Tüm İsimler ve Anlamları

Köken: Türkçe

İban, bir kişinin veya kuruluşun bankadaki hesap numarasını tanımlayan uluslararası bir standarttır.

Köken: Türkçe

Hediye, bağış; bir şeyi her hangi bir amaçla vermek.

Köken: Türkçe

Küçük kuşların tüyleri ya da yaşamsal faaliyetleriyle ilgili bir terim. Ayrıca, 'ibik' kelimesi bazı yırtıcı kuşların başındaki tüy düzenlemelerini de ifade edebilir.

Köken: Türkçe

Kötü ruh, şeytan.

Köken: Türkçe

Türkçe'de eğlenceli bir karakter, özellikle çocuk kitaplarında ve çizgi filmlerde yer alan sevimli bir figür.

Köken: Türkçe

Sadece bir adı belirtmek için kullanılan bir kelime; genellikle bağlamına göre kişinin kimliğini ifade eder.

Köken: Türkçe

İbrahim kelimesinden türetilmiş olup, İbrahim isminin özelliklerini taşıyan bir isim.

Köken: Türkçe

İçten, samimi, dostça.

Köken: Türkçe

İçki veya sıvı bir maddeyi içme eylemi; aynı zamanda bir şeyin içine alma durumu.

Köken: Türkçe

Duyguların, düşüncelerin ve ruh halinin ifadesi; içsel durum.

Köken: Türkçe

İçsel duygu ve düşünceleri ifade eden bir isim.

Köken: Türkçe

İçli, duygusal, içten, samimi anlamında kullanılan bir sıfattır.

Köken: Türkçe

İçöz, içe dönük, derin düşüncelere sahip olan kişi.

Köken: Türkçe

Samimi, dürüst, içten davranan.

Köken: Türkçe

Düşünce, fikir, tasarım.

Köken: Türkçe

İdi, geçmişte var olan bir durumu veya durumu ifade eden bir fiil.

Köken: Türkçe

İdi, İdikurt veya İdikut, 'güçlü, cesur' anlamına gelen bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kurt anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, tatlı çocuk; aynı zamanda bir isim olarak da kullanılır.

Köken: Türkçe

Güzel, nazik, zarif.

Köken: Türkçe

İfagat, bir şeyi açıklama, izah etme veya bir durumu ifade etme anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

İfaget ismi, 'güzel' veya 'nazik' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

İğde ağacından elde edilen meyve.

Köken: Türkçe

Bir konuda iki farklı seçenek veya görüş arasında kalma durumu.

Köken: Türkçe

İkizler, aynı anda doğan iki birey.

Köken: Türkçe

İkna etme, bir şeyi kabul ettirme veya bir düşünceyi benimsetme eylemi.

Köken: Türkçe

Hava durumu, atmosferin belirli bir bölgedeki uzun süreli durumu.

Köken: Türkçe

İklim, bir bölgedeki hava koşullarının uzun süreli ortalaması.

Köken: Türkçe

Ülke veya devletin yönetim birimi; coğrafi bir alan.

Köken: Türkçe

İlalan, bir yerin veya bölgenin adını belirten, genellikle coğrafi bir terim olarak kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

İlaldı ismi, genellikle 'güzel' veya 'şirin' anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

İlalmış, bir şeyin ya da bir durumun daha önce var olduğunu veya yaşandığını ifade eden bir terim.

Köken: Türkçe

İlarslan ismi, 'yıldırım' ve 'aslan' kelimelerinin birleşiminden oluşan, güçlü ve cesur bir karakteri simgeleyen bir isimdir.

Köken: Türkçe

Ek, ilave, ekleme.

Köken: Türkçe

İlay ismi, 'güzel, nazik' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Güzel, nazik, zarif.

Köken: Türkçe

Güzel, parlak, aydınlık olan.

Köken: Türkçe

Güçlü, kuvvetli, cesur.

Köken: Türkçe

İlbasan, genellikle 'başkan' veya 'lider' anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

İlbaş, bir grup veya topluluğun lideri veya en önde geleni.

Köken: Türkçe

İlbastı, bir tür elbise veya giysi parçası.

Köken: Türkçe

İlbaş, bir topluluğun veya grubun lideri, öncüsü anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

İlbay ismi, 'bey' anlamına gelen 'bay' kelimesinin önüne 'il' ekinin gelmesiyle oluşmuş olup, 'il bey' yani 'il yöneticisi' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Yüksek, ulvi, soylu anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

İlbeği, bir tür kuş veya hayvan ismi olarak kullanılabilir.

Köken: Türkçe

İlbek ismi, 'güçlü, kuvvetli' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

İl ve bey kelimelerinin birleşiminden oluşan, 'il' yönetim birimi, 'bey' ise lider, yönetici anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Yüksek, yüce, ulvi anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Güzel, nazik, zarif olan.

Köken: Türkçe

Bilge, bilgili, akıllı kişi.