Tüm İsimler ve Anlamları

Köken: Türkçe

Yüksek, zirveye ulaşmış olan; dağların en yüksek noktası.

Köken: Türkçe

Doruk tepe, en yüksek nokta veya zirve.

Köken: Türkçe

Arkadaş, yoldaş.

Köken: Türkçe

Dölaslan, 'dolaşan aslan' anlamına gelen bir isimdir.

Köken: Türkçe

Dölek, genellikle yuvarlak veya oval bir şekle sahip olan, içi boş bir nesne veya kap anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Dölen, genellikle bir şeyin döngüsel olarak tekrar etmesi veya bir şeyin dönerken yaptığı hareket anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Dölensoy, dölene ait olan veya dölene benzer olan anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Dönüş, dönüşüm anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Dönme, geri gelme anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Dönüş yapan, geri dönen.

Köken: Türkçe

Dönme, geri gelme anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Döner kebap, genellikle etin şişte döndürülerek pişirilmesiyle hazırlanan bir yemek.

Köken: Türkçe

Geri dönmeyen, geri gelmeyen.

Köken: Türkçe

Dönmeyen, geri dönmeyen.

Köken: Türkçe

Dönmezi, dönen veya dönüş yapan kişi.

Köken: Türkçe

Dönmeyen, geri dönmeyen.

Köken: Türkçe

Dönmeyen, geri dönmeyen.

Köken: Türkçe

Dönmek, geri gelmek anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Dönüş, geri dönme anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Bir şeyin eski durumuna geri dönmesi veya bir yere geri gelmesi.

Köken: Türkçe

Dudakların birleştiği, ağızın dış kısmını oluşturan kısım.

Köken: Türkçe

Özgün bir isim olup, genellikle sevimlilik ve neşe ifade eder.

Köken: Türkçe

Dudak ve gül anlamında bir kelime.

Köken: Türkçe

Dudakların arasında meydana gelen ses.

Köken: Türkçe

Dudaklarıyla konuşan, dudaklarını kullanarak ifade eden.

Köken: Türkçe

Hava, gaz veya buhar halinde bulunan, genellikle yanma sonucu oluşan ince parçacıklar.

Köken: Türkçe

Duman gibi hafif ve belirsiz; genellikle bir şeyin varlığını ya da etkisini hissettiren, ama tam olarak görünmeyen durum.

Köken: Türkçe

Dumlu, genellikle su veya buharla ilgili bir terim olarak kullanılır; buharlaşma veya yoğunlaşma ile ilgili durumları ifade edebilir.

Köken: Türkçe

Dumrul, Türk mitolojisinde ve halk edebiyatında yer alan bir karakterdir; cesaret, güç ve kahramanlık simgesi olarak bilinir.

Köken: Türkçe

Sakin, durgun, hareketsiz.

Köken: Türkçe

Savaşçı, cesur, dayanıklı kişi.

Köken: Türkçe

Bir taşıma aracının durduğu yer.

Köken: Türkçe

Sert, dayanıklı, güçlü.

Köken: Türkçe

Durağan, sabit, durumu değişmeyen.

Köken: Türkçe

Durmak, duraksamak anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Durmak, sabit kalmak anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Duranay ismi, 'durmak' kökünden türetilmiş olup, 'duraklayan, duraksayan' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Duraner ismi, 'durmak' fiilinden türetilmiş olup, 'duraklayan, durak' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Durangül, bir çiçek türü olan gülün adıdır; aynı zamanda zarif ve güzel bir isimdir.

Köken: Türkçe

Sonsuz, sürekli, durmaksızın devam eden.

Köken: Türkçe

Bir tür ağaç veya bitki.

Köken: Türkçe

Durağan, sabit; aynı yerde kalan.

Köken: Türkçe

Durmak, sabit kalmak anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Durdali, durmak, duraksamak anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Durdurmak, durmak anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Durdaniye ismi, durmak, durgun olmak anlamına gelen 'dur' kökünden türetilmiştir.

Köken: Türkçe

Dört mevsimden biri; doğanın canlandığı, ağaçların yeşerdiği ve çiçeklerin açtığı dönem.

Köken: Türkçe

Durmak fiilinden türetilmiş, hareketsiz kalmak, durma eylemini ifade eden bir isim.

Köken: Türkçe

Durgun, sakin, hareketsiz.

Köken: Türkçe

Hareket etmeyen, sakin, durgun olan.