' veya 'koyun postu' anlamında da kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Köni, genellikle 'koni' anlamında kullanılan bir terimdir; bir nesnenin veya şeklin konik formunu ifade eder.

Köken: Türkçe

Kör olan, görme yetisi olmayan.

Köken: Türkçe

Körnes ismi, genellikle 'kör' anlamına gelen bir kelimeden türetilmiş olabilir, ancak özel bir anlamı yoktur.

Köken: Türkçe

Köroğlu, Türk halk edebiyatında yer alan bir kahraman ve destan karakteridir.

Köken: Türkçe

Kısa, düz, ya da az belirgin olan; genellikle yüz hatları veya saç yapısı için kullanılır.

Köken: Türkçe

Kösten, genellikle bir tür ip veya iplik anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Köşek, genellikle bir köşede bulunan veya köşe ile ilgili olan anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Köşk, genellikle bahçede veya parkta bulunan, dinlenmek veya eğlenmek amacıyla yapılan küçük, şık yapı.

Köken: Türkçe

Köyde yaşayan veya köy ile ilgili olan kişi.

Köken: Türkçe

Köz, ateşin yanmış ve kömürleşmiş kısmı; genellikle sıcak ve yanıcı bir madde.

Köken: Türkçe

Köz, ateşin yanmış kısmı; kömürleşmiş odun.

Köken: Türkçe

Közer ismi, 'kızıl' veya 'kırmızı' anlamına gelen 'kızıl' kelimesinden türetilmiş bir isimdir.

Köken: Türkçe

Hükümdar, bir ülkenin en yüksek otoritesi.

Köken: Polonya

Krzysztof, 'Kristof' anlamına gelir ve 'Mesih'in taşıyıcısı' olarak yorumlanır.

Köken: Türkçe

Kubat, genellikle 'güçlü, kuvvetli' anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kubilay, genellikle 'büyük lider' veya 'büyük hükümdar' anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Moğolca kökenli bir isim olup, 'büyük' veya 'baskın' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kuday, 'güçlü, kuvvetli' anlamına gelen bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kudayberdi ismi, 'kudretli' veya 'güçlü' anlamına gelen bir isimdir.

Köken: Arapça

Kutsal, temiz, saf olan.

Köken: Arapça

Kudretli, güçlü, üstün.

Köken: Türkçe

Güç, kuvvet, kudret anlamına gelir.

Köken: Arapça

Güç, kudret sahibi olan.

Köken: Türkçe

Kuntay ismi, genellikle 'güçlü, kuvvetli' anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kutsal, değerli olan; saygı duyulan.

Köken: Türkçe

Bir şeyin yapılması veya uygulanması gereken şartlar veya düzenlemeler.

Köken: Arapça

Dini bir vecibe olarak kesilen hayvan.

Köken: Arapça

Kurban, dini bir amaçla kesilen hayvan.

Köken: Türkçe

Belli bir konuda toplanmış olan, genellikle bir siyasi veya sosyal grup tarafından düzenlenen toplantı.

Köken: Arapça

İyi, güzel, erdemli olan; yüksek, yüce.

Köken: Türkçe

Kutlu, hayırlı, uğurlu, bereketli anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Kutlu, uğurlu, hayırlı olan.

Köken: Türkçe

Kutlu, uğurlu, hayırlı olan.

Köken: Türkçe

Kutlu, uğurlu, hayırlı anlamına gelir.

Köken: Arapça

Küçük, az, hafif anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kutsi, kutsal, saygıdeğer anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, tatlı.

Köken: Türkçe

Kuzey yönü, coğrafi bir terim olarak, dünyanın kuzey kısmını ifade eder.

Köken: Türkçe

Türk mitolojisinde önemli bir figür, kahraman.

Köken: Türkçe

Kahraman, yiğit, cesur kişi.