Köken: Türkçe
Güzel, nazik, duygu dolu olan, sevgi dolu.
Köken: Türkçe
Güzel bir sesle okunan veya söylenen nazım.
Köken: Arapça
Akıllı, zeki, anlayışlı kişiyi tanımlayan bir isim.
Köken: Türkçe
Güzel sesli, güzel konuşan.
Köken: Türkçe
Söz sanatları ve dil ile ilgili olan, dil konusunda yetenekli kişi; aynı zamanda bir tür şair.
Köken: Türkçe
Dil ve saz kelimelerinin birleşiminden oluşan, müzikle ilgili bir terim.
Köken: Türkçe
Dilsitan, dil ve söz anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Dilsiz, konuşamayan; ses çıkaramayan.
Köken: Arapça
Güzel, nazik, zarif
Köken: Farsça
Güzel, nazik, hoş.
Köken: Arapça
Güneşin doğuşu, ışık, aydınlık
Köken: Türkçe
Güzel, nazik, zarif.
Köken: Türkçe
Dilşen ismi, 'dil' ve 'şen' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'neşeli dil' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Dil ve söz ile ilgili olan; dil ile ilgili sanatları veya becerileri olan.
Köken: Türkçe
Güzel, zarif, nazik.
Köken: Türkçe
Dinara ismi, 'din' kökünden türetilmiş olup, 'inanç' veya 'ibadet' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Güzel, hoş, nazik.
Köken: Arapça
Dirayet, anlayış, kavrayış, bir durumu veya olayı derinlemesine değerlendirme yeteneği anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Bir şeyin karşısında durmak, karşı koymak; bir otoriteye, duruma veya baskıya karşı gelmek.
Köken: Farsça
Şiir, edebiyat veya sanat eserlerinin toplandığı yer; ayrıca, bir tür şiir formu.
Köken: Türkçe
Dizeleriyle veya yazılarıyla dikkat çeken, sanatsal bir ifade tarzına sahip olan.
Köken: Türkçe
Doğan kuşu gibi özgür ve neşeli olan, bisiklet sürmeyi seven kişi.
Köken: Türkçe
Doğanın ve doğuşun güzelliğini ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
Doğa ile ilgili olan, doğal olan.
Köken: Türkçe
Doğanın, yaşamın ve varlığın bir parçası olan, doğmuş olan kişi.
Köken: Türkçe
Zengin, varlıklı kişi.
Köken: Türkçe
Henüz açmamış, tomurcuğa benzer küçük bir bitki parçası.
Köken: Türkçe
Dönüş, dönüşüm anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Dönme, geri gelme anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Dönüş yapan, geri dönen.
Köken: Türkçe
Dönme, geri gelme anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Döner kebap, genellikle etin şişte döndürülerek pişirilmesiyle hazırlanan bir yemek.
Köken: Türkçe
Dönmek, geri gelmek anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Bir şeyin eski durumuna geri dönmesi veya bir yere geri gelmesi.
Köken: Türkçe
Dudakların birleştiği, ağızın dış kısmını oluşturan kısım.
Köken: Arapça
Kuş tüyü veya yumuşak bir nesne; aynı zamanda bir kadın ismi olarak da kullanılır.
Köken: Türkçe
Özgün bir isim olup, genellikle sevimlilik ve neşe ifade eder.
Köken: Türkçe
Dudak ve gül anlamında bir kelime.
Köken: Türkçe
Dudakların arasında meydana gelen ses.
Köken: Türkçe
Dudaklarıyla konuşan, dudaklarını kullanarak ifade eden.
Köken: Arapça
Aydınlık, aydınlanma, sabah ışığı.
Köken: Farsça
Kız, kız evlat
Köken: Türkçe
Durmak, sabit kalmak anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Durangül, bir çiçek türü olan gülün adıdır; aynı zamanda zarif ve güzel bir isimdir.
Köken: Türkçe
Durmak, sabit kalmak anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Durdurmak, durmak anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Durdaniye ismi, durmak, durgun olmak anlamına gelen 'dur' kökünden türetilmiştir.
Köken: Türkçe
Dört mevsimden biri; doğanın canlandığı, ağaçların yeşerdiği ve çiçeklerin açtığı dönem.
Köken: Türkçe
Durgun, sakin, hareketsiz.
Köken: Türkçe
Durgun, sakin, hareketsiz.