Tüm İsimler ve Anlamları

Köken: Türkçe

Türkçe'de yaygın olan bir erkek ismi; 'büyük, güçlü' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kabadayı, genellikle güçlü ve cesur erkekleri tanımlayan bir terimdir; zamanla kötü şöhretli, kaba ve zorba kişiler için de kullanılmaktadır.

Köken: Türkçe

Üst giyimde soğuk hava koşullarında giyilen, genellikle astarlı, yün veya diğer sıcak tutan materyallerden yapılan kap.

Köken: Türkçe

Bir topluluğun, genellikle aynı soydan gelen bireylerden oluşan sosyal bir birimi.

Köken: Türkçe

Kablacı, kablo işlerinde uzmanlaşmış kişi.

Köken: Türkçe

Büyük ve güçlü bir yırtıcı hayvan; aslan ve panter gibi kedigillerden biri.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, tatlı anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Hükümdar, yönetici; eski Türklerde kullanılan bir unvan.

Köken: Türkçe

Adım, basamak; ilerleme veya hareket etme eylemi.

Köken: Türkçe

Dişi insan.

Köken: Türkçe

Kadınlara özgü, dişi olan.

Köken: Türkçe

Küçük kadın, nazik ve zarif kadın.

Köken: Türkçe

Yumuşak, ince ve parlak bir kumaş türü.

Köken: Türkçe

Klasik Türk edebiyatında kullanılan bir isim; 'kadim' kelimesinden türetilmiştir, eski, antik anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kadircan ismi, 'kadir' kelimesinden türetilmiştir; 'değerli, kıymetli' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kızgın, öfkeli, kırgın.

Köken: Türkçe

Kadir kelimesinden türemiş olup, değerli, kıymetli anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kadrihan ismi, 'kadr' kelimesinden türetilmiş olup, 'değerli, kıymetli' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kafası çalışan, zeki, akıllı kişi.

Köken: Türkçe

Kafası çalışan, akıllı, zeki kişi; bazen mecazi anlamda, aza veya bir şeye karşı olan duygu veya düşünce.

Köken: Türkçe

Şiirlerde ve şarkılarda ses benzerliği oluşturan, genellikle son hecelerde tekrar eden sesler.

Köken: Türkçe

Hükümdar, padişah, lider.

Köken: Türkçe

Anlamı kesin olarak bilinmemekle birlikte, genellikle bilgelik veya derin düşünce anlamında kullanıldığı düşünülmektedir.

Köken: Türkçe

Cesaret ve kahramanlık özelliklerine sahip olan kişi.

Köken: Türkçe

Kakınç ismi, genellikle 'kakınmak' fiilinden türetilmiş olup, 'kalkmak', 'yükselmek' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Geleneksel bir Türk müzik aleti; genellikle iki veya daha fazla telden oluşan, yaylı bir çalgıdır.

Köken: Türkçe

Yazı yazmak veya çizim yapmak için kullanılan, genellikle ucu mürekkepli veya kurşunlu olan alet.

Köken: Türkçe

Takvim, zamanın bölümlerini gösteren bir düzen.

Köken: Türkçe

Kalgay, eski Türkçe'de 'kalkıp giden, hareket eden' anlamına gelen bir terimdir.

Köken: Türkçe

Denizden yükselen, genellikle kıyıya paralel olan ve dalgaların etkisiyle oluşan doğal bir yapıdır.

Köken: Türkçe

Kalmık, Kalmuk kökenli bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kalmuk, Orta Asya kökenli bir Türk boyu ve aynı zamanda bu boyun mensuplarını ifade eden bir terimdir.

Köken: Türkçe

Kamuya ait olan, halkla ilgili.

Köken: Türkçe

Kama ile ilgili veya kama gibi keskin olan.

Köken: Türkçe

Kaman, genellikle 'kaman' veya 'kamanı' olarak bilinen bir terimdir ve 'ok' anlamına gelir. Ayrıca, bazı bölgelerde 'kaman' kelimesi, 'savaşçı' veya 'kahraman' anlamında da kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Kamanbay ismi, Türk kültüründe 'kaman' yani yay anlamına gelen bir kelimeden türetilmiş olup, 'yay gibi güçlü' veya 'güçlü, dayanıklı' anlamında kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Kambay, genellikle bir yer adı veya soyadı olarak kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Kamber, genellikle 'karşı' veya 'düşman' anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Çiçek türü; genellikle güzel ve gösterişli çiçekleri olan bir bitki.

Köken: Türkçe

Kamer, ay, ay ışığı anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kameriye, genellikle bir tür çiçek veya bitki anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kameranın bir türü; genellikle ışık ve görüntü kaydı için kullanılan bir cihaz.

Köken: Türkçe

Kıyamet, dünyanın sonu veya büyük bir felaket anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kamilcan ismi, 'tam, eksiksiz' anlamına gelen 'kamil' kelimesinden türetilmiştir.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, zarif anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Halk, toplum anlamına gelen bir terim.

Köken: Türkçe

Sürekli olarak bir şeyin peşinde koşan, azimle çalışan kişi.

Köken: Türkçe

Kâmuran, başarı ve mutluluk getiren, sevinçli.

Köken: Türkçe

Küçük kuş, özellikle serçe.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, tatlı çocuk; bazen 'kanak' kelimesi, 'şirin' anlamında da kullanılır.