Köken: Türkçe
İlgili, alaka duyan; bir konuya veya duruma karşı duyarlılık gösteren.
Köken: Türkçe
İlginç, dikkat çekici, merak uyandıran.
Köken: Türkçe
İlgili, alaka duyan, meraklı.
Köken: Türkçe
Yılın en sıcak ve güneşli döneminden önceki mevsim.
Köken: Türkçe
İlkbahar mevsiminin başlangıcını ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
İlk ve en başta olan; başlangıç.
Köken: Türkçe
İlk çağlara ait, gelişmemiş veya basit olan.
Köken: Türkçe
İlkbahar çiçeklerinden biri olan ve genellikle baharın habercisi olarak kabul edilen bir çiçek.
Köken: Türkçe
İlk ışık, yeni bir başlangıcı veya umut verici bir durumu simgeler.
Köken: Türkçe
İlkbahar iklimi, ılıman ve nemli hava koşullarını ifade eder.
Köken: Türkçe
İlk ve nazik, nazlı, zarif olan.
Köken: Türkçe
İlk ve yeni olan, başlangıç.
Köken: Türkçe
İlk, başlangıç; temel olan.
Köken: Türkçe
İlk, başlangıç; en başta olan.
Köken: Türkçe
İlk sevgiyi, ilk aşık olmayı ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
İlkşen, ilkbahar mevsiminde doğan, yeni başlangıçları simgeleyen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Yaz mevsiminin başlangıcı, ilkbahar.
Köken: Arapça
İlmî, bilgiyle ilgili olan; bilimsel.
Köken: Türkçe
Küçük, nazik, zarif.
Köken: Türkçe
İlşen ismi, 'güzel, hoş, nazik' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İmahan ismi, hayal gücü yüksek, yaratıcı ve sanatsal yetenekleri olan kişileri tanımlamak için kullanılan bir isimdir.
Köken: Arapça
Allah'ın ihsanı, Allah'ın lütfu
Köken: Arapça
Hafif rüzgar, meltem.
Köken: Türkçe
İme, bir kişinin adı veya unvanı.
Köken: Türkçe
Bir topluluk içinde, ortak bir işin, dayanışma ve yardımlaşma ile yapılması.
Köken: Türkçe
Görsel bir tasarım, hayal gücünde canlanan görüntü.
Köken: Türkçe
Yok etme, ortadan kaldırma.
Köken: Türkçe
Yardımcı, destek veren, destekleyici.
Köken: Türkçe
Göç eden, bir ülkeye yerleşen kişi.
Köken: Türkçe
İmmihan ismi, 'koruma, savunma' anlamına gelir.
Köken: Arapça
İnanç, iman.
Köken: Türkçe
Küçük bir yerleşim yeri veya köy.
Köken: Türkçe
Göz alıcı, parlak, ışık saçan.
Köken: Türkçe
İmrihan ismi, 'İmri' ve 'han' kelimelerinin birleşiminden oluşur. 'İmri', 'hayat' anlamına gelirken, 'han' ise 'bey', 'lider' anlamındadır. Dolayısıyla, İmrihan ismi 'hayat lideri' veya 'hayatın hükümdarı' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Değerli bir taş; genellikle yuvarlak ve parlak, deniz canlısı olan istiridye veya sedef gibi canlıların içinde oluşan, beyaz veya pembe renkli, süs eşyası olarak kullanılan bir madde.
Köken: Farsça
Bir tür değerli taş; inci.
Köken: Türkçe
İncitme, nazik ve zarif bir şekilde davranma.
Köken: Türkçe
Özel bir isim, genellikle kadın ismi olarak kullanılır.
Köken: Türkçe
İncifir, incir ve benzeri meyvelerin olgunlaşma döneminde yaşadığı bir durumu ifade eden bir terimdir.
Köken: Türkçe
İncigül, ince ve zarif bir gül anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İnci gibi değerli, nadir ve güzel olan.
Köken: Arapça
İncil'e ait olan, İncil ile ilgili.
Köken: Türkçe
İncilay ismi, 'incitmek' veya 'nazik, zarif' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
İncil gibi değerli, kutsal.
Köken: Türkçe
İncitmeyen, nazik, zarif.
Köken: Türkçe
İnce, zarif, nazik olan; aynı zamanda bir şeyin iç yüzünü veya özünü ifade eden bir terim.
Köken: Türkçe
İncitmek, yaralamak veya kırmak anlamında kullanılan bir terim.
Köken: Arapça
Adalet, merhamet ve hoşgörü gösterme durumu.
Köken: Arapça
Yakınlık, samimiyet, dostluk.
Köken: Türkçe
İnce, nazik, zarif olan; aynı zamanda bir şeyin iç kısmı veya derinliği anlamında da kullanılabilir.