Köken: Arapça
Savaş ve mücadele; aynı zamanda Musa'nın kız kardeşi olarak bilinir.
Köken: Arapça
Kur'an'da geçen bir isim olup, 'dil, lisan' veya 'anlayış, kavrayış' anlamına gelir.
Köken: Arapça
Hediye, armağan; Allah'ın bir armağanı.
Köken: Türkçe
dırlık, huzur ve mutluluk veren, güzel bir canlı anlamına gelen bir isim.
Köken: Arapça
İkram edilen, hediyelik eşya.
Köken: İngilizce
Sevimli, hoş.
Köken: Türkçe
Hayat dolu, neşeli, sürekli hareket eden kişi.
Köken: Arapça
Göz alıcı; dikkat çekici
Köken: Arapça
Koyu tenli, esmer tenli kadın.
Köken: Türkçe
Esmer ve ay gibi parlak bir varlık; koyu renkli, çekici.
Köken: Türkçe
Türkçede genellikle 'esmer' anlamında kullanılan bir isim.
Köken: İslam
Güzel, iyi, hoş anlamına gelen bir isim.
Köken: Arapça
İyi, güzel, hoş olan; sevgi, saygı ve değer ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
Dükkan veya işletme sahibi, esnaf.
Köken: Farsça
Alet, araç; zengin, müreffeh.
Köken: Arapça
Göz aydınlığı, sevgi, mutluluk verici olan
Köken: Farsça
Gözlemleyen, gözetleyen; anlayan.
Köken: Türkçe
Kadın eşya veya eş olarak bir şeyin parçası; birçok dillerde kullanılır.
Köken: Arapça
Güzellik, güzel olma hali.
Köken: Farsça
Yoldaş, arkadaş.
Köken: Farsça
Eş, partner; karı
Köken: Farsça
Koca, karı; evli kadın.
Köken: Farsça
Güzel, hoş, çekici olan; estetik bir özellik taşıyan.
Köken: Türkçe
Eşmegül ismi, eş, dost ve güzel anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Arapça
Eş veya eşit olma durumu; aynı olan şey.
Köken: Türkçe
Eşşe, Türkçede kadınları ifade eden bir isim olarak kullanılabilir. Ancak modern Türkçede daha yaygın olarak kullanılan isimlerden değildir.
Köken: Türkçe
Bir nesne, varlık ya da kişinin bir özellik veya nitelik ortaya koyması.
Köken: Türkçe
Yaşamak için sığınak olan, içinde insanların oturduğu yapı.
Köken: Türkçe
Evle ilgili olan, evde yaşayan; evin her türlü işine bakan.
Köken: Türkçe
Nazik, sevecen, naif.
Köken: Arapça
Cennetteki bir ağaç veya cennet meyvesi sembolü.
Köken: Farsça
Ev sahibi, yuva, mekân.
Köken: Türkçe
Evde mutluluk ve huzur veren, sevgi dolu ortam anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Evli olan, bir eşe sahip.
Köken: Türkçe
Güneşin doğuşu, yeni bir başlangıç, umut.
Köken: İbranice
Hayat, yaşam.
Köken: Türkçe
Evrin, 'evren' kelimesinden türetilmiştir ve evrensel, tüm varlıkları kapsayan anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Güneş ışığının yansımasıyla meydana gelen, parlak, aydınlık; ruhu ve kalbi aydınlatan anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Yılın dokuzuncu ayı; sonbaharın başlangıcı.
Köken: Türkçe
Göz gibi, gözle ilgili; gözün bir parçası.
Köken: Türkçe
Güzel, nazik, sevimli.
Köken: Farsça
Ezelî, başlangıcı olmayan, sonsuz, ebedî anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Hafif, ince, zarif.
Köken: Türkçe
Gizli, saklı olan; bir şeyin iç yüzünü veya derin anlamını ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
Güzel, hoş, nazik.
Köken: Arapça
Bilgi, öğrenim.
Köken: Türkçe
Güzel, nazik ve ince bir tutum sergileyen; aynı zamanda sevimli olan.
Köken: Türkçe
Ezine, Türkiye'nin Çanakkale iline bağlı bir ilçedir. Ayrıca, özellikle koyun sütünden yapılan peyniri ile tanınmaktadır.