Köken: Türkçe
Gündoğumu, sabah, aydınlık.
Köken: Türkçe
Ayhan ismi, 'ay' ve 'han' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'ay' güzellik, 'han' ise liderlik veya yönetim anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Yüksek, yüce, değerli.
Köken: Türkçe
Aykan ismi, 'ay' ve 'kan' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'ay' kelimesi, ışık ve güzellik sembolü olarak kullanılırken, 'kan' kelimesi ise soy, kök anlamına gelir. Genel olarak 'aydınlık, güzel soy' anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Aykut ismi, 'yücelik, yüksek, ululuk' anlamına gelir.
Köken: Arapça
Dalga, dalga sesi; deniz dalgası.
Köken: Türkçe
Ayrı, farklı olan; bölünmüş.
Köken: Türkçe
Aysal ismi, 'güzel, hoş' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Aysan ismi, 'aydınlık, parlak' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Ay gibi parlak ve güzel olan.
Köken: Türkçe
Aysın ismi, aydın, parlak anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Ay soyundan gelen, ay ile ilgili olan.
Köken: Türkçe
Su gibi duru, temiz; su anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Güneşin doğuşu, aydınlık, parlaklık.
Köken: Türkçe
Aysun gibi, ay gibi güzel olan.
Köken: Türkçe
Ayşan ismi, 'ay gibi parlayan' veya 'aydınlık' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Yardımcı, destek veren.
Köken: Türkçe
Aytan ismi, 'aydın, aydınlık' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Ay gibi parlak, aydınlık.
Köken: Türkçe
Ateş, alev.
Köken: Türkçe
Aytolun, 'aydınlık' veya 'aydın' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Aytop, genellikle 'aydın' veya 'açık' anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Aytöre, 'ay' ve 'töre' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; 'ay' güzellik ve parlaklık, 'töre' ise gelenek, adet anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, dayanıklı olan.
Köken: Türkçe
Aytuna ismi, 'güzel, hoş' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Aytün ismi, 'aydın, parlak' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Aytürk ismi, 'Türk olan' veya 'Türk kökenli' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Yardımcı, destek veren
Köken: Türkçe
Güneşin doğuşu, aydınlık, ışık.
Köken: Türkçe
Ayyaruk, Türk mitolojisinde bir tür efsanevi varlık veya kahramandır.
Köken: Türkçe
Ay ve yıldız sembollerini ifade eden, genellikle Türk milletini simgeleyen bir terim.
Köken: Türkçe
Yüksek, ulu, yüce.
Köken: Azerbaycan Türkçesi
Azerbaycan'a ait olan, Azerbaycan ile ilgili.
Köken: Türkçe
Şanslı, bahtı açık olan.
Köken: Türkçe
Bakanlık yapan, yönetimle ilgili olan.
Köken: Türkçe
Bal gibi tatlı, sevimli.
Köken: Türkçe
Balkı, genellikle bir şeyin üzerine konulmuş düz bir yüzey veya platform anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Balkır, genellikle 'balkır' olarak bilinen bir terim değildir; ancak 'balkır' kelimesi, Türkçede 'balkır' anlamına gelen bir isim olarak kullanılabilir.
Köken: Türkçe
Bir isim olarak kullanılan Barçın, genellikle 'barış' veya 'huzur' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Huzur, sükunet, çatışma ve savaşın olmaması durumu.
Köken: Türkçe
Küçük bir köpek cinsi; ayrıca, cesur ve güçlü anlamında da kullanılabilir.
Köken: Türkçe
Başarı, bir hedefe ulaşma veya bir işi başarıyla tamamlama durumu.
Köken: Türkçe
Başay ismi, 'baş' kelimesinden türetilmiş olup, 'öncelikli, önde olan' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Batı yönü, batıda bulunan yerler veya kültürler.
Köken: Türkçe
Bir kişinin soyadı olarak kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Baysal ismi, 'büyük, geniş, geniş alan' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Güzel, nazik, hoş anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Güzel, hoş, sevimli.
Köken: Türkçe
Sonsuzluk, ebedilik anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Bengisan ismi, 'güzel, hoş' anlamına gelen bir isimdir.