Köken: Türkçe
Diyadin, 'diyad' kelimesinden türetilmiş olup, 'yurt, vatan' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Dizdar, bir tür yönetici veya komutan anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Dizeleriyle veya yazılarıyla dikkat çeken, sanatsal bir ifade tarzına sahip olan.
Köken: Türkçe
Doğanın, doğal olanın, çevrenin ve tabiatın genel adı.
Köken: Türkçe
Doğadan gelen, doğa ile ilgili olan.
Köken: Türkçe
Doğaç, doğaçlama, yani önceden planlanmadan, anlık olarak yapılan şeyleri ifade eder.
Köken: Türkçe
Şahin, avcı bir kuş türü; aynı zamanda bir erkek ismi.
Köken: Türkçe
Doğanın ve doğallığın simgesi olan, doğa ile ilgili olan.
Köken: Türkçe
Doğanay ismi, 'doğa' ve 'ay' kelimelerinin birleşiminden oluşur; doğanın güzelliklerini simgeler.
Köken: Türkçe
Doğan ve baş kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isim.
Köken: Türkçe
Doğanbey, doğan kuşu gibi özgür ve güçlü olan, bey unvanına sahip kişi.
Köken: Türkçe
Doğan kuşu gibi özgür ve neşeli olan, bisiklet sürmeyi seven kişi.
Köken: Türkçe
Doğa ile ilgili olan, doğayı seven.
Köken: Türkçe
Doğanın bir parçası olarak kabul edilen, doğal olan.
Köken: Türkçe
Doğum günü, bir kişinin doğduğu gün.
Köken: Türkçe
Doğan, doğmuş olan; doğa ile ilgili.
Köken: Türkçe
Doğanın ve doğuşun güzelliğini ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
Doğanşah, 'doğan' kelimesinden türetilmiş olup, 'doğmuş olan, doğan' anlamına gelir; 'şah' ise 'büyük, önemli kişi' anlamındadır.
Köken: Türkçe
Doğanın, doğa ile ilgili olan; doğal.
Köken: Türkçe
Doğanın ve zamanın akışına uygun olarak ortaya çıkan, doğal olan.
Köken: Türkçe
Doğa ile ilgili olan, doğal olan.
Köken: Türkçe
Doğanın, yaşamın ve varlığın bir parçası olan, doğmuş olan kişi.
Köken: Türkçe
Doğru, gerçek, hatasız olan; yanlış olmayan.
Köken: Türkçe
Doğru olan, hakikate uygun.
Köken: Türkçe
Doğru olan, haklı, gerçek.
Köken: Türkçe
Doğru olan, hatasız, gerçek.
Köken: Türkçe
Doğru, haklı, gerçek olan.
Köken: Türkçe
Doğu yönü; coğrafi olarak doğu tarafı.
Köken: Türkçe
Doğu yönünde bulunan, doğudan gelen.
Köken: Türkçe
Doğal, doğal olarak oluşan.
Köken: Türkçe
Doğuş, doğma, var olma durumu.
Köken: Türkçe
Doğuş, doğma anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Doğmak, varlık kazanmak; yeni bir şeyin ortaya çıkması.
Köken: Türkçe
Doğuş, doğma, meydana gelme anlamına gelir; genellikle yeni bir başlangıcı veya varoluşu ifade eder.
Köken: Türkçe
Zengin, varlıklı kişi.
Köken: Türkçe
Dolaşma, sarmal bir yol izleme durumu.
Köken: Türkçe
Şişkin, dolu, hacimli.
Köken: Türkçe
Dolunay zamanı, ayın tam yuvarlak göründüğü dönem.
Köken: Türkçe
Ay'ın tam yuvarlak görünümde olduğu evre.
Köken: Türkçe
Bir yer adı; ayrıca, 'domaç' kelimesinden türetilmiş olup, 'dağlık, yüksek yer' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Henüz açmamış, tomurcuğa benzer küçük bir bitki parçası.
Köken: Türkçe
Bir tür yiyecek veya içecek; genellikle bir şeyin üzerine eklenen veya tamamlayan malzeme.
Köken: Türkçe
Küçük bir dağ veya tepe.
Köken: Türkçe
Doru, doğru, düzgün, hatasız anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Yüksek, zirve; dağların en yüksek noktası.
Köken: Türkçe
Yardımcı, destek veren; aynı zamanda 'doruk' kelimesinden türetilmiş olup zirve, en yüksek nokta anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Doruk, zirve; en yüksek nokta.
Köken: Türkçe
Doruk, zirve, en yüksek nokta anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Yüksek dağların zirvesi, doruk.
Köken: Türkçe
Küçük bir çocuk, özellikle erkek çocuk.