Köken: Türkçe
Güzellik, naz ve incelik anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Erince, anlam olarak 'güzel, nazik, şirin' gibi pozitif nitelikler taşıyan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Erişen, erişim sağlayan, ulaşan anlamına gelir.
Köken: Farsça
Küçük, sevimli olan; merhametli, nazik.
Köken: İskandinavca
Özellikle İskandinav kültürlerinde 'buluğ çağına ulaşmış, güçlü' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Ersan ismi, kadın ismi olarak pek kullanılmasa da, 'Ersan' kelimesi, 'bir erkek veya er' anlamında kullanılabilir. Ancak genel kullanımda 'Ersan' daha çok erkek ismi olarak bilinir.
Köken: Türkçe
Güzel, güzel yüzlü, sevimli.
Köken: Arapça
Eş, dost, akraba; aynı zamanda sevgi ve saygı sembolü olan bir isim.
Köken: Farsça
Ervaç, güzel, nazik; saf ve temiz anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Ervin ismi, 'cesur' veya 'güçlü' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Erzincan, Ankara, Tunceli gibi yerlerde yaygın olan bir kadın ismi.
Köken: Arapça
Benzersiz, eşsiz; çok özel olan.
Köken: Türkçe
Esen ve huzur veren, sakin.
Köken: Türkçe
Esengül ismi, 'güzel' ve 'esin' anlamlarına gelen 'es' ve 'gül' kelimelerinin birleşiminden oluşmuş bir kadın ismidir.
Köken: Türkçe
Güneşin doğduğu, yeni bir günün başladığı anlamına gelir; aynı zamanda 'esengün' kelimesi, doğal güzellik ve mutluluk dolu bir zamanı ifade eder.
Köken: Türkçe
Güzel, eser gibi değerlendirilen kişi veya şey.
Köken: Türkçe
Özgün, nazik, ince ve zarif anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Güzel ve hoş bir görünüme sahip olan, zarif.
Köken: Arapça
Savaş ve mücadele; aynı zamanda Musa'nın kız kardeşi olarak bilinir.
Köken: Arapça
Kur'an'da geçen bir isim olup, 'dil, lisan' veya 'anlayış, kavrayış' anlamına gelir.
Köken: Arapça
Hediye, armağan; Allah'ın bir armağanı.
Köken: Türkçe
dırlık, huzur ve mutluluk veren, güzel bir canlı anlamına gelen bir isim.
Köken: Arapça
İkram edilen, hediyelik eşya.
Köken: İngilizce
Sevimli, hoş.
Köken: Türkçe
Hayat dolu, neşeli, sürekli hareket eden kişi.
Köken: Arapça
Göz alıcı; dikkat çekici
Köken: Arapça
Koyu tenli, esmer tenli kadın.
Köken: Türkçe
Esmer ve ay gibi parlak bir varlık; koyu renkli, çekici.
Köken: Türkçe
Türkçede genellikle 'esmer' anlamında kullanılan bir isim.
Köken: İslam
Güzel, iyi, hoş anlamına gelen bir isim.
Köken: Arapça
İyi, güzel, hoş olan; sevgi, saygı ve değer ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
Dükkan veya işletme sahibi, esnaf.
Köken: Farsça
Alet, araç; zengin, müreffeh.
Köken: Arapça
Göz aydınlığı, sevgi, mutluluk verici olan
Köken: Farsça
Gözlemleyen, gözetleyen; anlayan.
Köken: Türkçe
Kadın eşya veya eş olarak bir şeyin parçası; birçok dillerde kullanılır.
Köken: Arapça
Güzellik, güzel olma hali.
Köken: Farsça
Yoldaş, arkadaş.
Köken: Farsça
Eş, partner; karı
Köken: Farsça
Koca, karı; evli kadın.
Köken: Farsça
Güzel, hoş, çekici olan; estetik bir özellik taşıyan.
Köken: Türkçe
Eşmegül ismi, eş, dost ve güzel anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Arapça
Eş veya eşit olma durumu; aynı olan şey.
Köken: Türkçe
Eşşe, Türkçede kadınları ifade eden bir isim olarak kullanılabilir. Ancak modern Türkçede daha yaygın olarak kullanılan isimlerden değildir.
Köken: Türkçe
Bir nesne, varlık ya da kişinin bir özellik veya nitelik ortaya koyması.
Köken: Türkçe
Yaşamak için sığınak olan, içinde insanların oturduğu yapı.
Köken: Türkçe
Evle ilgili olan, evde yaşayan; evin her türlü işine bakan.
Köken: Türkçe
Nazik, sevecen, naif.