Köken: Türkçe
Bilge, akıllı, deneyimli kişi.
Köken: Türkçe
Bilgi sahibi, akıllı, zeki.
Köken: Türkçe
Bilge, akıllı ve deneyimli kişi; derin bilgi ve anlayışa sahip olan.
Köken: Türkçe
Bilgi sahibi olan, bilgiye değer veren.
Köken: Türkçe
Bilgi ve haberlerin toplanması, işlenmesi ve iletilmesi ile ilgili olan.
Köken: Türkçe
Bilgi veren, bilgi sağlayan.
Köken: Türkçe
Bilgiye ve öğrenmeye meraklı, zeki kişi.
Köken: Türkçe
Bilgiye ve öğrenmeye meraklı, aydınlık bir zihin yapısına sahip olan.
Köken: Türkçe
Bilgi sahibi, akıllı, zeki olan kişi.
Köken: Türkçe
Bilgi sahibi, öğrenmeye açık olan.
Köken: Türkçe
Zihinle ilgili olan, düşünme, anlama ve kavrama yeteneği.
Köken: Türkçe
Bilkay ismi, genellikle 'bilgi' ve 'kaynak' anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Kristal gibi parlak ve berrak olan, genellikle su veya benzeri maddelerin katı hali.
Köken: Arapça
Cam gibi saydam, parlak, değerli taş.
Köken: Türkçe
Bilgi sahibi olmayan, bir şeyi bilmeyen kişi.
Köken: Türkçe
Bilgi sahibi, akıllı, zeki olan kişi.
Köken: Türkçe
Bilor ismi, genellikle 'güzel' veya 'şirin' anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Bilgiye, öğrenmeye ve düşünmeye açık olan kişi.
Köken: Türkçe
Bilgi sahibi olmak, anlamak.
Köken: Türkçe
Güneşin doğuşunu simgeleyen, aydınlık ve umut veren bir isim.
Köken: Farsça
Menekşe çiçeği.
Köken: Türkçe
Bingül, genellikle 'güzel' veya 'sevimli' anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Bugün, içinde bulunduğumuz gün.
Köken: Türkçe
Yardımcı, destekleyici.
Köken: Türkçe
Biniz, bir kişinin ya da nesnenin sahip olduğu özellikleri, nitelikleri veya durumları ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
Güzel, nazik, zarif kadın; naz ve cilve ile birine gönül okşayan kadın.
Köken: Türkçe
Küçük bir çiçek türü.
Köken: Türkçe
Birben ismi, 'bir' ve 'ben' kelimelerinin birleşiminden oluşan, 'ben bir' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Küçük bir benek, nokta veya leke.
Köken: Türkçe
Birçek, genellikle 'bir şeyin en küçük hali' veya 'bir parça' anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Kuşlar familyasından, genellikle uçabilen, tüyleri olan ve yumurtlayarak çoğalan hayvan.
Köken: Türkçe
Kuşların genel adı; uçabilen, genellikle tüyleri olan, yumurtlayarak üreyen hayvanlar.
Köken: Türkçe
Birgen ismi, 'bir' anlamına gelen 'bir' kelimesinden türemiştir ve 'bir olan, eşsiz' anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Güzel, güzel yüzlü, nazik.
Köken: Türkçe
Birgül, 'bir' ve 'gül' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; 'bir' sayısını ve 'gül' çiçeğini ifade eder.
Köken: Türkçe
Gelecek bir gün, bir zaman.
Köken: Türkçe
Güzel olan, hoş.
Köken: Türkçe
Eşsiz, tek, biricik olan; başka benzeri olmayan.
Köken: Türkçe
Bir şeyin en küçük parçası, birim.
Köken: İskandinav
Küçük bir ağaç veya çalı türü; ayrıca, doğada sıkça rastlanan bir bitki.
Köken: Farsça
Güzel, nazik, zarif
Köken: Türkçe
Güzel, nazik, zarif.
Köken: Türkçe
Birsel, bir şeyin bir parçası ya da bir bütün olarak kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Birseren ismi, 'bir' ve 'seren' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'bir' sayısını ifade ederken, 'seren' ise 'güzel, nazik' anlamına gelir. Genel olarak 'biricik, güzel' anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Bir sevgi veya bir sevda anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Bir tane, bir adet.
Köken: Türkçe
Tek başına, yalnız olan; biricik.
Köken: Türkçe
Bitki örtüsü ile kaplı, yeşil alan.
Köken: Türkçe
Güzel, hoş, nazik.
Köken: Türkçe
Küçük, yuvarlak ve genellikle boncuk yapımında kullanılan malzeme.