Köken: Arapça
İbadet eden, kulluk yapan
Köken: Arapça
İbadet edilen, Allah'a kulluk edilen yer.
Köken: Türkçe
Kötü ruh, şeytan.
Köken: Arapça
İcâl, bir şeyin gerçekleşmesi veya icra edilmesi anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
İçki veya sıvı bir maddeyi içme eylemi; aynı zamanda bir şeyin içine alma durumu.
Köken: Türkçe
Duyguların, düşüncelerin ve ruh halinin ifadesi; içsel durum.
Köken: Türkçe
İçsel duygu ve düşünceleri ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
Düşünce, fikir, tasarım.
Köken: Türkçe
Güzel, nazik, zarif.
Köken: Türkçe
İfagat, bir şeyi açıklama, izah etme veya bir durumu ifade etme anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
İfaget ismi, 'güzel' veya 'nazik' anlamına gelir.
Köken: Arapça
Bir şeyin gerçekleşmesi için gereken şart veya durum.
Köken: Arapça
Açıklama, ifade etme.
Köken: Farsça
İfadenin, anlatımın güzelliği; ifade, anlatım.
Köken: Arapça
Bir şeyin başlangıcı, ilk hali.
Köken: Arapça
Ramazan ayında oruç tutanların akşam yemeği.
Köken: Arapça
İhsan, başkalarına iyilik yapmak, yardımda bulunmak anlamına gelir.
Köken: Arapça
Güzel, nazik, ince.
Köken: Arapça
İlahi bir kelime olan 'İjlal', yüceltme, büyüklük anlamına gelir.
Köken: Arapça
Kader, yazgı anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Bir konuda iki farklı seçenek veya görüş arasında kalma durumu.
Köken: Türkçe
İkna etme, bir şeyi kabul ettirme veya bir düşünceyi benimsetme eylemi.
Köken: Arapça
Çiçek, süs, güzellik.
Köken: Türkçe
İklim, bir bölgedeki hava koşullarının uzun süreli ortalaması.
Köken: Türkçe
Ek, ilave, ekleme.
Köken: Türkçe
İlay ismi, 'güzel, nazik' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Güzel, nazik, zarif.
Köken: Türkçe
Güzel, nazik, zarif olan.
Köken: Türkçe
İlden, bir yerin veya bölgenin adı; köken olarak 'il' kelimesinden türetilmiştir.
Köken: Arapça
Küçük, az olan; bir şeyin en küçük parçası.
Köken: Türkçe
İlgili, alaka duyan; bir konuya veya duruma karşı duyarlılık gösteren.
Köken: Türkçe
İlginç, dikkat çekici, merak uyandıran.
Köken: Türkçe
İlgili, alaka duyan, meraklı.
Köken: Türkçe
Yılın en sıcak ve güneşli döneminden önceki mevsim.
Köken: Türkçe
İlkbahar mevsiminin başlangıcını ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
İlk ve en başta olan; başlangıç.
Köken: Türkçe
İlk çağlara ait, gelişmemiş veya basit olan.
Köken: Türkçe
İlkbahar çiçeklerinden biri olan ve genellikle baharın habercisi olarak kabul edilen bir çiçek.
Köken: Türkçe
İlk ışık, yeni bir başlangıcı veya umut verici bir durumu simgeler.
Köken: Türkçe
İlkbahar iklimi, ılıman ve nemli hava koşullarını ifade eder.
Köken: Türkçe
İlk ve nazik, nazlı, zarif olan.
Köken: Türkçe
İlk ve yeni olan, başlangıç.
Köken: Türkçe
İlk, başlangıç; temel olan.
Köken: Türkçe
İlk, başlangıç; en başta olan.
Köken: Türkçe
İlk sevgiyi, ilk aşık olmayı ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
İlkşen, ilkbahar mevsiminde doğan, yeni başlangıçları simgeleyen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Yaz mevsiminin başlangıcı, ilkbahar.
Köken: Arapça
İlmî, bilgiyle ilgili olan; bilimsel.
Köken: Türkçe
Küçük, nazik, zarif.
Köken: Türkçe
İlşen ismi, 'güzel, hoş, nazik' anlamına gelir.