Köken: Türkçe
İlk sevgiyi, ilk aşık olmayı ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
İlksoy, ilk soy, köken, soydan gelen ilk nesil.
Köken: Türkçe
İlkşen, ilkbahar mevsiminde doğan, yeni başlangıçları simgeleyen bir isimdir.
Köken: Türkçe
İlkut, 'ilk' ve 'kut' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'ilk' başlangıç, 'kut' ise kutlu, bereketli anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İlkutay ismi, 'ilk' ve 'kut' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'ilk' başlangıç, 'kut' ise kutlu, bereketli anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İlkutlu ismi, 'ilk' ve 'kutlu' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'ilk' başlangıç, 'kutlu' ise kutsal, bereketli anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İlkün ismi, 'ilk' anlamına gelen 'ilk' kelimesinden türetilmiş olup, yeni başlangıçları, yenilikleri simgeler.
Köken: Türkçe
İlkünsal, ilk insan veya ilk yaratılan anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Yaz mevsiminin başlangıcı, ilkbahar.
Köken: Türkçe
Hastalık, rahatsızlık; mecazi anlamda bir sorun veya sıkıntı.
Köken: Türkçe
İlmafer ismi, 'bilgili, akıllı' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
İlmen, 'güzel, hoş, nazik' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
İlmi, bilgi ile ilgili olan; ilimle ilgili.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur olan kişi.
Köken: Türkçe
Küçük, nazik, zarif.
Köken: Türkçe
Savaşçı, savaş alanında yer alan kişi.
Köken: Türkçe
Savunma, koruma anlamına gelen bir terim.
Köken: Türkçe
Sevgi, ilgi ve bağlılık duygusu.
Köken: Türkçe
İlseven, 'il' kelimesinden türemiş olup, 'bir yere ait olan, o yerin insanı' anlamında kullanılabilir.
Köken: Türkçe
İlsever, 'il' kelimesinden türemiş olup, 'il' ile ilgili olan, ilsever anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Su, su kaynakları.
Köken: Türkçe
İlşen ismi, 'güzel, hoş, nazik' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İltan ismi, 'iltifat eden, nazik' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İltaş ismi, 'il' ve 'taş' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'il' kelimesi 'ülke, memleket' anlamına gelirken, 'taş' ise 'sağlam, dayanıklı' anlamındadır.
Köken: Türkçe
İltay ismi, 'güzel, hoş' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İltek, iltifat eden, nazik, kibar.
Köken: Türkçe
İltemir, 'yönetici, hükümdar' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Temiz, saf, arı.
Köken: Türkçe
İltemür, 'savaşçı' veya 'zafer kazanan' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
İlten, dost, arkadaş anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Küçük, nazik, zarif anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Türk tarihinde, Türk milletinin ilk devletini kuran ve yöneten kişi.
Köken: Türkçe
Bir kişinin adı; tarihi bir şahsiyet olan İltutmuş, Selçuklu Devleti'nin önemli hükümdarlarından biridir.
Köken: Türkçe
Güzel, hoş, sevimli.
Köken: Türkçe
Kötü ruhlu, kötü niyetli.
Köken: Türkçe
İlvan ismi, genellikle 'güzel, hoş' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İlyaz ismi, 'yaz' kökünden türetilmiş olup, 'yaz mevsimi' veya 'yaz dönemi' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İmahan ismi, hayal gücü yüksek, yaratıcı ve sanatsal yetenekleri olan kişileri tanımlamak için kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
İmat, bir şeyin yapılması, oluşturulması anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İme, bir kişinin adı veya unvanı.
Köken: Türkçe
Bir topluluk içinde, ortak bir işin, dayanışma ve yardımlaşma ile yapılması.
Köken: Türkçe
Küçük bir su akıntısı veya dere.
Köken: Türkçe
Görsel bir tasarım, hayal gücünde canlanan görüntü.
Köken: Türkçe
Yok etme, ortadan kaldırma.
Köken: Türkçe
Yardımcı, destek veren, destekleyici.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur.
Köken: Türkçe
Göç eden, bir ülkeye yerleşen kişi.
Köken: Türkçe
İmmihan ismi, 'koruma, savunma' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Küçük bir yerleşim yeri veya köy.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur olan kişi.