Tüm İsimler ve Anlamları

Köken: Türkçe

Genellikle güçlü, iradeli ve cesur kişileri ifade eden bir isim.

Köken: Türkçe

Geniş bir deniz manzarası, ufuk çizgisine kadar olan su alanı.

Köken: Türkçe

Görünüşteki, belirmiş olan, ufuk çizgisi.

Köken: Türkçe

Başka bir şeyin olumsuz anlamda bir benzeri; kötü bir örnek.

Köken: Türkçe

Uğur, şans, bereket, hayır anlamına gelir. Ayrıca, iyi talih veya mutluluk getiren şey anlamında da kullanılır.

Köken: Türkçe

Kıymetli, değerli; aynı zamanda bir kelime olarak öz anlamında 'ulaşmak' demektir.

Köken: Arapça

Müslümanların tarihindeki önemli bir dağın adı, ayrıca güç ve dayanıklılığı simgeleyen bir isim.

Köken: Arapça

Kardeşlik, dostluk.

Köken: Türkçe

Yüksek, uçurum kenarında, dağın tepe noktası gibi anlamlar taşıyan bir isim.

Köken: Türkçe

İletişim veya haber taşıyan, haberci; bir kimsenin veya bir şeyin bir yerden başka bir yere ulaşmasını sağlayan.

Köken: Türkçe

Türkçede 'döngü, halka' anlamına gelen bir kelime; Ulamlı ise 'döngüsel' veya 'dairevi' anlamında kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Ulaç, gezi veya seyahat anlamına gelen bir isimdir; özgürlüğü ve keşfi simgeler.

Köken: Arapça

İbadet eden, kullukta bulunan

Köken: Arapça

Allah'a kul olan, Allah’a itaat eden.

Köken: Türkçe

Yardımcı, destek olan.

Köken: Türkçe

Ülke, toprak parçası; bir devletin sınırları içinde bulunan coğrafi alan.

Köken: Türkçe

Türkçe'de genellikle bir erkek ismi olarak kullanılır.

Köken: Türkçe

Bir şeyin eşit olarak paylaşılması.

Köken: Türkçe

Güzel, hoş veya güzel bir davranış sergilemek.

Köken: Arapça

Güzel, hoş; güzel görünüşlü.

Köken: Türkçe

Belirgin bir anlamı yoktur, ancak bazı kaynaklarda 'açık, net' anlamında kullanılmakta.

Köken: Türkçe

Ülgenalp ismi, 'ülge' kelimesinden türetilmiş olup, 'güçlü, kuvvetli, yüce' anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Ülke, ulus ya da toplum yararına olan şeyleri ifade eden bir isim.

Köken: Türkçe

İleriye yönelik, gelecekten beklenen ya da umut edilen durum; ulaşılmak istenen hedef.

Köken: Türkçe

Sıradan bir erkek ismi; çeşitli Türk soylarından gelen bir ailenin ferdi, ülke.

Köken: Türkçe

Milliyetçi ve ülkücü bir siyasi görüşü benimseyen kişi; Türk milletinin bağımsızlığı, bütünlüğü ve gelişimi için çalışan birey.

Köken: Türkçe

Ülkü, amaç, ideal; Ülkülenme ise bu amaçlar doğrultusunda hareket etme durumu.

Köken: Türkçe

Ülküsel: Ülke, ulus, millet gibi kavramlarla ilgili olan; ideallere dayalı; ülküsel değerleri yücelten. Ülkütan: Ülkü, ideal veya hedef olarak belirlenen değerler; fikir. Bu isimler, genellikle yüksek ideallere sahip olma, millet sevgisi gibi kavramlarla ilişkilendirilir.

Köken: Arapça

Zorunlu, yapılması gereken; dinî ve ahlaki gereklilik.

Köken: Arapça

Vakit, zaman anlamına gelir; belirli bir zaman dilimini ifade eder.

Köken: Türkçe

Vade süresi; bir şeyin tahsil edilme veya yerine getirilme süresi.

Köken: Farsça

Küçük, az ya da anlamında kullanılan bir kelime.

Köken: Arapça

Kaynak, besin, terbiye eden, velinimet.

Köken: Arapça

Su bitkilerinin büyüdüğü, genellikle çöl ortasında yer alan ve su kaynaklarına yakın olan yeşil alan.

Köken: Arapça

Güçlü, kudretli, yüksek.

Köken: Arapça

Birlik, beraberlik; bir arada olma durumu.

Köken: Arapça

Bir olan, birleştiren, birleşik olan.

Köken: Arapça

Hükümet, otorite, yetki sahibi olan kişi.

Köken: Arapça

Yardım, destek, salih, iyi iş yapan kişi.

Köken: Farsça

Kahraman, cesur kişi.

Köken: Arapça

Bir topluluğa dini veya ahlaki konularda öğüt veren, vaaz veren kişi.

Köken: Arapça

Küçük bir şeyin veya yavrunun dede veya baba tarafından sahiplenilmesi; birisinin temsilcisi ya da halefidir.

Köken: Türkçe

Sakin, kendine güvenen, ağır başlı, yücelik ve onur sahibi olan.

Köken: Farsça

Bir bölgenin yönetiminden sorumlu kişi.

Köken: Farsça

Akıllı, zeki

Köken: Türkçe

Yabalak, genellikle başıboş dolaşan ya da çirkin bir şey olarak nitelendirilen bir terimdir. Ayrıca, 'yabalak' kelimesi bazı yörelerde 'yavaş hareket eden ya da tembel' anlamında da kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Kırsalda veya vahşi doğada yaşayan, insan eliyle etkilenmemiş olan.

Köken: Türkçe

Yavaş hareket eden, ağır.

Köken: Türkçe

Orta Asya Türk devletlerinde kullanılan bir unvan; hükümdar, kağan veya lider anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Güçlü, dayanıklı; bir şeyin en sağlam ve etkileyici olanı.