Köken: Türkçe
Dönüş, dönüşüm anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Dönme, geri gelme anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Dönüş yapan, geri dönen.
Köken: Türkçe
Dönme, geri gelme anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Döner kebap, genellikle etin şişte döndürülerek pişirilmesiyle hazırlanan bir yemek.
Köken: Türkçe
Geri dönmeyen, geri gelmeyen.
Köken: Türkçe
Dönmeyen, geri dönmeyen.
Köken: Türkçe
Dönmezi, dönen veya dönüş yapan kişi.
Köken: Türkçe
Dönmeyen, geri dönmeyen.
Köken: Türkçe
Dönmeyen, geri dönmeyen.
Köken: Türkçe
Dönmek, geri gelmek anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Dönüş, geri dönme anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Bir şeyin eski durumuna geri dönmesi veya bir yere geri gelmesi.
Köken: Türkçe
Dudakların birleştiği, ağızın dış kısmını oluşturan kısım.
Köken: Türkçe
Özgün bir isim olup, genellikle sevimlilik ve neşe ifade eder.
Köken: Türkçe
Dudak ve gül anlamında bir kelime.
Köken: Türkçe
Dudakların arasında meydana gelen ses.
Köken: Türkçe
Dudaklarıyla konuşan, dudaklarını kullanarak ifade eden.
Köken: Türkçe
Hava, gaz veya buhar halinde bulunan, genellikle yanma sonucu oluşan ince parçacıklar.
Köken: Türkçe
Duman gibi hafif ve belirsiz; genellikle bir şeyin varlığını ya da etkisini hissettiren, ama tam olarak görünmeyen durum.
Köken: Türkçe
Dumlu, genellikle su veya buharla ilgili bir terim olarak kullanılır; buharlaşma veya yoğunlaşma ile ilgili durumları ifade edebilir.
Köken: Türkçe
Dumrul, Türk mitolojisinde ve halk edebiyatında yer alan bir karakterdir; cesaret, güç ve kahramanlık simgesi olarak bilinir.
Köken: Türkçe
Sakin, durgun, hareketsiz.
Köken: Türkçe
Savaşçı, cesur, dayanıklı kişi.
Köken: Türkçe
Bir taşıma aracının durduğu yer.
Köken: Türkçe
Sert, dayanıklı, güçlü.
Köken: Türkçe
Durağan, sabit, durumu değişmeyen.
Köken: Türkçe
Durmak, duraksamak anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Durmak, sabit kalmak anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Duranay ismi, 'durmak' kökünden türetilmiş olup, 'duraklayan, duraksayan' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Duraner ismi, 'durmak' fiilinden türetilmiş olup, 'duraklayan, durak' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Durangül, bir çiçek türü olan gülün adıdır; aynı zamanda zarif ve güzel bir isimdir.
Köken: Türkçe
Sonsuz, sürekli, durmaksızın devam eden.
Köken: Türkçe
Bir tür ağaç veya bitki.
Köken: Türkçe
Durağan, sabit; aynı yerde kalan.
Köken: Türkçe
Durmak, sabit kalmak anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Durdali, durmak, duraksamak anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Durdurmak, durmak anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Durdaniye ismi, durmak, durgun olmak anlamına gelen 'dur' kökünden türetilmiştir.
Köken: Türkçe
Dört mevsimden biri; doğanın canlandığı, ağaçların yeşerdiği ve çiçeklerin açtığı dönem.
Köken: Türkçe
Durmak fiilinden türetilmiş, hareketsiz kalmak, durma eylemini ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
Durgun, sakin, hareketsiz.
Köken: Türkçe
Hareket etmeyen, sakin, durgun olan.
Köken: Türkçe
Durgun, hareketsiz, sakin olan.
Köken: Türkçe
Sakin, hareketsiz su.
Köken: Türkçe
Sakin, durgun, hareketsiz.
Köken: Türkçe
Durgun, sakin, hareketsiz.
Köken: Türkçe
Yardımcı, destek veren kişi.
Köken: Türkçe
Durhasan ismi, 'dur' ve 'hasan' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'dur' sabit kalmak, 'hasan' ise güzel, iyi anlamına gelir. Genel olarak 'güzel duruş' veya 'iyi duruş' anlamında kullanılabilir.
Köken: Türkçe
Kadın ismi; 'dur' kökünden türetilmiş olup, 'durmak', 'sakin olmak' anlamına gelir.