Köken: Türkçe

İlgili, alaka duyan; bir konuya veya duruma karşı duyarlılık gösteren.

Köken: Türkçe

İlginç, dikkat çekici, merak uyandıran.

Köken: Türkçe

İlgili, alaka duyan, meraklı.

Köken: Türkçe

Yılın en sıcak ve güneşli döneminden önceki mevsim.

Köken: Türkçe

İlkbahar mevsiminin başlangıcını ifade eden bir isim.

Köken: Türkçe

İlk ve en başta olan; başlangıç.

İlkel

K

Köken: Türkçe

İlk çağlara ait, gelişmemiş veya basit olan.

Köken: Türkçe

İlkbahar çiçeklerinden biri olan ve genellikle baharın habercisi olarak kabul edilen bir çiçek.

Köken: Türkçe

İlk ışık, yeni bir başlangıcı veya umut verici bir durumu simgeler.

Köken: Türkçe

İlkbahar iklimi, ılıman ve nemli hava koşullarını ifade eder.

Köken: Türkçe

İlk ve nazik, nazlı, zarif olan.

Köken: Türkçe

İlk ve yeni olan, başlangıç.

Köken: Türkçe

İlk, başlangıç; temel olan.

Köken: Türkçe

İlk, başlangıç; en başta olan.

Köken: Türkçe

İlk sevgiyi, ilk aşık olmayı ifade eden bir isim.

Köken: Türkçe

İlkşen, ilkbahar mevsiminde doğan, yeni başlangıçları simgeleyen bir isimdir.

Köken: Türkçe

Yaz mevsiminin başlangıcı, ilkbahar.

Köken: Arapça

İlmî, bilgiyle ilgili olan; bilimsel.

İlper

K

Köken: Türkçe

Küçük, nazik, zarif.

Köken: Türkçe

İlşen ismi, 'güzel, hoş, nazik' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

İmahan ismi, hayal gücü yüksek, yaratıcı ve sanatsal yetenekleri olan kişileri tanımlamak için kullanılan bir isimdir.

Köken: Arapça

Allah'ın ihsanı, Allah'ın lütfu

İmbat

K

Köken: Arapça

Hafif rüzgar, meltem.

İme

K

Köken: Türkçe

İme, bir kişinin adı veya unvanı.

İmece

K

Köken: Türkçe

Bir topluluk içinde, ortak bir işin, dayanışma ve yardımlaşma ile yapılması.

İmge

K

Köken: Türkçe

Görsel bir tasarım, hayal gücünde canlanan görüntü.

İmhan

K

Köken: Türkçe

Yok etme, ortadan kaldırma.

Köken: Türkçe

Yardımcı, destek veren, destekleyici.

Köken: Türkçe

Göç eden, bir ülkeye yerleşen kişi.

Köken: Türkçe

İmmihan ismi, 'koruma, savunma' anlamına gelir.

Köken: Arapça

İnanç, iman.

İmral

K

Köken: Türkçe

Küçük bir yerleşim yeri veya köy.

İmrel

K

Köken: Türkçe

Göz alıcı, parlak, ışık saçan.

Köken: Türkçe

İmrihan ismi, 'İmri' ve 'han' kelimelerinin birleşiminden oluşur. 'İmri', 'hayat' anlamına gelirken, 'han' ise 'bey', 'lider' anlamındadır. Dolayısıyla, İmrihan ismi 'hayat lideri' veya 'hayatın hükümdarı' anlamına gelir.

İnci

K

Köken: Türkçe

Değerli bir taş; genellikle yuvarlak ve parlak, deniz canlısı olan istiridye veya sedef gibi canlıların içinde oluşan, beyaz veya pembe renkli, süs eşyası olarak kullanılan bir madde.

Köken: Farsça

Bir tür değerli taş; inci.

Köken: Türkçe

İncitme, nazik ve zarif bir şekilde davranma.

Köken: Türkçe

Özel bir isim, genellikle kadın ismi olarak kullanılır.

Köken: Türkçe

İncifir, incir ve benzeri meyvelerin olgunlaşma döneminde yaşadığı bir durumu ifade eden bir terimdir.

Köken: Türkçe

İncigül, ince ve zarif bir gül anlamına gelir.

Köken: Türkçe

İnci gibi değerli, nadir ve güzel olan.

Köken: Arapça

İncil'e ait olan, İncil ile ilgili.

Köken: Türkçe

İncilay ismi, 'incitmek' veya 'nazik, zarif' anlamına gelen bir isimdir.

Köken: Türkçe

İncil gibi değerli, kutsal.

Köken: Türkçe

İncitmeyen, nazik, zarif.

Köken: Türkçe

İnce, zarif, nazik olan; aynı zamanda bir şeyin iç yüzünü veya özünü ifade eden bir terim.

Köken: Türkçe

İncitmek, yaralamak veya kırmak anlamında kullanılan bir terim.

İnsaf

K

Köken: Arapça

Adalet, merhamet ve hoşgörü gösterme durumu.

Köken: Arapça

Yakınlık, samimiyet, dostluk.

Köken: Türkçe

İnce, nazik, zarif olan; aynı zamanda bir şeyin iç kısmı veya derinliği anlamında da kullanılabilir.