Köken: Türkçe
Doğanın, yaşamın ve varlığın bir parçası olan, doğmuş olan kişi.
Köken: Türkçe
Zengin, varlıklı kişi.
Köken: Türkçe
Henüz açmamış, tomurcuğa benzer küçük bir bitki parçası.
Köken: Türkçe
Dönüş, dönüşüm anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Dönme, geri gelme anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Dönüş yapan, geri dönen.
Köken: Türkçe
Dönme, geri gelme anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Döner kebap, genellikle etin şişte döndürülerek pişirilmesiyle hazırlanan bir yemek.
Köken: Türkçe
Dönmek, geri gelmek anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Bir şeyin eski durumuna geri dönmesi veya bir yere geri gelmesi.
Köken: Türkçe
Dudakların birleştiği, ağızın dış kısmını oluşturan kısım.
Köken: Arapça
Kuş tüyü veya yumuşak bir nesne; aynı zamanda bir kadın ismi olarak da kullanılır.
Köken: Türkçe
Özgün bir isim olup, genellikle sevimlilik ve neşe ifade eder.
Köken: Türkçe
Dudak ve gül anlamında bir kelime.
Köken: Türkçe
Dudakların arasında meydana gelen ses.
Köken: Türkçe
Dudaklarıyla konuşan, dudaklarını kullanarak ifade eden.
Köken: Arapça
Aydınlık, aydınlanma, sabah ışığı.
Köken: Farsça
Kız, kız evlat
Köken: Türkçe
Durmak, sabit kalmak anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Durangül, bir çiçek türü olan gülün adıdır; aynı zamanda zarif ve güzel bir isimdir.
Köken: Türkçe
Durmak, sabit kalmak anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Durdurmak, durmak anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Durdaniye ismi, durmak, durgun olmak anlamına gelen 'dur' kökünden türetilmiştir.
Köken: Türkçe
Dört mevsimden biri; doğanın canlandığı, ağaçların yeşerdiği ve çiçeklerin açtığı dönem.
Köken: Türkçe
Durgun, sakin, hareketsiz.
Köken: Türkçe
Durgun, sakin, hareketsiz.
Köken: Arapça
Görkemli, muhteşem, güzel.
Köken: Türkçe
Kadın ismi; 'dur' kökünden türetilmiş olup, 'durmak', 'sakin olmak' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Güçlü, dayanıklı olan; sağlam.
Köken: Türkçe
Güzel, nazik, zarif.
Köken: Türkçe
Bir kuş türü; su kenarlarında yaşayan, uzun bacaklı ve ince yapılı bir kuş.
Köken: Türkçe
Durnalık, durnanın dişi olan kuş türü; aynı zamanda durnanın genel adıdır.
Köken: Arapça
Güzel, hoş, sevimli anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Dursade, 'durmak' kökünden türetilmiş olup, 'duraklama, bekleme' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Dursadiye, genellikle 'durmak' fiilinden türetilmiş bir isim olup, 'sakin, durgun' anlamında kullanılabilir.
Köken: Türkçe
Dursun, durmak fiilinden türemiş olup, sabit, yerinde duran anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Dursine, duruşu ve durumu ile ilgili anlamlar taşıyan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Dursun, durmak, sabit kalmak anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Dursuniye, duruşu ve sabrı simgeleyen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Duruluğu, saflığı simgeleyen bir isim.
Köken: Türkçe
Eski Türkçe'de 'dur' kökünden türemiş olup, 'durak' veya 'bekleme yeri' anlamına gelir. Ayrıca, 'kadın' kelimesi ile birleşerek 'durak kadın' anlamında kullanılabilir.
Köken: Türkçe
Duru, temiz, saf anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Düşünceleri ve duyguları ifade eden, genellikle bir kişinin içsel dünyasını yansıtan bir terim.
Köken: Türkçe
Duygulu, hissetme yeteneği yüksek olan kişi.
Köken: Türkçe
Duygu, bir kişinin hissettiği, içsel olarak deneyimlediği duygusal durumlar.
Köken: Türkçe
Duygu, bir kişinin hissettiği, içsel olarak deneyimlediği duygusal durum veya his.
Köken: Türkçe
Duygularını ifade edebilen, hisleri güçlü olan kişi.
Köken: Türkçe
Üzerinde insan, hayvan ve bitkilerin yaşadığı, su ve hava ile çevrili gezegen.
Köken: Türkçe
Dünya ile ilgili olan; dünya üzerinde yaşayan veya dünya ile bağlantılı olan.
Köken: Türkçe
Klasik Türk edebiyatında kullanılan bir kadın ismi.