Köken: Türkçe

Derin, fiziksel veya soyut anlamda derinlik, derin olan; içi dolu, anlamlı.

Köken: Türkçe

Şifa, tedavi.

Köken: Türkçe

Deniz, okyanus gibi büyük su kütleleri.

Köken: İngilizce

Küçük, sevimli, ya da genç olan.

Köken: Türkçe

Bir ülkenin yönetim organı veya otoritesi; kamu düzenini sağlamakla görevli olan siyasi yapı.

Köken: Türkçe

Dönüş, devinim; zamanın akışı.

Köken: Türkçe

Değişim, dönüşüm; genellikle toplumsal veya siyasi alanda köklü değişiklikler anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Dik bir şekilde, yüksekte olan; eğilmeden, bükülmeden.

Köken: Türkçe

Dilek, istek, arzu anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Dilge, 'dil' kökünden türetilmiş olup, 'dil gibi nazik, ince' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Dil ve konuşma ile ilgili olan; dil ile ilgili.

Köken: Türkçe

Dinç ve güçlü olan; sağlıklı.

Köken: Türkçe

Güçlü, dayanıklı, kuvvetli.

Köken: Türkçe

Düzen, huzur, refah.

Köken: Türkçe

Doğanın, doğal olanın, çevrenin ve tabiatın genel adı.

Köken: Türkçe

Doğanay ismi, 'doğa' ve 'ay' kelimelerinin birleşiminden oluşur; doğanın güzelliklerini simgeler.

Köken: Türkçe

Doğu yönü; coğrafi olarak doğu tarafı.

Köken: Türkçe

Dolunay zamanı, ayın tam yuvarlak göründüğü dönem.

Köken: Türkçe

Ay'ın tam yuvarlak görünümde olduğu evre.

Köken: Türkçe

Dölen, genellikle bir şeyin döngüsel olarak tekrar etmesi veya bir şeyin dönerken yaptığı hareket anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Durmak fiilinden türetilmiş, hareketsiz kalmak, durma eylemini ifade eden bir isim.

Köken: Türkçe

Sakin, durgun; huzurlu.

Köken: Türkçe

Duygu, bir kişinin hissettiği içsel durum veya his.

Köken: Türkçe

Hayat, yaşam.

Köken: Türkçe

Güzel, zarif, nazik.

Köken: Türkçe

Büyük, güçlü, etkili olan.

Köken: Türkçe

Güzel, hoş, sevimli.

Köken: Türkçe

Güzel, hoş, sevimli.

Köken: Arapça

Küçük, az, yetersiz olan; aynı zamanda bir isim olarak da kullanılır.

Köken: Arapça

Platon'un adı; 'mavi' veya 'mor' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Güzel, nazik, zarif.

Köken: Türkçe

Ege, Türkiye'nin batısında yer alan bir deniz ve bölge adıdır.

Köken: Türkçe

Egemen, bir şey üzerinde tam hakimiyeti olan, yönetim veya kontrol gücüne sahip olan kişi.

Köken: Türkçe

Ekim ayı, sonbahar mevsiminin dördüncü ayıdır.

Köken: Türkçe

Tarımda kullanılan bir bitki türü; ayrıca genç, filizlenmiş anlamında da kullanılır.

Köken: Türkçe

Güzel, nazik, zarif.

Köken: Türkçe

Eldem, 'eski, antik' anlamına gelen bir kelimedir.

Köken: Türkçe

Huzur, rahatlık, mutluluk veren; sakin.

Köken: Türkçe

Gökkuşağının yeşil rengini temsil eden bir isim.

Köken: Arapça

Birine bırakılan, teslim edilen şey; güvenilen, emanet edilen.

Köken: Türkçe

Çalışma, gayret, çaba.

Köken: Türkçe

Örnek, benzer; bir durumu veya olayı açıklamak için referans alınan şey.

Köken: Türkçe

Sonuç, nihayet; bir şeyin sonuna gelmek.

Köken: Türkçe

Derin, geniş, büyük; aynı zamanda bir kişinin ismi.

Köken: Türkçe

Derin, geniş, engin; çok büyük, sınırsız.

Köken: Türkçe

Engin, geniş, derin; sınırsız, çok geniş alan.

Köken: Türkçe

Deniz ve su ile ilgili olan; su gibi akışkan, hafif.

Köken: Türkçe

Eray ismi, 'er' ve 'ay' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'er' kelimesi 'adam, yiğit' anlamına gelirken, 'ay' ise 'aydınlık, parlak' anlamındadır. Bu bağlamda, Eray ismi 'parlak yiğit' veya 'aydınlık adam' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Erbay ismi, 'erkek' anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Arapça

Küçük, sevimli, dostça olan.