Tüm İsimler ve Anlamları

Köken: Türkçe

Durgun, hareketsiz, sakin olan.

Köken: Türkçe

Sakin, hareketsiz su.

Köken: Türkçe

Sakin, durgun, hareketsiz.

Köken: Türkçe

Durgun, sakin, hareketsiz.

Köken: Türkçe

Yardımcı, destek veren kişi.

Köken: Türkçe

Durhasan ismi, 'dur' ve 'hasan' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'dur' sabit kalmak, 'hasan' ise güzel, iyi anlamına gelir. Genel olarak 'güzel duruş' veya 'iyi duruş' anlamında kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Kadın ismi; 'dur' kökünden türetilmiş olup, 'durmak', 'sakin olmak' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Güçlü, dayanıklı olan; sağlam.

Köken: Türkçe

Durak, bekleme yeri; sabırlı, dayanıklı olan.

Köken: Türkçe

Güzel, nazik, zarif.

Köken: Türkçe

Durmak fiilinden türetilmiş, hareketsiz kalmak veya bir yerde beklemek anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Durmak, sabit kalmak anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Bir kuş türü; su kenarlarında yaşayan, uzun bacaklı ve ince yapılı bir kuş.

Köken: Türkçe

Durnalık, durnanın dişi olan kuş türü; aynı zamanda durnanın genel adıdır.

Köken: Türkçe

Dursade, 'durmak' kökünden türetilmiş olup, 'duraklama, bekleme' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Dursadiye, genellikle 'durmak' fiilinden türetilmiş bir isim olup, 'sakin, durgun' anlamında kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Dursan ismi, durmak, sabit kalmak anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Dursun, durmak fiilinden türemiş olup, sabit, yerinde duran anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Dursine, duruşu ve durumu ile ilgili anlamlar taşıyan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Dursun ismi, 'durmak' fiilinden türetilmiş olup, 'duraklayan', 'sakin', 'sabırlı' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Dursunali, 'durmak' kökünden türetilmiş bir isim olup, 'duraklayan, sakin' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Dursun, durmak, sabit kalmak anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Dursuniye, duruşu ve sabrı simgeleyen bir isimdir.

Köken: Türkçe

Sakin, durgun, hareketsiz.

Köken: Türkçe

Sakin, durgun; huzurlu.

Köken: Türkçe

Duru ve alp kelimelerinin birleşiminden oluşan, 'sakin, duru' ve 'yiğit, cesur' anlamlarına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Küçük bir yerleşim yeri, köy.

Köken: Türkçe

Duru, saf, temiz; aynı zamanda sakin ve huzurlu anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Duruluğu, saflığı simgeleyen bir isim.

Köken: Türkçe

Duru, sakin, temiz; aynı zamanda bir isim olarak kullanılan bir terim.

Köken: Türkçe

Sakin, durgun, huzurlu olan.

Köken: Türkçe

Küçük bir nesne veya parça; ayrıca, bir şeyin en küçük hali.

Köken: Türkçe

Eski Türkçe'de 'dur' kökünden türemiş olup, 'durak' veya 'bekleme yeri' anlamına gelir. Ayrıca, 'kadın' kelimesi ile birleşerek 'durak kadın' anlamında kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Durukal, sağlam, dayanıklı anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Sert, dayanıklı; aynı zamanda bir isim olarak kullanılır.

Köken: Türkçe

Sakin, durgun, hareketsiz.

Köken: Türkçe

Sakin, durgun, huzurlu olan.

Köken: Türkçe

Durmak, sabit kalmak anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Duruşu, durumu, hali ile dikkat çeken, belirgin.

Köken: Türkçe

Duru ve sağlam bir şekilde ayakta durma durumu.

Köken: Türkçe

Suyun duru, temiz ve berrak olması durumu.

Köken: Türkçe

Dayanıklı, sağlam, güçlü.

Köken: Türkçe

Türk kökenli bir isimdir.

Köken: Türkçe

Duru, temiz, saf anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Düşünceleri ve duyguları ifade eden, genellikle bir kişinin içsel dünyasını yansıtan bir terim.

Köken: Türkçe

Duygularla ilgili olan, hissetme yetisine sahip.

Köken: Türkçe

Duygu, bir kişinin hissettiği içsel durum veya his.

Köken: Türkçe

Duygulu, hissetme yeteneği yüksek olan kişi.

Köken: Türkçe

Duygu, bir kişinin hissettiği, içsel olarak deneyimlediği duygusal durumlar.

Köken: Türkçe

Duygu, bir kişinin hissettiği, içsel olarak deneyimlediği duygusal durum veya his.