Tüm İsimler ve Anlamları

Köken: Türkçe

Harf olarak kullanıldığında, genellikle 'h' sesi ile ilişkilidir.

Köken: Türkçe

Hacergül, bir kadın ismidir ve genellikle 'gül' anlamında bir sevgi, güzellik veya zarafet ifadesi olarak kullanılır.

Köken: Türkçe

Hacı olan, hacı unvanına sahip kişi.

Köken: Türkçe

Hacı olan, hacı unvanına sahip kadın.

Köken: Türkçe

Hacıkadın, saygıdeğer kadın, hacı olan kadın anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Hacibey, 'hacı' unvanına sahip olan bey anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Hacibey, 'bey' unvanı taşıyan bir kişinin adı veya unvanıdır.

Köken: Türkçe

Küçük hacim veya boyut; aynı zamanda bir isim olarak kullanılmaktadır.

Köken: Türkçe

Hacihanim, 'hacı' unvanına sahip olan kadın anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Hacı kadın, hacı olan kadın; dini bir görev olarak hacca gitmiş kadın.

Köken: Türkçe

Hacile, genellikle 'hac' kelimesinden türetilmiş olup, hac ibadetini yerine getiren kişi anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Hacili, hacı olan, hacı unvanına sahip kişi.

Köken: Türkçe

Haciosman ismi, 'Hacı' kelimesinden türetilmiş olup, 'hac' anlamına gelir ve genellikle dini bir seyahati tamamlayan kişiyi ifade eder.

Köken: Türkçe

Haco ismi, genellikle sevimli, hoş, dostça anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Güzel, hoş, nazik.

Köken: Türkçe

Küçümsemek, önemsememek.

Köken: Türkçe

Savaşçı, kahraman; güçlü, dayanıklı.

Köken: Türkçe

Hakime, yargı yetkisine sahip olan, mahkeme kararlarını veren kişi.

Köken: Türkçe

Hak, hakkaniyet veya adalet; aynı zamanda 'doğru, yasaya uygun olan' anlamında kullanılan bir terim.

Köken: Türkçe

Hak, adalet, doğru olan; aynı zamanda bir kişinin sahip olduğu haklar.

Köken: Türkçe

Gerçekten adaletli, hakkaniyetli olan; hak tanıyan.

Köken: Türkçe

Haldun ismi, eski Türkçe'de 'büyücü' veya 'bilge' anlamına gelir. Ayrıca, bazı kaynaklarda 'güçlü' veya 'cesur' olarak da tanımlanabilir.

Köken: Türkçe

Güzel, hoş, zarif.

Köken: Türkçe

Halimdudu, nazik, kibar ve iyi huylu olan kişi.

Köken: Türkçe

Halk arasında yaygın olarak kullanılan bir erkek ismi.

Köken: Türkçe

Yardımcı, destek veren; aynı zamanda bir isim olarak da kullanılır.

Köken: Türkçe

Hamsi, Karadeniz'de yaşayan küçük, yağlı bir balık türüdür.

Köken: Türkçe

Han, genellikle bir yönetici veya lider anlamında kullanılan, aynı zamanda konaklama yeri olarak da bilinen bir terimdir.

Köken: Türkçe

Hanalp, 'han' ve 'alp' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'han' lider, 'alp' ise kahraman, yiğit anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Hanasli, genellikle 'han' kelimesinden türetilmiş olup, 'hanın kızı' veya 'hanedanın kızı' anlamında kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Han, hükümdar; begüm, kadın bey anlamında kullanılan bir unvandır.

Köken: Türkçe

Güzel, beğenilen.

Köken: Türkçe

Han, bey, hükümdar anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Han anlamında, hükümdar, lider.

Köken: Türkçe

Hanbike ismi, 'han' kelimesinden türetilmiş olup, 'han' anlamında bir kadın, hanım veya efendi anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Hanbiken, genellikle 'hanım' anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Güzel, nazik, zarif anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Bir kadın ismi, genellikle zarif ve nazik bir kişiliği simgeler.

Köken: Türkçe

Haney ismi, genellikle 'hane' kelimesinden türetilmiş olup, 'ev', 'yuvayı' ifade eder.

Köken: Türkçe

Hanım, saygı gösterilen kadın; evli veya evli olmayan kadın.

Köken: Türkçe

Hanım kızı, nazik, zarif ve efendi bir genç kızı tanımlayan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Hanik, genellikle 'kız' veya 'kız çocuğu' anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Hanım, saygı ifadesi olarak kullanılan kadın unvanı.

Köken: Türkçe

Hanım, saygı gösterilen kadın; evli kadın.

Köken: Türkçe

Hanım kızı, nazik ve zarif bir genç kızı ifade eder.

Köken: Türkçe

Hanimzer, nazik ve zarif bir kadın anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Hankan ismi, 'han' kelimesinden türetilmiş olup, 'bey' veya 'lider' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Hankız, genellikle 'Hankı' kelimesinden türetilmiş olup, 'Hankı' anlamında bir kadın ismi olarak kullanılır.

Köken: Türkçe

Han ve peri kelimelerinin birleşiminden oluşan, 'han' anlamında bir yer veya konak, 'peri' anlamında ise güzel, nazik bir varlık.

Köken: Türkçe

Hükümdar, padişah anlamında kullanılan bir unvan.